Naomi Wolf raakt in haar boek aan een thema dat ons sinds mensenheugenis bezig houdt. Zijn we in essentie goed of slecht? Naomi’s schotschrift “The end of America” schetst tien stappen waarin we kunnen afglijden naar authoritarisme of noem het fascisme of een totalitair regime. Wolf schreef dit werk al in 2006 en heeft vroegtijdig ingezien dat onze democratie bedreigd wordt. Ze begint met de insteek die de ‘founding fathers’ hadden, simpel gezegd waren zij de mening toegedaan dat tyrannie nooit verdwijnt en een constante factor op de achtergrond is en we democratie als een actief proces moeten zien. Ieder van ons moet er dagelijks aan werken en zich bewust zijn van het feit dat we snel kunnen afglijden. Maar we denken dat het allemaal wel los loopt en zijn gemakzuchtig of naief en we zien de voortekenen van verval maar negeren ze.Ook Matthias Desmet die vorig jaar een boek over totalitarisme schreef maakt ons allen individueel verantwoordelijk voor het voortbestaan van een democratische orde. Ieder van ons individueel is mede-schepper en mede-verantwoordelijk voor het in stand houden. In dat proces zijn de ‘checks and balances” , ijkmomenten waarin we allerlei belangen tegen elkaar afwegen een noodzaak.
Op het punt van onze individuele verantwoordelijkheid en het aspect van ‘checks and balances” zien we enorme verschuivingen.
Ik neem een recent voorbeeld van een verslag dat het Artsencollectief schreef op zijn site m.b.t. een overleg met de bloedbank Sanquin. Centraal stond of het bloed van gevaccineerden wel toegediend mag worden, of er wellicht een tijdspanne tussen een vaccinatie en het doneren moet bestaan en of er uberhaupt een scheiding gemaakt zou moeten worden tussen bloed van gevaccineerden en ongevaccineerden. Het is uitdrukkelijk niet mijn bedoeling specifiek deze mensen tegen het licht te houden, maar het beschreven verslag op de site van het Artsencollectief geeft mij een inkijkje in het gedrag van zogenaamde experts c.q. verantwoordelijkheden.
In de briefing worden aperte leugens verkondigt zoals dat het MRNA alle test fases van een normaal vaccin doorlopen zou hebben (onjuist), het spike eiwit niet op reis gaat door het lichaam (onjuist) en na een aantal weken er niets meer te traceren zou zijn van dit vaccin of zijn toevoegingen(onjuist). Het mrna zou zich niet kunnen inbouwen in het DNA maar in dat antwoord wordt bewust genegeerd dat al aangetoond is dat er veel DNA sequenties in het vaccin zitten (misleiding) en er wordt op een gegeven moment gezegd dat als er na een aantal maanden geen ernstige bijwerkingen zijn dat op veel langere termijn ook niet zo zal zijn (niet onderbouwde en onbewezen stelling). Als laatste kan nog opgemerkt worden dat als iemand over de talloze toevoegingen in de vaccins vragen stelt de expert dat ‘flauw” vindt omdat je dat ook niet m.b.t. etenswaren uit de supermarkt doet (bagatelliseren c.q. kleineren).
Voor mij, iemand die zich zeer kritisch heeft ingelezen in de dossiers rondom de vaccins, verschijnt het beeld van een drietal mensen die er bewust voor kiest om te liegen , te misleiden en te kleineren. Individueel zijn zij tijdens deze bijeenkomst bewust de ‘checks and balances”, het kritisch publiek, aan het wegzetten als onkundige mensen (artsen overigens) . Dit mogelijk futiele voorbeeld is een uiting van een glijdende schaal waarin de experts vanuit voor mij onbegrepen maar wel in te schatten belangen, zich onttrekken aan een normale uitwisseling waarin hoor- en wederhoor op zoek gaan naar de ‘beste’ visie.
In mijn reflectie over het boek van Inesz Weski constateer ik , mede door wat zij beschrijft in haar memoires, dat ook in het justitieel apparaat groepen mensen zich onttrekken aan de rechtsgang. Zij lappen allerlei regels en verdragen aan hun laars en eigen zich met onrechtmatige middelen informatie doe die dan vervolgens niet beschikbaar komt voor de buitenwereld en daardoor oncontroleerbaar zijn werking krijgt. Ook hier zijn individuen, ingebed in een grotere groep, hun eigen regels en wetten aan het maken.
Het zijn zo maar twee voorbeelden maar in mijn ogen met een kwalijke uitwerking. Beide illustreren ze een aantasting van onze integriteit en onderwerping aan een systeem van willekeur waarbij zich onaantastbare wanende mensen het alleenrecht op ‘het juiste’ toe-eigenen.
Geef een reactie