Het is geen grap, het reflecteren van zonlicht via satellieten en projectie naar het aardoppervlak opplaatsen waar b.v. zonnepanelen parken staan. Dat is het doel van een ‘start-up” die “Reflect Orbital” heet. Dit soort initiatieven zal op een nog grotere schaal destructief zijn voor het leven op aarde. Hoe krankzinnig kan het worden in de toekomst als steeds meer aanbieders de nacht gaan verstoren om de economische opbrengst te maximaliseren?

Een paar weken terug had ik een mooie ontmoeting en kreeg ik een proefflesje Frankincense, ook wel bekend onder de naam Boswellia. Deze olie kun je als druppel onder je tong innemen. Ik had me nog nooit bezig gehouden met Bach Bloesem therapie of welke andere vorm waarin oliën een rol spelen. Ik ging er blanco in en onderzocht in een aantal periodes wat het met mij deed. En dat kan ik toch wel indrukwekkend noemen.Maar voordat ik hier deel wat mijn persoonlijke ervaring was is het misschien interessanter om de gedachte achter deze producten in mijn eigen woorden te beschrijven. 

De olie is afkomstig uit een plant of boom, maar zoals we weten is die op zijn beurt in groter perspectief ingebed in een eco-systeem wat ongekend complex is. Zoals de mens kan een individuele plant slechts in symbiose met alles om zich heen tot ontwikkeling komen. Of we het over mineralen, bacteriën, schimmels, organisch afval van dode planten en dieren , water of zon hebben, er is een ongekend complex van ‘weten’ en ‘functioneren’ verborgen in het web waar de plant of boom onderdeel van is. De plant heeft zijn eigen wijsheid en kennis opgeslagen in het DNA. De wijsheid, soms verwarren wij dit met ons brein of denken, is een bewustzijnsveld dat een geheel eigen geschiedenis en verhouding tot zijn omgeving kent. 

Terug naar de begrippen, eigen weten, een eigen bewustzijnsveld, een manier van functioneren in het groter geheel, die ik hiervoor in de zinnen bijna gedachteloos opschreef. Precies die unieke kennis laten we toe in ons eigen eco-systeem als we de olie tot ons nemen. Afhankelijk van de mate van ontwikkeling die je persoonlijk doormaakte zal de kennis van die olie een uitwerking hebben die jouw systeem toestaat. Wie dat niet direct begrijpt moet zich realiseren dat iedere therapie een slaagkans heeft die te maken heeft met de persoonlijke instelling. Dat je dus anders kunt gaan functioneren is potentieel verborgen in die olie.

Misschien overbodig, maar laat ik nog een andere invalshoek zoeken. De olie is een informatiedrager, een boodschapper, die gehoord wordt door diegenen die horen willen. Het doet me denken aan mensen uit verre landen die doordrenkt met de kennis en wijsheid van hun eigen cultuur je kunnen verblijden met hun verhaal en jouw inzichten fundamenteel kunnen veranderen.

Toen ik flesje Frankincense in mijn handen nam, ging invoelen, voelde ik golven van energie om het flesje pulseren. Na enige tijd voelde ik dat het bewustzijn van het lichaam, het fysieke vlak, verdween. Na een korte proefperiode begrijp ik dat het voor mij persoonlijk werkt als een medium om dieper in de niet stoffelijke aard van alles door te dringen. Dromen veranderden, inzichten verdiepten en taal veranderde. Hoe mooi kan het zijn ook deze ingang te gebruiken als je uit balans bent!

Dr. Aseem Malhotra: “Een betere toekomst creëren voor onszelf en onze kinderen”

Een prachtige lezing, dank aan de organisatoren, met verhelderende inzichten.

Wie “The darkness Manifesto” leest ontkomt er niet aan, of laat ik zeggen dat het mij overkwam, steeds dieper in te voelen hoe belangrijk het ritme van donker en licht is voor ontelbaar veel dieren, zo niet alle, in ons eco-systeem. Talloos zijn de voorbeelden in dit boek waarbij bevruchtingen precies tijdens volle maan plaats vinden. De minste verstoring van dit ritme van licht naar donker vice versa betekent letterlijk het doorbreken van een oeroude cirkel van programmering en het begin van het einde van veel soorten. Als de voortplanting mislukt door zelfs de kleinste lichtverstoring heeft dat dramatische effecten. Een voorbeeld, populair maar misschien daardoor aansprekend, is het verhaal van de clownfish Nemo. 

