• Virologen, heeft het vaccineren van kippen echt zin?

    Het covid vaccin was een ‘niet steriliserende” injectie. Het bood en biedt geen 100% bescherming. In zo’n geval is het duidelijk dat je het virus kunt doorgeven en je eigen lichaam een kraamkamer wordt waarin mutaties plaats gaan vinden. Vaccinatie is in die gevallen dubieus omdat het vermoeden bestaat dat dit gevaarlijkere varianten kan opleveren. Peter McCullough, een arts uit de V.S., volgt de discussie al langere tijd en schreef in augustus 2024 al dat het verstandiger leek de immuniteit van de beperkte groep kippen waarop het virus geen vat krijgt te benutten. Klinkt logisch? In Nederland gaat men beginnen met de vaccinatie middels zo’n vaccin dat overigens een spoed-beoordeling kreeg en als ‘veilig’ wordt bestempeld. Overdracht vindt dus nog steeds plaats, ook na vaccinatie en echt betrouwbare cijfers zijn er (nog) niet. 

    Hoe anders is de situatie in de V.S. waarin juist het besluit is genomen voorlopig af te zien van dit vaccin. Belangrijkste overweging is het mogelijke risico op het ontstaan van varianten die overspringen van dier op mens.

    Ik ben geen deskundige. Wel zie ik opnieuw een fundamentele scheidslijn die door de wereldwijde groep deskundigen , virologen en epidemiologen, loopt zoals we in de corona tijd zagen. Ik herhaal, ik ben geen deskundige, maar vindt het met een grote groep mensen die zich over de statistieken buigt (Maurice de Hond, Prof. Meester, Prof. Schetters) opvallend dat we blijvende oversterfte zien onder voornamelijk gevaccineerden. (Zie daarvoor een interview onder deze link).

    Hoe kan het dat we geen publiek debat tussen voor-en tegenstanders zien? Wat is toch de reden dat we geen spetterende discussies zien op onze publieke omroep maar dag aan dag de ene na de andere talkshow gevuld wordt met inhoudsloze discussies van steeds dezelfde mensen? Het is een teken aan de wand dat we een grote groep critici van het beleid niet op de publieke omroep zien. Het woord concensus, als zou er een eensluidende visie bestaan, zie ik te vaak voorkomen in een rechtvaardiging van deze eenzijdige benadering.

    We mogen ook kritisch zijn op de versnelde toelating voor een periode van 2 jaar. Wie het evaluatie rapport leest ontkomt , zo vermoed ik , net als mij overkwam niet aan de indruk dat er heel veel mitsen en maren zijn en vooral de ‘urgentie’ leidend is geweest bij de voorlopige goedkeuring. Als we niet willen leren van de covid periode, en dat doen we niet m.i. gaan we opnieuw een pad van onzekerheden op. We moeten maar geloven dat het eindproduct van de kp , het ei op ons bord, geen veranderingen heeft ondergaan. Zoiets werd ook beloofd bij de covid vaccins en als we een ding zeker weten is dat het vergaande invloed kan hebben op de gezondheid van mensen. 

    Heel wonderlijk is het om te lezen dat er in Canada onderzoek plaats vond bij struisvogels om juist het ruimen als gevolg van de vogelgriep te voorkomen en kijken hoe er natuurlijke immuniteit ontstaat te stoppen. Juist dat onderzoek zou een heel ander licht op vaccinatie bieden.

  • Oorlog is geen spelletje maar een bron van blijvende trauma’s. De politici moeten zich schamen.

    Ik luister met afgrijzen naar een generatie politici die blijkbaar niet naar hun ouders of grootouders geluisterd hebben. Die hadden hun de verschrikkingen van de tweede wereldoorlog kunnen vertellen. Ik ben zelf afkomstig uit een gezin waarin het onderduiken, illegale krantjes verspreiden en andere onbekende activiteiten geleid hebben tot een diepliggend trauma. Het noodlot wilde dat beide ouders in 1959 de inleidende schermutselingen van de CIA m.b.t. hun steun aan de rebellen in Kalimantan meemaakten door een bombardement op een olie-tanker in de haven van Balikpapan. Ja, de beruchte CIA reet oude wonden open daar en dat leidde tot een overhaaste vlucht naar Singapore. Die oude wonden leidden tot etterende problematiek. En als kind van die ouders heb ik daar mee te maken gehad.

