De financiele markten staan bekend om hun riskante producten. De reserves van banken, een fractie van wat er werkelijk aan verplichtingen ligt, zijn er een voorbeeld van. Zouden vandaag alle klanten hun tegoeden opeisen dan zou er rond de 3% uitgekeerd kunnen worden.

De goudmarkt schijnt echter nog verder uit de hand te zijn gelopen. Op papier schijnen 250 tot 500 of misschien wel meer claims op iedere gram goud te rusten. En als de klanten hun fysieke claim willen uitoefenen dan kan dat simpelweg niet. Dat feit speelt zeker een rol bij de huidige ongekende stijgingen in de goudprijs.

Maar er zijn nog meer redenen aan te wijzen. Central banken kopen de laatste jaren grote hoeveelheden goud aan. Wellicht dat dat te maken heeft met voorbeelden waarin tegoeden bevroren kunnen worden (zoals nu met de Russische tegoeden het geval is) dan wel het fiat geld dat niet gedekt is door enige fysiek aspect aan devaluatie onderhevig is. En door het aangaan van steeds grotere schulden d.m.v. geld bijdrukken is dat het geval.

In toenemende mate neemt de invloed van de burger af. Het komt door een veelheid aan factoren en heeft niets te maken met de propagandistische taal dat rechts extremen in opkomst zijn.

De verdeelde belangen c.q. ondermijning van beleid

Het boek van David Talbot is een van die boeken begrippen als democratie, rechtvaardigheid, moraliteit aan ons terugspiegelt in een andere gedaante dan velen van ons voor mogelijke houden. Spionage, contra-spionage, conflicterende belangen en negeren van afspraken staan centraal in het verhaal van Alan Dulles, die in de Tweede Wereldoorlog er een eigen agenda op na hield die veelal afweek van de Amerikaanse officiele standpunten. Dat de CIA vergaand ingreep in talrijke regimes en als een van de belangrijkste onderdelen van wat de ‘deep state’ is gaan heten wordt boven elke twijfel verheven als dit boek gelezen is. Wie dit boek leest begrijpt dat o.a. de Neurenberg rechtszaak niet per-se de grootste vissen ving, sterker nog die werden via een vluchtroute geholpen weg te komen dan wel gewoon weer ingezet om de linie tegen het kwaad uit Rusland vorm te geven. Karl Wolf is zo iemand geweest die zonder twijfel veroordeeld had moeten worden maar feitelijk de dans ontsprong.

Een kakofonie van geluiden door een web van NGO’s creeert verwarring 

In het huidig tijdsgewricht zijn we getuige van een ondoorzichtig netwerk aan NGO’s. De titel ‘non-gouvernmenteel’ getuigt weer van een listige keuze omdat het in veel gevallen verdoezelt dat ze meer dan ooit lobby-werk doen dan wel deels ook gefinancierd worden door Overheden. En precies dat punt kun je verbinden met de term ‘verantwoordelijkheid dragen en nemen’ en aanspreekbaak zijn. De engelse term ‘accountability’ dekt de lading beter van de voorgaande zin. Het stikt van de filantropen, een rijke elite die ‘goed’ zou willen doen maar die meer lijkt op een elite die middels de filantropie beleid beinvloedt. 

Angst als stuurmiddel

Angst verblindt, leidt tot blikvernauwing, en is om die redenen een effectief middel om mensen in een ander gedragspatroon te duwen. De roep om duidelijkheid, een sterk beleid c.q. een sterke leider, is dan een verleidelijk perspectief voor eenieder die mety deze angst geen raad weet. Als een wereldwijde stroming in gang wordt gezet waarvan de onderstroom angst is dan is kan er op grote schaal gemanipuleerd worden. Stress doet ons ook besluiten nemen die niet meer voldoende realistich zijn afgewogen.

Hoe het de mensen aan de onderkant van de samenleving gaat boeit ze totaal niet

Het boek van Barbara Ehrenreich dat in 2001 onder de titel  . Nickel and Dimed: On (Not) Getting By in America verscheen doet het licht schijnen op het leven van de mensen aan de onderkant van de samenleving die ondanks hard werken en flexibel inzetbaar te zijn geen volwaardig bestaan kunnen opbouwen. De rauwe werkelijkheid van werkgever en een ‘nummer’ dat een wegwerpartikel is komt hard binnen. Stuitend is dan ook om te zien hoe een figuur als Bezos schatje hemeltje rijk wordt maar uiteraard voor een groot deel door uitbuiting van de flexibel inzetbare mensen in en rondom de distributiecentra. Een formule als Ueber leidt ook tot schrijnende werkomstandigheden, veel uren maken maar vrijwel niets verdienen.