Tijdens het leesproces kwam ik, ook door het lezen van wetenschappelijk medische litteratuur, steeds meer op het spoor van de ongekende dynamiek die bestaat dankzij deze dagelijkse licht/donker overgangen, en het belang van de interne klok.

Niet rationeel, hoewel er al veel onderzoek gedaan wordt, kan ik niet anders concluderen dat wat ik lees over het dierenrijk letterlijk over ons gaat. En de rampzalige gevolgen die verstoring van dat ritme heeft voor alle onderzochte dieren, namelijk een aantasting van de mogelijkheid tot voortplanting gaat in die gevallen altijd ook over ons, de mens.

Bij onze voortplanting praten we over een complex proces waarin geurstoffen en sensitiviteit voor die geuren beïnvloed wordt door kunstlicht. Het blauwe licht, ik schreef er al over, heeft een intense invloed op ons endocriene c.q. hormonale systeem. Toen ik dit vanochtend schreef ben ik gaan zoeken naar onderzoek. Het was mager wat ik tegenkwam [2]. Hoe vergaand zijn de conclusies die we moeten trekken in onze samenleving als ons reproductief vermogen ernstig verstoord wordt door ons verslaving aan kunstlicht en welke oplossingen moeten er komen om ons uit deze cirkel te trekken?

[1]
The Darkness Manifesto, Johan Eklof, Penguin book, 2022

[2]
Light’s Impact on Fertility: Unveiling the Maybe Connection Between Nighttime Illumination and Global Societal Changes. Wenqing Fang, Chaopu Yang, Taiyang Chen, Youming et al. April 4, 2024, Physics and Society

Het lezen van “The darkness Manifesto, Why the world needs the night” (Johan Eklof) maakt duidelijk dat we in onze verlichte samenleving een ongelooflijke schade hebben toegebracht aan het nachtleven. De eenzijdige focus op CO2 en temperatuur sust velen van ons in slaap, als zou de planeet daarmee gered kunnen worden, omdat we in toenemende mate bestuiving door nachtdieren en voortplanting van de nachtelijke soorten een steeds grotere slag toebrengen. Na lezing van dit boek en wetenschappelijke artikelen over de invloed van licht via de huid / ogen kreeg ik het beeld van een verstoorde dans op mijn netvlies. De dans van mens en dier met het ritme van licht en donker door de seizoenen heen heeft ingeboren patronen doen ontstaan, zoals de belangrijkste, het circadisch ritme, de biologische klok. In de nachtelijke uren dansen insecten en overige nachtdieren mee in het licht van de maan of reflecties in het landschap. Dat ritme zet ze aan tot het zoeken van partners door b.v. precies op tijd lokstoffen uit te scheiden of het begin van de lokroep bij het ochtendgloren. Wij zijn in een voortdurende dynamisch evenwicht met het licht (golflengte en intensiteit) door de dag heen. 

We hebben in onze expansiedrift, de wonderlijke neiging om allerlei monumenten of parken in de nacht te verlichten, een ongekende destructieve invloed op het insectenleven en van vogels (bedenk dat ongeveer 2/3^e van die populatie in de nacht migreert) en daarmee ook de bestuiving van allerlei plantensoorten vernacheld. Hoewel er een groeiend bewustzijn is dat we het nachtleven ingrijpend beïnvloeden zie je om je heen dat er geen lering uit getrokken wordt. Wie tegenwoordig op een camping staat, ik kom er wel eens, ziet felle buitenlampen en ‘gezellige’ lampjes de hele nacht door branden. Blijkbaar zijn we ons er niet bewust van dat het o zo gezellige kamperen bij de boer of in de natuur door onszelf ingrijpende veranderingen, vernietiging van het eco-systeem, tot gevolg heeft. Bomen in een lichtrijke omgeving ontspruiten vroeger in het voorjaar, merels in lichtrijke omgeving beginnen vroeger met zingen en lopen weken voor met broeden op merels in donkere streken. Het ontbrekende begrip reikt veel verder. Vrij weinig mensen realiseren zich dat we hiermee ook onszelf een slechte dienst bewijzen, ook ons eigen circadisch ritme wordt hiermee aangetast en dat heeft vergaande gevolgen. Uit een publicatie over de relatie tussen lichtvervuiling en b.v. kanker of stemmingsproblemen haalde ik dit figuur [1].