    De huidige generatie politici moet zich schamen. Ik noem ze momenteel de ‘game generation” omdat ik ze verdenk van een vergaande oppervlakkigheid, naïeve beelden m.b.t. de impact van werkelijke gevechten. Ze speelden wellicht call of duty en geloven dat het echt is. Geloven ze wellicht dat ze kunnen re-setten en opnieuw beginnen? Deze game generatie is wellicht gaan geloven dat je zonder consequenties alles kapot kunt maken en een druk op de knop iedereen weer tot leven wekt.

    Het groepsdenken is niet alleen het probleem. Ik zie een verbetenheid en onbegrijpelijk geloof in het kunnen ‘winnen’ van de oorlog. Niet praten met de opponent maar wel weten hoe het zit. Geen enkel diplomatiek initiatief heeft deze generatie politici genomen om Poetin te benaderen. Ze kunnen eindeloos op hun mobieltje kijken en twitteren, elkaar in de haren vliegen, maar communiceren? Ho maar! Het zijn eenlingen, dolende zielen, niet tot staat in verbinding te komen met Rusland, niet in staat om de wens van de bevolking te lezen. De hoog opgeleide generatie die uit boeken leerde hoe te leven. Geen binding met zichzelf en een groot deel van de bevolking. Modellen kleuren hun leven en zijn hun leefomgeving geworden.

    Het wordt tijd voor een reset. Niet die van het WEF. Nee, deze hele generatie politici mag terug naar de schoolbanken. Niet om kennis te verwerven maar wijsheid.

  • Als de vonk je in vuur en vlam zet

    Bestaat de innerlijke vlam? Is die in eenieder aanwezig? Manifesteert zij het Goddelijke op deze aarde? Zijn wij de belichaming van iets groots? 

    De vlam bestaat. Zij kan het licht in jou ontsteken. Het plaatst alles in een ander perspectief. Het denken wordt overstegen.

    Elk leven is waard geleefd te worden. Ieder teken doet er toe. Het gaat hier niet om goed en kwaad. Het leven is licht zonder oordeel.

    Als de vonk je in vuur en vlam zet is je leven “zijn” geworden. 

  • Elke dag is een zegening; angst, frustratie of kwaadheid zijn zinloos.

    De alledaagse beslommeringen monden maar al te vaak uit in een emotionele gemoedstoestand die energie kost. De keuze zou moeten zijn om iedere dag uit dat patroon te stappen. De dag beginnen met een een ultra-korte bezinning waarin je jezelf belooft niet door angst, frustratie en of kwaadheid te laten bevangen is zalvend. Het meegeven aan anderen die er wel in vervallen is helend en confronterend. Ik doe dat momenteel. En ik zeg u, het heeft een bijzonder goede uitwerking. We kunnen en mogen een spiegel voor elkaar zijn om te beseffen waar het echt om gaat in dit leven. Verbinden met het licht, het lichte. Ik zeg dan ook tegen mijzelf dat iedere dag een zegening is en wil dat uitdragen.

    Op de een of andere wijze lijken we maar al te makkelijk te kunnen leven met negativiteit en van iets kleins iets groters te maken. Wonderlijk dat we niet getraind zijn om ons juist met het mooie te verbinden. Er is geen religie nodig om onszelf aan te leren in positieve verbondenheid te leven maar het simpele besef dat iedere dag waardevol is en kan zijn als je goedheid in jezelf koestert en deelt. 

    Neem eens de moeite een dag alleen maar te observeren welke signalen mensen en media op ons afvuren. Hoe vaak zijn ze stimulerend, bevestigend , gericht op het met elkaar creëren van een positieve levensstroom? U zult merken dat negativiteit is ingebakken in ons leven. Door zelf te kiezen voor een andere houding kan de wereld ten goede veranderen. Doet u mee?

  • De fase van bezinning overslaan door angsten? Een gemiste kans vermoed ik. 

    Een van de mooiste aspecten aan ouder worden is de fase van reflectie. Velen slaan die over en ploeteren vanaf eind dertig moedig door en werken zichzelf muurvast in een patroon. In die gevallen gaan de patronen het leven domineren en knellen ze de levenskracht af. Geest en lichaam raken gevangen in deze kooi en stoppen de hoognodige veranderingen af. Angst voor van alles is de reden dat dit bij veruit de meeste mensen om mij heen gebeurt. Altijd meer en vooral ook schijnzekerheden, blinde ambitie, succes voor de buitenwereld, ‘niet anders kunnen’, het zijn zo maar een paar van de redenen die het oude in stand houden en vernieuwing blokkeren.

