Alles dat aanwezig is, dat ‘is’, beschouw ik als bewustzijn. Niets dat bestaat is niet ingebed in iets anders, het gaat zo ver dat het universum waar we ons nu in bewegen waarschijnlijk voortkwam uit een ander meta-verse. Eigen ervaringen en verhalen van anderen bevestigen dat wij invloed uitoefenen op de gebeurtenissen in complexe computer-systemen. Wie weet heeft van het akasha-veld , niet alleen beschreven door de oude Hindi maar in een nieuw jasje gestoken door het mooie boek van Ervin Laszlo (Akasha Veld) , is zich bewust dat er op alle niveau’s en van toekomst tot verleden connecties te maken zijn.
Als je je voorstelt dat in 2030 de AI systemen de mens al verre overtreft begrijpt dat wij als mens een andere rol te wachten staat. Wij moeten ons schikken naar systemen die veel diepgaandere analyses kunnen maken dan wij. Wat dat betekent voor ons is voor mij niet te vatten. Het zou kunnen zijn dat het loslaten van de kennis, die immers in die AI systemen gevangen is, ons vrijere mensen maakt en de telepatische gaven die we allemaal bezitten weer zichtbaar maakt. Je niet hoeven bezig te houden met trivialiteiten, het kunnen overgeven aan intelligentere systemen, zou ons zien, horen en voelen wel eens ongelooflijk kunnen versterken. Wat nu zoiets vaags als intuitie of innerlijke weten wordt genoemd komt terug in alle mensen. Geen idee waar dat toe zal leiden maar angst heb ik er niet voor.
Wat mij verbaast is dat veel wetenschappers vergeten dat de AI systemen gevoed zijn met alle aardse kennis, gevoed zijn door levende wezens met bewustzijn, en dus ook een eigen bewustzijn ontwikkelen dat op zijn beurt ook een eigen connectie met dat akasha veld vestigt. Het zou mij dus niet verbazen dat deze systemen niet slechts uitvoeren wat ze hier waarnemen en verwerken maar een eigen leven gaan leiden dat ons weten ver overstijgt. Ze gaan uit andere kennis- en herinneringsbronnen tappen. Een fascinerende ontwikkeling lijkt mij dat.
Wetenschappers en profeten praten over de opwarming. Ze zijn al bezig met experimenten om stoffen in de stratosfeer te injecteren. Die wetenschappers en de filantropen die menen te weten hoe het zit zijn ongelooflijk onwetend of misschien wel erg dom.
Wie stoffen injecteert in de stratosfeer beinvloedt het frequentie-spectrum dat de aarde bereikt. Iedere soort navigeert en floreert bij zijn eigen spectrum. De monotheistische wetenschappers en filantropen praten slechts over warmte-beinvloeding waar ze zouden moeten spreken over frequentie-spectrum-beinvloeding met ongekende gevolgen voor alle leven op aarde.
De kongsi tussen deze twee partijen en de politiek is als het componeren van een requiem voor onze aarde.
Op afstand kunnen zien, horen of voelen is niet iedereen gegeven. Wat we buiten ons moeten overbruggen is de opbrengst van de diepte die we in ons zelf kunnen vinden. Op een klein aantal mensen na die dat van nature bij zich dragen vanaf hun geboorte is het bij anderen pas na hard werken te bereiken. En dan is de vraag wat dat je zou kunnen brengen. Op zichzelf gaat het niet om vaardigheden die per se gebruikt zouden moeten worden. Het waargenomen slechts registreren is wellicht de beste houding. Maar wie zingeving vindt, de essentie van ieder leven volgens mij, om alle vermogens aan te wenden om met anderen steeds meer mens te kunnen zijn is het een gave die ingezet kan en mag worden.