Lichtvervuiling moeten we vooral niet verwarren met meer kunstlicht buiten. In ons dagelijks leven staren steeds meer mensen ongelooflijk veel uren naar een scherm. Het doet me denken aan het onderzoek naar de hoeveelheid licht die vogels in een experiment binnen kregen, dat was 1000 keer meer dan voor vogels in gebieden zonder vervuiling. Er wordt veel onderzoek gedaan naar de invloed van blauw licht, zeker als de donkere uren aanbreken, omdat men hiervan vermoedt (weet) dat het ons slaap-ritme kan ontregelen. Ik was echter vooral ook op zoek naar artikelen die een complexere benadering van licht op ons als organisme mogelijk maken. 

De huid als een endocrien systeem

In een mooi overzichtsartikel uit 2016 [1] wordt uitvoerig uitgelegd dat de huid een eigen endocrien systeem vormt en ook een directe terugkoppeling kent met de hersenen. Veel mensen weten uit ervaring dat stress invloed heeft op het functioneren van de huid. En het is ook bekend dat zogenaamde geur-receptoren in de huidcellen reageren op de smeerseltjes die wij aanbrengen. In de huid bevinden zich ook lokale netwerken die in interactie zijn met de UVB , die via de huid binnendringt, eheeft een bewezen effect op de niveaus van opioden in de hersenen. Dat artikel stelt bovendien; “ The skin has eyelike photosensory system”. 

Er zijn onderzoeken gaande met lichtgevende stoffen die in het lichaam neurale netwerken kunnen beinvloeden. 

That phototherapy also may hold promise in the treatment of selected systemic autoimmune diseases such as rheumatoid arthritis, inflammatory bowel diseases, multiple sclerosis, and scleroderma (59, 66, 68, 150, 152) all of which renders the need to better understand the UV-skin/eye-brain axis discussed here even more pressing

Deze onderzoeken doen mij vermoeden dat het licht dat via alle grensvlakken ons lichaam binnendringt een zeer complexe en verrijkende invloed heeft. 

De golflengte distributie varieert van zons- opgang tot zons-ondergang

Natuurlijk licht verandert van kleur gedurende de dag. Op een zomerse dag, in de middag, zal er relatief veel blauw licht aanwezig zijn. Dit zet ons systeem ‘aan’, het activeert ons. In de avonduren ontvangen we meer oranje-/rood licht waardoor ons systeem in een ontspanningsfase komt. Zonder dat we het exact kunnen registeren zijn we onderworpen aan een natuurlijk ritme waarin verschillende golflengtes op ons inwerken. We zijn in een voortdurende dans met het licht via onze ogen, via onze huid en ook via de schedel die zeker ook licht doorlaat in de hersenpan. Dat ritme hebben we volledig doorbroken door het binnen werken en ook in de avonduren nog naar computerschermen te turen, die over het algemeen ook dat blauwe licht, dat ons activeert, uitzendt. Ik zocht naar onderzoeken die kijken naar de mogelijke verstorende werking van beeldschermen. Daarin vallen twee dingen op. Er wordt aangenomen dat het beeldscherm in relatie tot de omgeving zo weinig licht geeft dat het geen invloed zou hebben (?) en de focus ligt op de invloed van blauw licht in relatie tot ons circadisch ritme. Als we in de avond veel blauw licht incasseren zal dat ook ons eetpatroon veranderen. De kans dat we blijven eten is groter omdat we in de ‘actieve’ modus gezet worden. 

De intensiteit van het licht varieert van moment tot moment. Erupties van de zon zijn grillig en de vorming van wolken en de invalshoek zullen hun invloed doen gelden. We zijn dus onderworpen aan een dynamisch lichtspel. Als we dat vergelijken met een werkomgeving waarin licht van constante intensiteit op ons schijnt moet je je afvragen in hoeverre dat onze dynamiek ondersteunt of ondermijnt. Ik weet het niet, maar het is zeer goed voorstelbaar dat we ons aanpassingsvermogen, het innerlijk ritme, ernstig verstoren. Het doet me denken aan de hart-coherentie. Door meditaties kun je een harmonische beweging creëren waarbij alle organen optimaal met elkaar en dynamische (een variabel ritme in de tijd) samenwerken. Deze dynamische, variabele beweging, ontzeggen we onszelf door werken in kunstlicht. 