    Ziekte of ongeluk zetten mensen vrijwel zonder uitzondering op een ander spoor. Een oorzaak van buiten, overigens volgens mij iets dat van binnenuit ontstaan is, dreunt door in alle aspecten van het leven en in de meeste gevallen gaan mensen inzien wat echt belangrijk is in hun leven. Het is een voorrecht met deze mensen in gesprek te mogen gaan en te leren van hun inzichten. Zo verloopt mijn leven momenteel en dat is een geschenk. 

    De reflectie fase is een ontdekkingsreis. Onvermoede aspecten van het leven dienen zich aan. Het werk wordt vrijwel altijd als onbelangrijk c.q. zinloos ervaren. De bullshit baan bestaat echt maar recent onderzoek stelt dat het niet zoveel voorkomt. Ik tref mensen die in het perspectief van hun nieuwe realiteit die baan toch vaak echt als zinloos zien. Onderzoek naar bullshit banen vindt plaats onder een gezonde populatie en dat geeft een ander beeld. Toeval, onbegrepen dynamiek is wel een passende definitie, kan schoorvoetend gezien worden als de levensweg waarin op alle mogelijke wijze signalen opduiken die kunnen helpen. Dat opent vervolgens vaak een blik op een wereld die veel verder lijkt te reiken. Wie het echt aandurft kan de stap naar het metafysische maken. Dromen geven vaak aanwijzingen, ‘toevallige’ ontmoetingen bieden opeens een andere kijk op zaken, in het alternatieve circuit vindt men aanwijzingen dat er veel meer bestaat. Wie op dit pad verder durft te gaan, een kwestie van al het bestaande onder de loep nemen, kan tot het besef komen dat we een spirituele vonk in een lichaam zijn. Al het ‘echte’ om je heen verbleekt dan en dagelijks ben je getuige van een poppenspel waarin figuurtjes een act opvoeren en niet ‘echt’ zijn. Eenzaamheid verdwijnt en verschijnt. Je voelt je meer dan ooit verbonden met alles maar begrijpt dat je eigen weg een eenzame zal zijn.

    Wat als we meer zouden gaan luisteren naar mensen die deze weg gegaan zijn? Het is de bijl aan de wortel van de samenleving die we nu krampachtig met elkaar in stand houden. De mens die de eenzame weg gaat komt uit bij het begrip liefde, en niet de liefde die bezongen wordt in de meeste liedjes maar wat het fundament lijkt te zijn van een diepere bedoeling die aan ons mens zijn ten grondslag ligt. Vanuit dat weten ontstaat een samenleving, samen leven, waarin eenieder de ander het licht in de ogen gunt. 

  • We leven in spiegeltijd.

    De grote verlosser of de dictator, wie zal het zeggen,niemand weet het echt. Feit is dat mensen met zeer verschillende achtergronden om diverse redenen geloven dat Trump hen zal verlossen. Ze projecteren hun verlangen naar buiten in de persoon van Trump die , zo weten we, grillig in gedrag is en heel diverse groepen bedient. Vraag is of hij het kan waarmaken en inderdaad dienend is of zelf besluit wat rechtvaardig of passend is. Het archetype van de verlosser is van alle tijden en heel diep verankerd in wat wij de wereld noemen. Ik ken weinig mensen die niet op enig moment dachten dat een ander de verlossing kon bieden die zij zochten. Of het gaat om psychisch leiden, een ernstige fysieke kwaal dan wel sociale omstandigheden, we zijn allen geneigd te geloven dat er iets buiten ons is dat verlossing kan bieden. We projecteren onze verlangens in systemen, mensen, objecten en blijven dat doen ondanks herhaalde teleurstellingen. We geloven in wonderen!

    Het fascineert mij dat we leven in een tijd waarin meer dan ooit sprake lijkt van allemaal schermen waarop een volksspel zichtbaar is dat ons vertelt wat de waarheid is. In het ene decor is klimaatdreiging het centrale thema, ergens anders spreekt men over waarheid en censuur, er wordt gerept over tegenstanders en militaire dreiging en we laten ons meevoeren in een wereld van virtuele waarde zoals de cryptomunt. Zonder uitzondering laten we ons vangen in een of meerdere van deze tableaus. We gaan er in mee. We geloven de spiegels die ons gericht bombarderen met halve waarheden en leugens. 