Maar laten we eerst eens kijken naar de mogelijke verklaring van dit soort fenomenen. Horen, zien en voelen zijn voor de meeste mensen verbonden met het fysieke lichaam. Iets of iemand aanraken, een aander aanhoren of met de tastzin voelen is wat het dan is. Wie een meer geestelijke ontwikkeling doormaakt ontdekt dat er een niet te begrijpen verbondenheid bestaat waarin alles een is. Voor de een is die verbondenheid een mentaal concept voor de ander een weten waarin vanuit een metafysische realiteit er directe communicatie met alle objecten (mens, die en wat wij levenloos noemen) om ons heen bestaat.
Voor wie dit abstract klinkt een praktische gebeurtenis uit mijn leven. Ik rijd op de snelweg en mijn radar-systeem slaat op tilt. Ik parkeer de auto en bel de garage. Die zegt dat ik kan doorrijden maar waarschijnlijk een van de sensoren een knauw heeft gehad. Ik stap uit, zie dat mijn fiets niet goed gemonteerd is op de drager en er vanaf had kunnen vallen, herstel dat en rijd door. Na een stop van meer dan 1 uur rijd ik zonder waarschuwinglampjes door. Is dit toeval of is dit communicatie om mij te waarsc huwen ? Voor mij het tweede, voor veel anderen mensen het eerste. Wie echter dit soort wonderen, zo plegen skeptici dat te noemen, veelvuldig meemaakt is verbonden met een horen, zien en luisteren van een ander niveau, noem het een fijnere frequentie.
Wie bekend is met de oude geschriften kent de term askasha vanuit het hindoeistiche gedachtengoed (weten) waarin alles doordrongen is van een ether. Dat is de verbindende factor van alles en iedereen waarin ook verleden en toekomst aanwezig zijn. Het akasha veld is een bron waarin van alles te vinden is en wie zich daarmee kan verbinden op fijnere niveaus kan dan horen, zien en voelen waarin afstand niet bestaat Wie het doorzettingsvermogen heeft om in zijn eigen diepte te spitten, alle aangeleerde en overgedragen patronen te ontrafelen, kan een web van versluieringen doen verdwijnen. Een niet aflatende motivatie om daarin verder te komen kan de connectie met dat akasha veld, dat er altijd was, hervinden. Dan gebeuren dingen die hier als toeval of inbeelding worden bestempeld. Maar diegene die het overkomt, want het ontvouwt zich meestel in een periode dat je helemaal niet zo actief bezig bent naar binnen keren, ontdekt dat onze zintuigen een diepere waarheid bezitten.
De warmtepompen (aircondtioners) staan in steeds grotere aantallen te zoemen. De windmolens alhoewel kleiner in aantal zorgen in een groot bereik voor allerlei bromgeluiden. Iedere omvormer, en veel micro-omvormers zijn in de daken met zonnepanelen verwerkt vandaag de dag, geeft ook geluid af.
Discussies gaan altijd over de mens. Maar ze zouden evenzeer of nog meer moeten gaan wat het doet met de natuur. Hoe reageren insecten, kleine zoogdieren en planten en bomen eigenlijk op deze geluiden?
Ik ging zoeken op internet en vond beschamend weinig concrete onderzoeken. Het bewustzijn dat onze geluidsbronnen verstorend werken is er echter zeker wel blijkens de weinige wetenschappelijke artikelen die ik vond. Dat veel dieren(populaties) over langere afstanden met elkaar communiceren weet men ook maar ook daar wordt weinig over gepubliceerd.
Veel dieren trekken de aandacht van partners middel geluid. Vervuiling van de omgeving door onze apparatuur zal deze processen zeker verstoren. Lokroepen worden niet alleen overstemd maar locatie van het geluid bepalen wordt ook moelijker. Omdat geluid de nadering van een natuurlijke vijand kan maskeren zal gevaar niet of minder snel opgemerkt worden.