UV licht via de schedel en bruin vet

Waarom zou je dat willen weten of begrijpen?  Heel lang ging men er van uit dat het licht alleen via de ogen verwerkt werd in visuele beelden. Dat blijkt niet het geval te zijn. In ons lichaam bevinden zich ook stoffen c.q. cellen die reageren op het licht. Een voorbeeld is dat diep in de hersenen liggen proteïnen , opsin 5, die direct reageren op violet licht dat via de schedel naar binnen komt [2] Overigens bevindt dezelfde proteïne zich in de huid en de retina. Deze stof zorgt voor de temperatuur in het lichaam. Als UV licht binnen komt heeft dat een direct effect op de temperatuur in onze bruine vet reserves. Bij afwezigheid van dit violette licht raakt ons lichaam verstoord en dat zou invloed hebben op verbranding van bruin vet, althans dat wijst een onderzoek bij muizen uit. Het wordt onderzocht in relatie tot obesitas. 

Ik schreef al eerder over het huidige (angst)beleid m.b.t. zonnen. De vraag die ik hernieuwd aan mijzelf stel is of insmeren en ons ten koste van alles beschermen tegen UV licht wel wenselijk is. Nog afgezien van de vele ingrediënten en hun geur (en onze huid reageert ook op geurende stoffen) beïnvloeden we met het insmeren onze inname van UV licht. Waar we denken, ik keek naar de cijfers en zag in ieder geval geen stijging van het aantal huidkanker doden, dat we huidkankers voorkomen grijpen we in op een fundamenteel systeem dat kan leiden tot ongewenste effecten m.b.t. temperatuur-regeling in het gebied van bruin vet. Dan praten we mogelijkerwijs over verstoring van een fundamenteel systeem dat een grote invloed op onze gezondheid heeft.

Wie op de wikipedia pagina leest over bruin vet ziet dat ook dit systeem een essentiële rol speelt in ongelooflijk veel lichaamsprocessen.[3] Ik ben zeker geen deskundige, vraag me wel van alles af als ik de litteratuur lees, en verwijs ook naar een artikel van Harvard dat zonnebrandolie propageert. [4] In een kort overzichtsartikel kun je lezen welke ingrediënten er in deze producten zitten. [5] Heel opmerkelijk vind ik dat er in de 2% toeslagstoffen soms ‘blauw licht blockers” gebruikt worden. Dat lijkt mij overdag toch niet zo’n wijs besluit en dat klopt. De marketeers zijn vindingrijk. De promoten deze ‘blue light blocking sunscreens’ voor gebruik binnenshuis (!). Daarmee wordt angst gezaaid en bovendien wordtvoorbij gegaan aan de activerende werking van blauw licht overdag. Ook moet je je realiseren dat via de ogen een groot deel van dat licht gewoon je lichaam instroomt en op alle niveaus zijn werking heeft. 

Nog een stapje verder, de verschillende lichtbronnen

Nog niet zo lang geleden waren de peertjes gemeengoed. Een tungsten draadje werd verhit en gaf een lichtbron met relatief veel emissie in het oranje/rode spectrum. Andere bronnen werden gemeengoed omdat ze vooral veel minder energie verbruiken. Maar waar aan de ene kant winst (energieverbruik lager) wordt geboekt gaat dat ten koste van een lichtspectrum dat heel anders is. In [6] staat e.e.a. mooi uitgelegd en uit dat artikel haalde ik het volgende plaatje.

Zoals u ziet heeft de led lamp een heel ander patroon dan de klassieke lamp en kan men die uiteraard steeds meer aanpassen. Ik kan er niets zinnigs over zeggen maar er is een opvallend verschil met de klassieke lamp. Die heeft een spectrum dat sterk overeenkomt met meer oranje en rood zoals je aan de eind van de dag ook bij het donker worden ervaart. De vraag is voor mij of deze lamp niet veel beter aansloot bij het langzaamaan afschalen van ons endocriene systeem (ontspanning). Veel mensen, en ik ook, hebben diverse led lampen in huis maar er zijn er bij die sterk in het blauwe spectrum uitzenden. Dat is feitelijk geen toe te juichen keuze omdat ons dat teveel activeert. De led met blauw licht in het spectrum wordt als de ideale lamp om te werken gepromoot maar is in de buitenwereld bewezen destructief en ook in de avonduren verdacht, hoewel steeds meer onderzoeken lijken aan te tonen dat het ons waak-slaap ritme inderdaad verstoort [7].