    Wie in deze tijd nog niet wakker wordt en begrijpt dat alles wat ons regeert en stuurt slechts illusoire beelden zijn die met verve door hun bedenkers en gelovigen wordt uitgedragen is in diepe slaap verzonken of wil graag leven zonder kritische vragen aan zichzelf of de ander te stellen. Zo dringen de beelden zonder weerstand in je door en zullen de spiegels je leven sturen. Wie kan er dan nog over vrije wil of democratie spreken? 

    Ik leef in een fascinerende periode. De droom is vrijwel niet meer te scheiden van de werkelijkheid en zal grote groepen mensen doen verzinken in die droomwereld. Dat is een voedingsbodem voor chaos en schijngevechten. Het is bijna niet voor te stellen dat waar ik nu getuige van ben zonder strijd zal verlopen. 

  • De gaslighter.

    U herinnert zich allemaal nog de uitspraak ergens ‘geen actieve herinnering’ aan te hebben. Het is een schoolvoorbeeld van iemand die gaslighting als middel gebruikt. De afgelopen weken werd ik geconfronteerd met een gaslighter die in alles Mr. Perfect is en zijn ongekende taalgevoel voortdurend gebruikt. Een bewust geuite beschuldiging, waar geen enkele onderbouwing voor bestond, werd na lang aandringen teruggenomen met een voelbaar vals excuus. Een dag later kwamen we er nog eens op terug en werd heel listig gesproken over een terloops geuite beschuldiging. Een week later werd er in een discussie over een verdwenen voorwerp dat op miraculeuze wijze door de gaslighter werd teruggevonden, overigens wel beschadigd, opeens de engelse term culprit in een antwoord verwerkt. Echter op een zodanige wijze dat het tegelijkertijd een beschuldiging richting mij kon inhouden. Deze gaslighter, niet voor niets Mr. Perfect genoemd, grijpt vaak naar ongekend formeel taalgebruik. Als een gemiddeld mens persoonlijke termen of namen van personen gebruikt grijpt deze gaslighter daarentegen naar formele benamingen c.q. de rol van mensen in een proces. Wat persoonlijk is wordt geabstraheerd om zo de indruk te wekken juist te handelen. Als het uitkomt wordt ook teruggegrepen naar de formele procesgang in plaats van alles in de geest van een document uit te voeren. Als niets meer werkt wordt er gewezen op de verantwoordelijkheid die eenieder heeft om een proces tot een goed einde te brengen. Een slim gekozen appel op de anderen om de aandacht weer af te leiden van hun eigen gedrag. Een verdwenen object dat door een betrokkene in goed vertrouwen was gegeven en volgens de gaslighter een ‘goede bestemming’ had gevonden, hoe verzin je het, strooide zand in de ogen van gever. De bestemming was uiteraard de gaslighter zelf.

    Gaslighting is een zeer kwaadaardig proces. Als je zeker weet dat iemand iets gestolen heeft, en daar had ik mee te maken, en deze persoon beweert met een stalen gezicht dat voorwerp niet te hebben, een antwoord overigens dat al veel verraadt, en met de snelheid van het licht zegt zijn hand er voor in het vuur te durven steken, dan weet je dat de afwijking van de persoon tegenover je in zijn DNA verankerd lijkt c.q. is. Het problematische aan deze personen is dat ze hun hele leven met hun maskerade hebben overleefd en vrijwel niemand in staat is gebleken om hen zoveel tegenstand te bieden dat er maar ook enige kans op een doorbreken van dit patroon zou zijn. Er kan geen sprake zijn van wederzijds vertrouwen en zo beland je in een situatie waarin de gaslighter zijn gang blijft gaan, en veelvuldig terugvalt op zijn slachtofferschap, maar ook zo gewoon is te liegen over van alles en nog wat dat je slechts kunt hopen er goed doorheen te komen om daarna zo snel mogelijk afscheid te nemen.