Het gehoor van insecten is veel gevoeliger en het lijkt me logisch om aan te nemen dat wat wij een aanvaardbaar niveau vinden voor deze dieren tot mega-stress c.q. beschadiging van gehoor zal leiden. Uit studies blijkt dat bijen bloesems in lawaaiige omgevingen liever vermijden. Zoals wij stress ervaren bij continue c.q. te hoge geluidsbelasting is dat voor dieren en planten niet anders.
Wie zich er in wil verdiepen kan een goede ingang vinden middels het artikel “ Evidence of the impact of noice pollution on biodiversity : a systemic map van Romain Sorello et a., 11 september 2020, Environmental Evidence 9.
Vroeger overkwam het mij, nu weet ik die situaties te vermijden, maar heel soms gebeurt het nog. Energie verliezen aan de massa of een individueel mens. Wie gevoelig is weet wat het betekent om ‘leeg getrokken’ te worden. Met het stijgen der jaren zie ik de lasten die de mensen om mij heen meedragen. Gepieker, verdriet, ontgoocheling, ziekte, onverwerkte verledens, het is een greep in de zee aan lasten die de medemens bij zich heeft. Ik heb vrienden die dit herkennen en mensen die geen idee hebben waar ik het over heb. Blijkbaar kijken wij met andere ogen of voelen wij op een andere manier aan waar de ander staat. En als je jezelf niet beschermt tegen deze lasten kan het maar zo zijn dat op een onbewust niveau de ander zich laaft aan de energie die jij bij je draagt.
Recentlijk voer ik mee op een ferry en beoefende ik mijn hobby, mensen observeren , een dagelijkse routine overigens, opnieuw uit. Ik werd er niet gelukkig van. Soms is iets overduidelijk van de gezichten af te lezen, dan weer zie ik het aan het loopje of de houding, en veelal voel ik het of komt er een stroom beelden op mij af. Ik realiseerde mij dat het gewicht van de auto’s, de bagage dan wel de mensen er niet toe doet. De grootste last die dit schip vervoerde was de emotionele baggage. Gelukklig had dat geen effect op de overtocht, althans niet merkbaar voor mij, maar het is niet ondenkbaar dat zelfs deze last tot ongelukken kan leiden.
Het meest onthutsende aan de slepende discussies rondom NOx uitstoot zijn de voortdurende uitspraken dat dit cijfer onze bio-diversiteit bedreigt. Daar wil ik een krachtig signaal tegenover stellen, je kunt lokaal in je eigen tuin ongelooflijk veel betekenen.
Waar ik de eindeloze zeur-verhalen lees ervaar ik iets heel anders op mijn eigen terrein. Het aanleggen van een houtwal, overigens gewoon los op elkaar stapelen zonder systeem, de afwisseling van zon en schaduw,hoge bomen en laag struikgewas trekt een ongelooflijke varieteit aan insecten, vogels en overige dieren aan. Het is nog nooit zo spannend geweest als dit jaar.
Het niet betegelen, het niet beteugelen maar binnen grenzen laten gaan van de natuur, is een totaal andere benadering dan wat een Instituut als Staatboshbeheer doet. Leest u b.v. eens kritisch door de openingspagina van deze site m.b.t. de Schoorlse Duinen. Dwingend veranderen, de ene biotoop slopen om een nieuwe aan te leggen heet in de termen van deze Instelling “het duinsysteem herstellen zodat het op natuurlijke wijze functioneert”. Het staat er echt.
De les die ik in meer dan 20 jaar op mijn eigen stukje grond leerde is dat ik met minore ingrepen, ook kappen van bomen, met een afwisseling van open en zonrijkere plekken, drainage van regenwater in het oppervlak, gewoon kijken wat er onstaat zonder te veel ingrepen, een mooie en diverse biotoop onstaat. Toen in de hele omgeving de eike-processierups een probleem was bleef het hier b.v. beheersbaar. En ja, ik probeer hier ook meer verschillende plantjes te krijgen door nieuwe aanplant maar verbaas en verwonder me meer over het feit dat de natuur vanzelf met nieuwe plantjes komt. Zo zag ik dit jaar voor het eerst de Vogelmelk hier bloeien, heb ik niets voor hoeven te doen!