Licht en slaap problematiek

Of licht , en dan het blauwe, daadwerkelijk de reden is dat mensen slecht slapen weet ik niet. Het is echter wel opvallen dat het CBS constateert dat het aantal mensen dat dit type problematiek meldt groeiend is.[8]. Er zullen ongetwijfeld een groot aantal verschillende oorzaken bestaan maar de bekende factoren, zoals schermgebruik in de avonduren, zou bij voorkeur toch aangepakt moeten worden. Slaapgebrek verhoogt immers de kans op depressies, angststoornissen, obesitas, Diabetes Type II, darmkanker, prikkelbare darmsyndroom en cardiovasculaire aandoeningen.

[1]
How UV Light Touches the Brain and Endocrine System Through Skin, and Why Andrzej T Slominski,1,2 Michal A Zmijewski,3 Przemyslaw M Plonka,4 Jerzy P Szaflarski,5 and  Ralf Paus6,7
Endocrinology. 2018 May; 159(5): 1992–2007. 

[2]
Violet-light suppression of thermogenesis by opsin 5 hypothalamic neurons
Kevin X. Zhang,  Shane D’Souza, Brian A. Upton, Stace Kernodle et al.
Nature  585, 420–425 (2020)

[3]
https://en.wikipedia.org/wiki/Brown_adipose_tissue

[4]

https://www.health.harvard.edu/staying-healthy/the-science-of-sunscreen

[5]

https://cen.acs.org/business/consumer-products/What-in-sunscreen-and-how-does-it-protect-your-skin-from-the-sun-rays/99/i27

[6]

https://www.comsol.com/blogs/calculating-the-emission-spectra-from-common-light-sources

[7]
https://darksky.org/news/ama-report-affirms-human-health-impacts-from-leds/

[8]

https://www.vzinfo.nl/slapen/oorzaken-en-gevolgen

U leest het overal, we moeten minder vlees eten, en overgaan op plantaardige producten. Maar de rauwe werkelijkheid is dat beleidsmakers weten dat die transitie onhaalbaar is. De kwaliteit van de eiwitten uit planten is minder, niet alle essentiële aminozuren zijn er in aanwezig en in een aantal andere artikelen op mijn blog vindt u nog veel meer kanttekeningen bij deze transitie.

Toen ik me vandaag verdiepte in mycoproteinen , ik had er nog nooit van gehoord, kwam ik er achter dat men schimmels gebruikt die in reactoren onder gecontroleerde condities (o.a. temperatuur, zuurgraad, hoeveelheid water en temperatuur) en op de juiste substraten geplaatst eiwitten produceren. Er zijn al veel alternatieven voor vlees op de markt waarin naast een deel plantaardige componenten meer dan 30% bestaat uit deze mycoproteinen.

De slogan dat we meer plantaardig moeten eten maskeert een proces waarin steeds meer niet plantaardige ingredienten in ons eten verwerkt worden. En die bovendien nog in een industriele omgeving, reactoren, tot stand komen.

Het is een listige truc om met een aangename term een transitie in beweging te zetten die ons steeds meer niet plantaardig voedsel laat nuttigen want u weet ongetwijfeld dat ook het gebruik van meelwormen en sprinkhanen toeneemt.

Wie er meer over wil lezen verwijs ik naar een artikel uit “Trends in Food Science and Technology” 

Project 2025, de vrucht van een Stichting die zich een onafhankelijke denktank noemt, en naar eigen zeggen gesteund wordt door meer dan 500.000 Amerikanen, publiceerde recentelijk een 900 pagina’s tellend rapport dat voorziet in een actie-periode van 180 dagen na inauguratie van de nieuwe president (lees; Trump) om de puinhopen van de Democraten te herstellen, en zo zeggen ze, een vreedzame transitie naar een nieuw gouvernement vorm te geven.

