De vraag die iedereen aan zichzelf moet stellen of we inderdaad in een rechtsstaat leven of er op zijn minst rafelranden zijn ontstaan? Bedenk dat eenieder van ons onderdeel kan zijn van onderdrukking. Hoe zit het met alle politie-mensen, leden van de interventie-teams en rechters? Hoe kijken zij in retrospectief naar dit verhaal? Zijn ze kritisch op hun eigen rol of negeren ze het of denken ze ; ‘waar rook is is vuur”? Dit verhaal lijkt niet op zichzelf te staan. Er is een indringend interview van Flavio Pasquino met Willem Engel over zijn arrestaties. https://www.youtube.com/embed/TLqmnEObiu4

Wie twee kritische boeken over vaccins leest, “ vaccin vrij!” van Frankema of “Vaccines, mythology, ideology and reality” van Mc.Cullough en Leake, ontkomt niet aan een sceptischere houding jegens alle, ja alle, vaccins die toegediend worden.

Pierre Capel legde tijdens de corona pandemie uit hoe ons immuun-systeem tot ontwikkeling komt, mede door de moedermelk en de uitdagingen vanuit de omgeving, en schetst hoe ongelooflijk gecompliceerd en mooi dit systeem is.

Ik claim hier niet dat Frankema en McCullough en Leake gelijk hebben maar zij schetsen een zodanig genuanceerd beeld over vaccins dat scepsis gerechtvaardigd lijkt. En nog belangrijker, dat de waarheid op dit gebied niet bestaat. Een generieke maatregel om eenieder aan het vaccinatie-programma te houden is m.i. onhoudbaar op grond van deze boeken.

In Nederland blijven we ons richten op die vaccins, het RSV vaccin is recentelijk toegevoegd hoewel men in de V.S. daar zeer kritisch is , en in algehele zin is er een revolte in de V.S. gaande onder de bezielende leiding van Robert F. Kennedy jr. Hier in de pers wordt hij consequent als anti-vaxxer neergezet, een trieste en laakbare simplificatie van een man die een queeste doet naar de werkelijkheid achter die vaccins. Hij is zich er van bewust dat de farmaceutische Industrie manipuleert. Op 3 september werd er in Florida een pleidooi gehouden om verplichte vaccinaties volledig te schrappen.

Het is nogal raar dat we zo de nadruk leggen op vaccins en niet op versterking van het immuun-systeem. De sleutel tot gezond zijn en blijven is investeren in goede voeding, rust, minder stress , en goede sociale netwerken. Dat maakt ons veerkrachtig.

Om een indruk te geven wat er gebeurt in de V.S. raad ik aan deze link te volgen met voorbeelden van meerdere boeken die daar nu verschijnen m.b.t. de vaccins.

Update 10-09-2025

In de Senaat van de V.S. zijn er publieke ondervragingen gaande. Aaron Siri, een advocaat die veel mensen m.b..t medische schade bijstaat, kwam daar met een onthullende studie die aantoont dat het vaccinatie-schema ongelooflijk veel bij-effecten heeft. Hij baseert zich daarbij op een studie die nooit gepubliceerd is maar wel tot zijn beschikking kwam.

Een op de 7 Amerikanen slikken SSRI’s. Het verhaal over de serotonine balans herstellen is een onbewezen these maar ligt ten grondslag aan het voorschrijven van deze pillen. Een op de 10 gebruikers geeft de invloed van deze medicijnen door aan zijn nageslacht omdat het via de baarmoeder in het bloed van het kind terecht komt. Het is een bijwerking met mogelijk verstrekkende gevolgen voor de nieuwe generatie. Hoewel ze voor rust en tegen depressies worden voorgeschreven is het zuur en paradoxaal dat een klein deel van de gebruikers extra gewelddadig wordt, zelfmoordneigingen krijgt dan wel de seksuele lust voor lang/altijd verliest.

Tucker Carlson gaat in een gesprek met psychiater Josef Witt-Doerring in op het gebruik van SSRI’s. Opmerkelijk , en misschien wel herkenbaar voor mensen die in hun omgeving iemand kennen, is dat hij de staat van de veel-gebruikers beschrijft als een toestand van ‘drug-addiction’. Ik omschrijf het zelf als een toestand waarin het licht uit de ogen verdween.

https://youtu.be/UnhT77W9mtQ?feature=shared

De kerken liepen leeg, er lijkt een kentering plaats te vinden in protestantse hoek, want onze oren laten hangen naar een Instituut c.q. het werkelijke geloof in een God bleek te veel invloed uit te oefenen op onze vrijheid dan wel begrip van de wereld om ons heen. Maar zoals je vrijwel altijd ziet is de mens gevoelig voor nieuwe profeten. Het oude wordt simpelweg ingeruild voor nieuwe Goden. Niet de God in spirituele zin maar de God van klimaat, inclusiviteit of de technologie als oplossing van alle problemen.