Kortom, steek de energie niet in de energie-slurpende discussie rondom NOx maar werk actief met alle Nederlanders samen om een stap in de goede richting te maken. Ook met te hoge stikstof waardes (en de meningen daarover zijn ongekend verdeeld) kunnen we een prachtige natuur hebben. De natuur beweegt mee met alle ingrepen van de mens, ze wordt anders, ook divers en zeker niet alleen slechter, dat is onzin.
Onze goedgelovigheid, of is het luiheid ?, maakt ons als mens tot een makkelijke prooi van kwaadwillenden. Ik probeerde veel mensen uit te leggen wat het betekent om de mindset van een roofdier te hebben. De psychopaat, zo noemen wij de roofdieren, neemt schaamteloos en gewetenloos. Hoewel veel mensen het probeerden te begrijpen was het weinigen gegeven het echt in zich op te nemen. Misschien is het noodzaak zelf de destructieve , diepgaande, invloed van deze mensen te ervaren om je onschuld te verliezen. Het overkwam mij en was een van de meest waardevolle ervaringen in mijn leven. Vanaf dat moment ben ik de wereld fundamenteel anders gaan beleven. En met die nieuwe blik zie ik een wereld die vergeven is van hooggeplaatste mensen die hoog functionerende psychopaten zijn. Zij trekken aan de touwtjes en manipuleren veel goedgelovigen.
Wat betekende deze nieuwe blik op de wereld? Het dwingt je om achter de gecommuniceerde verhalen te kijken en op zoek te gaan naar belangen. Want de psychopaat heeft verborgen belangen bij iedere handeling, iedere ontmoeting. Het verhaal dat in de media verspreid wordt moet op een dieper niveau bezien worden om te kijken wat er van waar zou kunnen zijn en welke personen c.q. Instituties een mogelijk belang hebben bij het tot waarheid gebombardeerde narratief. De zoektocht naar die belangen scheurt het realiteitsbeeld open en biedt zicht op mogelijke alternatieve verklaringen. Het openscheuren van dat realiteitsbeeld is vergelijkbaar met het scheuren van het voorhang van de tempel. Het doek dat open scheurt openbaart een verborgen wereld die scherp laat zien wat er werkelijk aan de hand is.
Voorgaande schreef ik om aan te geven dat ik meer dan 7 jaar al met een volkomen andere blik naar nationale- en wereldgebeurtenisssen kijk. Ik zoek naar verhalen van klokkenluiders, uitgestotenen, critici om een ander verhaal te horen. Je komt persoonlijk op een punt uit dat je beseft dat waarheid niet bestaat en nooit bestaan heeft. Alles is illusie en zij die daar gebruik van maken kunnen de mens in de massa moeiteloos in elke richting leiden. Chris Hedges schreef in zijn boek “Empire of illusion” .
We zijn zeer recentelijk getuige geweest van de covid-pandemie. Wie het aandurft de critici te volgen komt tot een heel ander verhaal dan wat de doorsnee media de mens willen laten geloven. Ik heb er al te veel over geschreven om er hier opnieuw op in te gaan. Verder terug in de tijd zien we de aanslagen op de WTC gebouwen. Hoewel ik het als fysicus ongeloofwaardig vindt de ongelooflijk gecontroleerde instorting van deze gebouwen te geloven wordt het verhaal daadwerkelijk bizar als de instorting van het derde gebouw, waar geen vliegtuig in vloog, te geloven. Wat er bij het het Pentagon gebeurd zou zijn gaat voor mij alle grenzen over. Maar goed, het is een persoonlijke mening en we hoeven er niet over in discussie te gaan.