Wat zien we hier gebeuren? Ver van de V.S., niet ingebed in de dagelijkse polarisatie aldaar, vallen mij een groot aantal zaken op. 
– Er is een puinhoop gecreëerd door de Democraten
– Dat vergt een actieplan
– Zittende ambtenaren moeten vervangen worden
– Justitie moet direct onder regie van de President komen te staan

De essentie van dit plan ,gebaseerd op het stuk over FBI en justitie, is als volgt; Er heerst chaos, we benoemen in het rapport allemaal zaken die niet in orde zijn (daar kun je je als argeloze lezer in vinden) en creëren daarmee het beeld dat het een puinhoop is, we benoemend dat er partijdige mensen op alle posten zitten, we benoemen dat we binnen de kaders van de wetgeving onpartijdigheid moeten herstellen , maar de uiteindelijke conclusie van het hoofdstuk over Justitie en FBI is dat deze veel directer onder aansturing van de President valt. Een slimme opbouw. Beginnen met een emotioneel appel op de lezer, draagvlak opbouwen om de geesten rijp te maken, en vervolgens aan het eind tot de conclusie komen dat de directe macht en invloed van Trump vergroot moet worden.

Waarom ben ik zo kritisch? Ik heb veel gesprekken gehad over slachtoffers van psychopaten, heb me er jaren lang in verdiept, en weet dat deze mensen zeer extreme uitspraken doen waarvan de buitenwacht ze negeert of als een ‘grap’ beschouwt maar in essentie het diepste verlangen van die mensen zichtbaar maakt. Leest u het hier nog maar eens na wat Trump zoal zei. Wie het nog niet gelooft moet eens teruggrijpen op zijn herinneringen. Trump sprak zijn bewondering uit voor Putin en bezocht Kim Jong-un. 

Wie het boek “The End of America” van Naomi Wolf er op na leest of het boek “ de psychologie van het totalitarisme” van Mattias Desmet open slaat weet dat de transitie van democratie , en Project2025 spreekt over een transitie met een jaartal om de urgentie te onderstrepen, naar totalitarisme gedragen wordt door het volk dat niet doorheeft dat ze hun fundamentele rechten aan het verliezen zijn. 

Wie zich verbaast over ‘de polarisatie” moet zich realiseren dat die situatie juist de rechtvaardiging schept voor een ferme omwenteling, een ‘coup d’etat’, die moeilijk terug te draaien is.

Wat iedere arts kan weten, zou moeten weten, gewoonweg weet is dat gevoelens van angst, machteloosheid en kwaadheid triggers zijn voor acute ziektepatronen of de laatste druppel kunnen zijn die de emmer doet overlopen en een auto immuunziekte in gang kan zetten. Een samenleving waarin de genoemde emoties voortdurend of acuut op een hoog niveau aanwezig zijn veroorzaakt vanzelfsprekend een toename van ziektebeelden bij een groot deel van de bevolking.

Terugkijkend naar de corona tijd was het vanaf de eerste dag dat er vanuit de politiek , de NCTV en het OMT over gesproken werd sprake van “de ernst van de situatie”, beelden van doden en lijkzakken op t.v. getoond wreden, er over een hoge kans op infectie en dodelijkheid werd gesproken en ging men over tot isolatie, testen en quarantaine en lockdowns.

Wie “when the body says No”, en er zijn ongetwijfeld veel meer boeken die daar aandacht aan besteden, leest realiseert zich dat de insteek van Overheid en ‘deskundigen” een insteek was om deze kennis te negeren. Het adviesorgaan, noch de ‘deskundigen” leken zich bewust van dit ‘weten’ of negeerden het.

Als samenleving werd eenieder van ons geconfronteerd met grote onzekerheid, was de angst voelbaar, ging men over tot uitsluiting en vermijden van elkaar , en kwamen groepen tegenover elkaar te staan. Bovendien was het een tijd waarin critici, ik heb het sindsdien niet meer gezien, bij vreedzame protesten benaderd werden door anonieme handhavers met bivakmutsen op.

Het is een gotspe dat tot op de dag van vandaag geen enkele reflectie plaats vindt op de gekozen routes, men volhardt in het verdedigen van het gevoerde beleid, en nog erger men steun wil geven aan de WHO pandemie verdrag dat nog stringenter lijkt te willen ingrijpen bij een volgende crisis.