Blijkbaar is het moeilijk om te begrijpen dat grijpen naar een boei in een alsmaar voortgaand proces dat ‘leven’ heet slechts tijdelijk vervulling geeft. Telkens zullen we ontdekken dat het nieuwe geloof ook zijn zwarte keerzijde kent. Het rad van het leven is een aaneenschakeling van hoop/geloof, grijpen en onderdompelen, bovenkomen en inzien dat niets houdbaar dan wel werkelijk waar is.

Onze zintuigen nemen waar dat alles komt en gaat, geboren wordt en sterft. Hoewel we vaak hardnekkig proberen een stabiele compositie te maken van onze persona is zij een tot mislukking gedoemde poging in een voortgaand proces een stabiel iets neer te zetten. Dat proces zal de fundamenten eerdaags doen eroderen en tot opgave van gekoesterde (zelf) beeld leiden. Wie observeert begrijpt dat instituten die ooit een nuttige functie hadden zoals de VN, de WHO en ons rechtssysteem op een gegeven moment aan herziening toe zijn. Een echte actor, of meerdere factoren , zijn vaak moeilijk aan te wijzen. Wat de teloorgang of grote verandering in gang zet is afhankelijk van zo veel actoren dat het de menselijke cognitie niet gegeven is het te voorzien. Slechts in retrospectief kunnen we een poging doen het te verklaren. Maar dat is een theoretische en nooit de werkelijkheid gelijkende oefening.

Verandering, onderlinge afhankelijkheid, verzet tegen de stroom in, het is zo menselijk als wat maar ontkent de ware natuur. Zij stroomt, gaat, (ver)vormt en slaat altijd een gat in onze illusie van stabiliteit.

Eten maskeert interne gevoelens c.q. emoties. Ieder moment dat je iets tot je neemt is het goed stil te staan bij de reden. Je ontdekt dat veel momentjes niets met voeden c.q. ‘honger’ te maken hebben. Het is of een gewoonte of een moment om onrust in jezelf te sussen. Hoewel de vraag naar ‘juiste’ voeding te begrijpen valt, ik raad sowieso de documentaire “ The magic pill” aan, is zelf-onderzoek op het moment van eten de meest leerzame weg. Zo ontmasker je de rol van eten op je ‘wel-bevinden’ en kom je bij wijsheden uit.

Wie iedere dag zijn persona oppoetst en weer in het pak hijst ontkent zijn ware natuur. Onder het masker is er een proces gaande. De ene dag is de andere niet, grilligheid is het fundamentele karakter. Het zijn dagkoersen. Maar die grilligheid uitleven is in de wereld van maskers en rollen een moeilijke. Want in die wereld wordt constantheid met kleine afwijkingen van het gemiddelde bewierookt. Perfectie of bijna perfect zijn wordt verwacht. Maar de chemische processen in je, de hormonen die een ritme dansen, de variabiliteit in je voeding, het weer en van de mensen in het sociaal systeem om je doen vermoeden dat een dagkoers logischer is . Wat prefereer jij?

We leggen ongelooflijk veel vast op onze telefoon. We kijken niet meer direct naar taferelen maar op een later tijdstip naar de foto’s of de video’s. Moeiteloos verzamelen we meer dan tienduizenden van die plaatjes. Die herinnering, daar gaat het om, vinden we blijkbaar belangrijk. Maar het gekke is dat we zo fragmentarisch vast leggen dat het in geen enkel opzicht een ‘juist’ beeld kan geven van ons leven. Toch maken we graag een verhaal van ons leven vanaf de geboorte tot aan de dood. We creeren daarmee ons eigen personage.

Vergeten, niets meer weten, is echter een aantrekkelijk alternatief. Dat doet recht aan de observator die zijn personage, ons ego, van alles ziet doen, denken en voelen. Die observator ziet dat ons bestaan als geheel slechts een flits in het universum is, laat staan dat de beelden die we vastleggen en het verhaal dat we van ons leven maken ook maar enige binding met een realiteit zou hebben.

Vergeten, niet meer weten, van indruk naar indruk leven. Is daar iets mis mee? Is dat beangstigend? Of kunnen we in die levenswijze ontdekken dat iemand zijn er niet toe doet?

Als je voortdurend in de positie van de observator blijft, ziet dat diegene die jij denkt te zijn een entiteit is die je kunt bezien, bevragen en met verwondering kunt volgen, dan ben je op het punt te begrijpen dat je niet bestaat. Je bent, je bent aanwezig, je mag getuige zijn van iets dat beweegt, praat, voelt en emoties heeft. Iets dat zich voortbeweegt tussen allerlei andere ‘iemanden’ en denkt iets bijzonders te zijn. Maar je bent niet bijzonder, je bent, dat is alles wat je als getuige kunt zeggen. Wie als getuige leeft ziet de fysieke veranderingen, hoort de entiteit praten die voortdurend onderworpen is aan impulsen. Er komt een dag dat je getuige zult zijn van het verdwijnen van die entiteit. Wat er dan komt? Geen idee, maar er is vooralsnog geen reden aan te nemen dat de getuige niet blijft bestaan.