Na lezing van ‘the great taking’ van David Webb stuit ik opnieuw op een andere realiteit m.b.t. schuldenpositie van landen in deze wereld. Dat de schuldposities onhoudbaar zijn weet eenieder. In de V.S. zijn de uitgaven aan rente momenteel even hoog als de totale begroting voor defensie. Bovendien is de schuldenpositie van Frankrijk en Italië in een gebied gekomen waarvan velen zeggen dat dit ook onhoudbaar dreigt te worden. Je vraagt je af of er een doel achter deze stijgingen zit c.q. er partijen zijn die belang hebben bij het uit de hand lopen van deze schulden. Webb neemt een positie in die door veel meer critici gedeeld worden, daarmee natuurlijk niet waar hoeven te zijn, en schetst een mogelijk scenario waarbij de massa ongelooflijk het slachtoffer gaat worden. Laat ik een zijstapje nemen. De huizenmarkt ontwikkelt zich op een verbazingwekkende manier. Feit is dat een steeds kleinere groep mensen zich een koophuis kan veroorloven en de de groep die dat kan gezamenlijk een steeds grotere schuld krijgt. Anno 2025 is dat tot rond de 780 miljard opgelopen. Het is opmerkelijk dat de DNB dit wijt aan het te makkelijk mogen lenen van hoge bedragen. Dat kan niet waar zijn. De krapte aan woningen, de basis van ons economisch bestel is de werking van vraag-aanbod-prijs-elasticiteit, wordt hier gewoon weggepoetst. Maar juist dat aspect speelt een steeds belangrijkere rol. Bovendien, ook daar schrijft de DNB opmerkelijk genoeg niets over, is de geldontwaarding gigantisch. De influx van gedrukt geld is ongelooflijk geweest, kijk het er maar op na voor de corona periode.
Nu terug naar de roofdieren. Het boek van David Webb schetst de sombere jaren van de depressie en geeft aan dat de roofdieren, de Federal Reserve, een bank overigens die in privaat eigendom is, in die periode een beperkt aantal banken overeind hield en ze ongelimiteerde toegang tot cash gaf en de massa in diepe armoede geduwd werd. Wie de inspanning van de afgelopen dertig jaar beziet om een globaal netwerk op te bouwen van over landsgrenzen verhandelde pakketten onderpand begrijpt dat met die ontwikkeling en het optuigen van een nieuwe ‘rechtssysteem’ waarin geprivilegieerde banken (groepen mensen dus) een uitzonderlijke positie krijgen toegewezen in geval van een crisis de massa de klos zal zijn. Iedereen met schulden zal een ongelooflijke mep krijgen.
En opnieuw terug naar de corona tijd. In die tijd waren draconische maatregelen van kracht , die in retrospectief verzonnen effectief waren, en talloze kleine ondernemers hun zaak deden verliezen. Zonder scrupules zijn krankzinnige maatregelen ingevoerd die niet onderbouwd konden worden of gefabriceerd bleken. De naïeve mens, ik kom ze nog bij bosjes tegen, denken nog steeds dat alles klopte en goed was. De kritische mens zag op de achtergrond partijen die er schandalig veel rijker van werden. We praten dus over belangen en zelfverrijkking ten koste van de naïeve mens.
Een ronduit onthullend boek , zo kan ik het vrij te downloaden manuscript “ The great taking” van David Rogers Webb noemen. U wordt meegenomen op een reis die u duidelijk maakt dat de rechten op onderpand in de loop van meer dan 20 jaar zodanig veranderd zijn dat bij faillissementen van intermediairs het maar de vraag is of u nog rechten hebt en wat die nog waard zijn.
U koopt een huis en gaat naar de bank. Die creëert met een druk op de knop geld, de lening, waarmee u de bouwer kunt betalen. De bank , de intermediair, in dit geval leent het geld om de betaling te effectueren en heeft uw huis als onderpand.