Wie de substack “ bomen en bos” leest, de WOO verzoeken onthulden die kennis, weet dat er een draaiboek gevolg is waarin die angst bewust gecultiveerd is, critici de mond gesnoerd werden, en influencers betaald werden om de ernst van de situatie aan te dikken. Ik ontkom niet aan de conclusie dat er een georganiseerd angst-campagne gevoerd is en er dus sprake is van verwijtbaar gedrag van vele hoofdrolspelers in dit dossier. 

Het is een strakke titel, dat weet ik, en toch is het ingegeven door het steeds diepere besef dat we graag iets als oorzaak willen aanwijzen hoewel we weten dat de ontwikkeling van een organisme van niets geïsoleerd kan worden. Alles speelt mee in de evolutie van ons individuele mens-zijn maar we houden het misschien wel graag ‘te simpel’ in onze aanvliegroutes naar ziektebeelden.

Laat ik eens beginnen met een mijmering te delen. Zou u graag uit een ingevroren eicel die bevrucht is door een ingevroren spermatozoïde, ingebracht onder klinische condities door injectie via de celwand tot leven zijn gebracht? Voor mij komt het over als een kil en koud proces, ook in emotionele zin, en roept het al heel lange tijd vragen op. Het kan, het werkt, ouders zijn terecht blij en de kinderen ontwikkelen zich goed. Toch is het de vraag; “ wat doet het op langere termijn?” Die vraag komt niet zo maar uit het luchtledige en is ingegeven door een leven lang leren, veel lezen, veel gesprekken met mensen, en een onderkenning dat we om tot begrip te komen van de status quo alle aspecten van de levensweg als koers-bepalend in het oog moeten houden. Een onmogelijke opgave, jazeker, maar wie een met vragen en verwondering het leven instapt komt nogal eens wat tegen. Overigens worden de effecten van de IVF praktijk, die als veilig en ok te boek staan, wel degelijk onderzocht en komt men in vergelijkingen wel tot verschillen, maar het zal uiteindelijk over een periode van 40-50 jaar duidelijk zijn wat de lange termijn effecten zijn.

Gabor Maté schrijft ongelooflijk interessante boeken. De essentie van “when the BODY SAYS NO”en “ The myth of normal” is dat stress door aangeleerde patronen in de jeugd een zeer duidelijke link met ziektebeelden op latere leeftijd blijkt te hebben. 

Het goede van het boek is om de stress niet te zien als louter een externe factor die in het hier nu een rol speelt (b.v. ziekte, geen baan hebben, financiële problemen) maar veel meer de interne stress die zich in een mens genesteld heeft, op het eerste oog onzichtbaar en onbenoembaar, maar ons organisme blijvend uit een homeostase bracht. De bandbreedte waarbinnen het organisme naar behoren kan functioneren is permanent veranderd door ervaringen die emotioneel niet geuit c.q. verwerkt zijn. Maté, verwijzend naar de arts Hans Selye, heeft het dan over een verstoorde vecht-vlucht respons in de mens die op latere leeftijd zijn tol kan eisen. De ongekend feedback systemen in ons lichaam waarin hersenen, organen en endocriene klieren, ons zenuwstelsel en hormonen een ongekend gecompliceerd geheel vormen, herscheppen de interne werkelijkheid in ons en maken ons van binnen tot een ander mens o.i.v. stress.

Het is vreemd, bizar is een woord dat mij persoonlijk beter past, om op de sites over borstkanker lijstjes met mogelijke factoren die borstkanker veroorzaken te vinden maar vrijwel nergens iets staat over die interne stress, gerelateerd aan ingesleten gedragspatronen, waarover Maté in zijn boeken praat. Het onderdrukken van kwaadheid en ook andere emoties blijken een rol te spelen. Hij verwijst in zijn boek naar onderzoek dat al in 1952 constateerde dat er sprake was van een patroon waarin de vrouwen een verstoord patroon hadden om om te gaan met kwaadheid, vijandigheid en agressie en dat maskeerden met een façade van “pleasantness’ , een term die ik persoonlijk even moeilijk kan vertalen naar een gepast Nederlands equivalent. Ze spreken daarin ook over een patroon van ‘zelf-opoffering’ bij de vrouwen. 

Hoe kan het dat zulke inzichten niet gedeeld worden in het publieke discours. Waarom wijzen alle sites wel op de hormonen maar wordt er niet uitgebreid stil gestaan bij het feit dat deze hormoonspiegels beïnvloed worden door emoties? Een feit, zo wordt even later in het boek genoemd, dat vrouwen heel goed herkennen als ze het hebben over hun eigen ongesteldheid en de invloed van stress c.q. eigen emoties op die periode.