    Gaslighting in families kan een vergaande uitwerking hebben. Het maakt niet uit of de gaslighter een broer, zus, vader , moeder of grootouder of collega is. In alle gevallen is de uitwerking identiek. Het hele systeem wordt verziekt. De uitwerking op de mensen in het systeem heeft niets te maken met de afstand tot de persoon. Het is opmerkelijk hoeveel mensen in hun eigen omgeving het profiel van een gaslighter herkennen. Het is een ongrijpbaar fenomeen hoewel het in veel gevallen te maken lijkt te hebben met een trauma uit de vroege jeugd. Wie scherp observeert herkent in het gedrag van de gaslighter veel terug van het ‘magisch denken’, een fase die tussen globaal de 3-6 jaar optreedt. Het lijkt erop alsof iets van deze fase in gestolde vorm nog steeds voortleeft in de volwassene. Werkelijkheid en fantasie lopen door elkaar. Overigens kan u er dan ook van uit gaan dat de gaslighter niet altijd bewust handelt. Het is vanuit een diepe laag gestuurd gedrag waar de gaslighter ook zelf geen bewuste toegang toe heeft.

    Het gedrag veranderen is volgens mij ongekend moeilijk. Bij jezelf blijven en voortdurend naar de precieze betekenis van gedane uitspraken vragen werkt. Geen genoegen nemen met een ontwijkend antwoord of het verleggen van de aandacht naar een ander onderwerp maar extreem sturend zijn om de gaslighter geen kans tot ontsnappen te bieden werkt. Het is wel zo dat als de gaslighter uiteindelijk kleur moet bekennen het veelal gebeurt dat er daarna een krankzinnige opmerking gemaakt worden die niets met het onderwerp te maken kan hebben en veelal ook beschuldigend van karakter is. Registreer het slechts en parkeer deze opmerking, niet op ingaan!

  • Projecties, lijden, verticaal leven en het bruidsvertrek

    We menen de buitenwereld te begrijpen. Dat be-grijpen is letterlijk grijpen. We verankeren een beeld van hoe we ‘de wereld’ zien en handelen daar naar. We zetten op grond daarvan een koers uit en worden letterlijk bekogeld met slogans, beelden en verhalen. Het is onze goedgelovigheid of de bekwaamheid onszelf te bedotten die de rechtvaardiging biedt voor alles wat we doen. We buitelen van de ene in de andere situatie en er komt geen eind aan de aaneenschakeling van gebeurtenissen. Soms, het evangelie van Thomas rept daar concreet ook over, overkomt ons een groot lijden. En niet zelden is dat de aanzet tot inzichten die de tot dan toe veronderstelde werkelijkheid doen verbleken. 

    Letterlijk lees ik in dat evangelie; “ Gelukzalig de mens die geleden heeft, hij heeft het leven gevonden”.

    Van binnenuit creëren we toekomstbeelden en verlangen er naar dat te realiseren. Eindeloos is de stroom van verwachtingen naar mensen om ons heen, instituties, de wereld als geheel. Bijna dwingend verlangen we naar vervolmaking in de door ons gedroomde wereld om ons heen. Teleurstelling op teleurstelling overkomt ons. Overkomt het ons? Nee, wij zijn diegene die de teleurstelling vorm gaven door ons misplaatste beeld van waar we zijn en waarin we ons bewegen. Konden we ons denken maar stop zetten! Datzelfde Thomas evangelie verwijst naar dat feit. 

    Letterlijk lees ik in dat evangelie; “ Gelukzalig zijn de armen, want voor jullie is het Koninkrijk der hemelen”.

    Wie in het horizontale vlak leeft , zich voortdurend laaft aan kennis en onzinnige verhalen, zal zich realiseren in een poel van ellende te leven. Ook daarover staat weer een mooie verwijzing in het evangelie.

    Letterlijk lees ik ; “ Wie de wereld heeft leren kennen heeft een lijk gevonden; en wie een lijk heeft gevonden, hem is de wereld niet waardig”.

    Wie de verticale as van het kruis onderzoek, de verbinding tussen boven en onder herstelt, leeft vanuit het midden, de bron, die zal een transformatie ondergaan. Maar het zijn er slechts weinigen.

    Letterlijk lees ik ; “ Velen staan bij de deur, maar het zijn de eenlingen die het bruidsvertrek zullen binnengaan”.

    Wie het verticale pad bewandelt verbindt de ziel met de Geest , heeft een open hart, en zal geen wet schenden omdat het hart de weg wijst. 

