Opvallend, zo zie ik het persoonlijk, is dat ik in toenemende mate lees over de NCTV. Er zijn steeds meer berichten van mensen die verrast worden met bezoekjes van medewerkers die even een gesprek willen voeren. Meest recente voorbeeld is dat van arts Alexander van Walraven die bij thuiskomst opgewacht wordt door medewerkers. In een recente uitzending van Lighthousetv getuigt een ex-militair die in de corona tijd (een periode waarin de NCTV vergaande regie had) kritisch was van onverwachte bezoekjes om een telefoonnummer te vragen of over een ‘fiets’ aan de deur kwamen. Wie meer wil weten over de invloed van de NCTV raad ik aan de zoekterm in te voeren op de substack bomen en bos. Het is wellicht (te) suggestief om te wijzen op het feit dat Dick Schoof als een verrassing naar voren werd geschoven en een ex NCTV-er is.
Waar het mij om gaat is dat het steeds normaler lijkt te worden dat we lezen over activiteiten van die NCTV en deze trend een vergaande invloed in de bovenwereld is. Het recente debat over de rellen in Den Haag wordt ook gedomineerd door een oordeel van de NCTV. Wat moet je daar van denken? Geeft dat veel mensen een gevoel van veiligheid of komen we op het punt dat steeds meer gedragingen van mensen verdacht gemaakt worden? In veel individuele getuigenissen hoor ik ‘intimidatie’ als woord naar voren komen. Bezoekjes aan de deur die volledig overbodig zijn of op tijdstippen plaats vinden dat een normaal mens de deurbel niet meer zou aanraken. Wie de casus rondom advocaat Arno van Kessel volgt komt getuigenissen tegen die op zijn minst twijfel doen rijzen over de ‘logica’ achter verdachtmakingen. De toekomst zal ons leren wat er ‘werkelijk’ aan de hand is rondom dat dossier. Wie de MSM leest komt weinig tot geen kritische geluiden tegen , wie de nieuwe media volgt des te meer. Ik denk dat we meer dan ooit kritisch mogen zijn op wat er om ons heen gebeurt en voor mij gaat het dan om een begrip als bewaken van de persoonlijke vrijheid.