Maté beschrijft in zijn boek uitgebreid allemaal persoonlijke verhalen die op zijn minst eenieder die zich met ziektebeelden bezig houdt tot een nederige en vooral ook onderzoekende houding kan uitnodigen. Wat is de reden dat deze olifant in de kamer niet benoemd wordt maar men het op veel sites vooral heeft over kille risico-factoren maar deze menselijke factor, en het “mens zijn” is de essentie, niet of onderbelicht is? Welke dienst bewijzen we elkaar door het hier niet over te hebben? 

Na het vrijwel afronden van de “myth of normal” van Gabor Maté ben ik nu begonnen aan “ When the BODY SAYS NO”, dat aandacht geeft aan de gevolgen van ‘verborgen stress”. Deze week sprak ik uitgebreid met een kennis die o.a. de Germaanse Geneeskunde noemde. Deze stroming, een van de vele ‘alternatieve’ visies, komt echter in veel aspecten verrassend overeen met de bevindingen die Gabor deelt in zijn boeken. Beide boeken focussen op de trauma’s in de vroege jeugd , verstoorde vecht-vlucht reacties die daardoor zijn ontstaan op een verborgen wijze als stress in het lichaam zijn opgeslagen. 

Maté legt aan de hand van persoonlijke verhalen en referenties naar medische onderzoeken een groot aantal voorbeelden aan ons voor die hij plaatst in de context van die wetenschappelijke bevindingen. In de medische wereld wordt er onderzoek verricht onder de noemer “psychoneuroimmunology” , een mond vol ja, en Wikipedia omschrijft het als volgt: 

Psychoneuro-immunologie (PNI) is de studie naar de wisselwerking tussen de psyche, het zenuwstelsel en het immuunsysteem.[1] PNI is interdisciplinair en put uit de psychologie, de neurowetenschappen, de immunologie, de endocrinologie en de klinische geneeskunde.[2]PNI bestudeert onder meer de functie van het neuro-endocriene immuunsysteem. Dit systeem zorgt voor de aansturing voor de afgifte van hormonen binnen het lichaam. Daarom wordt PNI ook wel psycho-endocrino-neuro-immunologie genoemd (PENI).

Feitelijk gaat het in deze stroming, heel eenvoudig verwoord door mij, om het onderzoek van stressvolle ervaringen op onderdrukking van het immuunsysteem. Het gaat om hormonen, endocriene klieren en organen.

.

Wie de ‘wetten’ van Hamer, de grondlegger van de Germaanse Geneeskunde bekijkt, ziet het volgende omtrent het ontstaan van een ziekte, een Speciaalprogramma genoemd (www.germaansegeneeskunde.nl)

Iedere “ziekte” – hierna genoemd Zinvol Biologisch Speciaalprogramma (SBS) – ontstaat door een DHS (Dirk Hamer Syndroom), wat een onverwachte, zeer acute en isolerende conflictschok is die gelijktijdig optreedt in de psyche, de hersenen en in het bijbehorende orgaan. De inhoud van het conflict bepaalt welk orgaan een verandering ondergaat en door welk gebied in de hersenen het SBS wordt aangestuurd.Elk SBS verloopt synchroon op het niveau van de psyche, de hersenen en het orgaan.

Hoewel de overige inzichten van Hamer misschien mijlenver van de westerse visie ligt zijn de overeenkomsten qua oorzaak evident. En hoewel de inzichten qua wijze van heling verschillen is het frappant dat zowel Mate als Hamer spreken over de mogelijkheid van zelf-heling. Wie het trauma onder ogen ziet, tot in het diepste voelt en kan verwerken, kan in veel gevallen een gezond evenwicht hervinden. 

Hoewel vanuit de alternatieve hoek nog weel eens gedacht wordt dat de kloof met de reguliere geneeskunde groot is betwijfel ik steeds meer of dat waar is. Wat wel geconstateerd kan worden is dat veel westers artsen de uit het eigen veld afkomstige inzichten niet of nauwelijks adopteren. Het doet me denken aan de talloze sites die ik de afgelopen maand bezocht waarin nog steeds over fout vet en te hoog cholesterol gesproken wordt.