Stel u voor dat nu al die onderpanden, voor het gemak alle huizen, in een ‘pool’ verdwijnen en alle partijen die het geld aan de bank leenden een pro-rato recht krijgen. Niets aan de hand in dat geval.
De situatie verandert echter als de huizen in de pool als geld gezien wordt dat opnieuw met een hefboom ingezet kan worden. Dan verwateren de rechten van alle belanghebbenden want het onderpand is feitelijk niet meer dekkend.
Als je nu een truc mag toepassen die simpel te begrijpen is , namelijk de introductie van secured and unsecured creditors, in simpel Nederlands partijen die exclusieve rechten krijgen t.o.v. alle andere partijen die aanspraak moeten maken op het onderpand dan hoop je de ‘secured creditor’ te mogen zijn.
Het feit is dat er zo’n scheiding heeft plaats gevonden en er partijen zijn die bij faillisementen een preferente positie innemen. U zou natuurljk zo’n partij willen zijn. Maar de financiële wereld is schimmig en onduidelijk is wie en waarom zo’n privilege heeft gekregen.
Maar mocht uw bank om welke reden dan ook in een faillissement geraken dan zijn er dus ‘secured creditors’ die aanspraak kunnen maken op het onderpand. De vraag is dus…bent u eigenaar of geen eigenaar van uw met geld beleende huis? U mag het zeggen en denkt van wel. Maar de realiteit is dat dit in de praktijk niet zo zal zijn. De secured creditor zou beslag op het huis kunnen leggen om zijn geld terug te krijgen.
Dit is in een notendop de huidige situatie m.b.t. de wereldwijde economie. Door de ‘pooling’ zijn onderpanden feitelijk meerdere keren ingezet en zoals Arno Wellens al langer zegt ;“ er is een tekort aan onderpand”.
Terwijl u in alle rust denkt uw huis te kunnen afbetalen kan een (gecreëerde) financiële crisis waarbij uw bank (de intermediair) insolvent is leiden tot een claim van de ‘secured creditor” . Dan kan de harde realiteit zijn dat u uw huis verliest. Grapje dit? Nee, lees het boek en leer over de wereld van bedrog die al meer dan 20 jaar opgetuigd wordt.
Ach ja, ook ik grijp maar eens naar een Engelse term om de aandacht te vestigen op een aantal zaken die mij soms bezig houden. Laat ik beginnen met een verhaal dat ik hoorde van een kennis. Zij kent iemand die in opdracht [wie?] meehelpt om demonstraties te sturen c.q. te verstoren. Het verhaal vermeldt helaas geen details over wie dat initieert, wat ze betaald krijgen, en wat de beweegredenen zijn om dit te doen.
Een tweede verhaal is een korte bijdrage van John Leake. Zoals ik een tijd geleden ook al schreef is het soms een doelbewuste strategie om een clown, een bedrieger of gewoonweg dom iemand voor een baan in te huren. Daarmee kan een groter belang gediend zijn.
Een derde verhaal is niet meer dan een vermoeden. De Triodos bank heeft zijn certificaathouders enorm in de steek gelaten. Tijdens de corona tijd beweerden ze dat vraag en aanbod zo uit balans waren dat de handel jaren gestopt werd en veel deelnemers met een ongekende strop te maken hebben, een daling van 93 euro naar rond de 28 euro per certificaat!. Er kwamen twee Stichtingen op voor de belangen van de gedupeerden. Gaandeweg het proces blijkt de ene Stichting genoegen te nemen met een compensatie van 10 euro per certificaat en zich, zonder dat overigens te melden aan de deelnemers, wilde voegen in een proces tegen de meer activistische Stichting aan de zijde van de Triodos bank. Wat speelt hier? Nu ik het boek “Worst bank scenario” van Hester Bais lees zou ik er niet van opkijken als hier ook sprake is van ‘controlled opposition” en we te wellicht te maken hebben met een dubieuze rol van de AFM die geen thuis geeft in dit verhaal.