    Citaten zijn afkomstig uit “ Nag Hammdai geschriften I van J, Slavenburg en W.G. Glaudemans”.

  • Hoe waar of bizar is de visie van Vincent Icke over de elite en de reptielen?

    Hoewel het officiële narratief is dat Icke complotten beschrijft over een kwaadaardige elite kan ik mij niet onttrekken aan de indruk dat de kaart van anti-semitisme, waarvan overigens ook Jaap Hamburger van een nieuw Joods geluid getuigt, een belangrijke rol speelt. Maar nogmaals, dat is een speculatie. 

    Icke getuigt van een elite die de controle over de wereld wilt krijgen. Dat is geen gek idee en er zijn voldoende aanleidingen te vinden om tot zo’n conclusie te komen. Het WEF is duidelijk over een revolutie die er aan zou komen, preciezer nog vorm gegeven wordt door de big Tech, waar de grens tussen mens en computer geslecht wordt. Het WEF brengt het als een zegen, inclusiviteit en einde aan armoede, het is een opsomming van zegeningen die op ons af zou komen. Onze digitale identiteit zal er voor zorgen dat wij allemaal ten allen tijd traceerbaar zijn, men controle over onze gegevens en handelen krijgt en middels een digitale munt ons ‘aan of uit’ kan zetten. Icke maakt een goede analyse van wat er ons te gebeuren te staat. Het is geen vreemd denkbeeld , laat staan een complot. Ik schreef al eerder over een avatar in het meta-verse , de natte droom van het WEF en de big-Tech. We zijn overgeleverd aan een systeem dat ons volledig in de greep gaat krijgen. 

    Over reptielen, een van de visies van Icke, kan ik moeilijk iets zinnigs schrijven. Je zou je wel kunnen verdiepen in oude teksten en in contact kunnen komen met verhalen die schrijven over contacten van buitenaardse beschavingen. Het boek van Henoch , we kunnen twisten over de ‘waarheid”, spreekt o.a. over wezens van buiten de aarde die geslachtsgemeenschap hadden op aarde. Zegt u het maar. Een oud boek, feitelijk een apocrief boek geworden, vertelt ons o.a. over een invasie op aarde. Wat Icke zegt, als waarheid ziet, kan je gek vinden maar hij staat zeker niet alleen in de visie dat er zich meer kan manifesteren op aarde dan wat de mens denkt te zien. 

    Als Icke in een verboden speech voor de recente bijeenkomst in Amsterdam wijst op de gevaren van 2025 spreekt hij de waarheid. Door een bombardement aan initiatieven wordt een digitale revolutie over ons uitgerold die in 2025 begint. Een slimme strategie waarin op een chaotische wijze van alles over ons wordt uitgestrooid maakt ons murw en zal de verborgen agenda gerealiseerd worden.

    Rob van de Well schreef een boek over dit onderwerp. Een uitvoerig interview neemt u mee in de ontwikkelingen.

  • Hoe ‘waar’ is het CO2 narratief? Het aardse klimaat bewezen beïnvloed door galactische deeltjes-bombardementen en zonne-activiteit.

    We zijn voortdurend onderworpen aan een bombardement van (on)geladen deeltjes uit de ruimte. De mate waarin ze de aarde bereiken en doorstralen wordt beïnvloed door het eruptie-patroon van de zon. Grote uitbarstingen van de zon verstoren deze influx van deeltjes. In fysische termen heet het dat de zonnevlekken de instroom van deeltjes moduleren en in de atmosfeer de vorming van wolken beinvloeden.

    Deze modulatie heeft een grote invloed op ons aardse klimaat en wordt genegeerd door alle klimaat-wetenschappers die zich alleen richten op CO2. Ik citeer uit dit artikel van Professor Henrik Svensmark.

    “Observations and proxy data show that “when you have high cosmic rays, you have a cold climate” because of greater cloud cover.

    According to Svensmark, the net effect of clouds is to cool the Earth by up to 30 W/m2.

    Clouds are extremely important for the Earth’s energy budget. The net effect is about 20 to 30 watts per square meter.”

    That figure is great in terms of impact on climate change, and it is grossly neglected by CO2-fixated climate scientists.”

    “ He concludes:

    The Sun became unusually active during the 20th Century and as a result part of the ‘global warming’ observed.”