De kloof tussen de hoger- en lager- dan wel ongeschoolden

Een van de meest inzichtelijke studies die ii ook verbind met een inkijkje in onze democratie is het onderzoek van Mark Bovens en Anchrit Wille is de groep hoger opgeleiden sinds begin jaren zestig ongekend gegroeid. In de politiek zijn de lager opgeleiden vrijwel niet meer vertegenwoordigd. Er onstaat een grote bubbel van hoger opgeleiden die steeds meer naar elkaar toe trekken. 

Ongeletterdheid
Meer dan 50% van de jongeren is laag-geletterd na afronding van hun opleiding. Ze zijn vrijwel niet meer in staat begrijpend te lezen. Dat dit een desastreus effect heeft op maatschappelijke participatie is evident. Hoe kunnen we van deze groep mensen verwachten dat ze een geinformeerde keuze kunnen maken, niet dus. En ook dat aspect tast de basis van een democratie aan.

De overstijgende SDG doelen

De SDG doelen  zijn leidend in beleid geworden. Het is ronduit vreemd dat in geen enkel debat of interview op de mainstream media aandacht wordt geschonken aan deze doelen. Ze leggen een raamwerk over ons land met allerlei doelen c.q. verplichtingen. Kijk ook eens naar de internationale verbanden die tussen grote steden zijn gesmeed om aan die doelen te werken. Hier vind je b.v. een rapportage van de Gemeente Amsterdam.

Bestaande netwerken zijn moeilijk/niet te doorbreken

Ben je een oud PVV-er en heb je de ambitie in het bestuurlijk veld een mooie baan te bemachtigen dan weten we dat die niet toegelaten zullen worden. Het openlijk negeren van politici van de FVD voorspelt reeds dat zij na hun politieke baan niet hoeven te denken aan een rol in de banencaroussel.

De Europese regels boven de Nederlandse wet

Het is meer regel dan uitzondering dat staand beleid verdedigd/gerechtvaardigd wordt door te verwijzen naar de regels van de EU dan wel mondiale afspraken. Een niet democratisch gecontroleerd orgaan als de Europese Commissie biedt ons geen democratische weg om daar op in te grijpen.

Ongeoorloofde beinvloeding

Het is van alle tijden dat externe partijen invloed willen uitoefenen op regimes waar dan ook ter wereld. Recent zien we een ingreep in Venezuela maar ook in de jaren 50 gingen miljoenen dollars, naar verluidt door de Nazi’s geroofd geld, op illegale wijze naar Italie om daar het Communistische spook te bestrijden. 

Geen transparantie

Wie via de wet WOO documenten opvraagt krijgt vaak voornamelijk zwart gelakte documenten in huis. Erger is dat de Overheid levering blokkeert, frustreerd, boetes betaalt om zo te voorkomen dat de burger zijn recht kan halen. De sms-jes van von der Leyen met de topman van Pfizer om vaccins te bestellen zijn nooit boven water gekomen. Inbterviews op tv aan de bekende praattafels zijn van tevoren gearrangeerd en zelden zie je dat een top politicus dan wel een captain of industry in diepgravende interviews aan de tand gevoeld worden. Ten tijde van dit schrijven mag Klaas Dijkhof op de NPO interviews houden met VVD-ers zonder krtische vragen te stellen. Met een sausje van onafhankelijkheid en betrokkenheid leent een VVD politicus, want dat is hij nog steeds, zich om zijn partijgenoot Brekelmans over de dreiging van oorlog te praten. Uiteraard levert zulke gekleurde journalistiek de burger niets op.

Het WEF

Het was deze week weer WEF showtime. Onder het mom van stakeholders zijn de burgers grote afwezigen bij een feestje van de miljardairs en politici. Geen mens gelooft dat dit slechts een gezellig praatclubje is en dat blijkt ook wel uit de missie van deze club. Ongekozen mensen beslissen waar het naar toe moet gaan met de mensheid.

De uitzending van Zembla over Stek Oost in Amsterdam waar in een experiment 750 jongeren geplaatst worden waarvan de helft statushouder is. De reconstructie laat een ontluisterend beeld zien van de werkelijkheid.

Het begint met het feit dat de statushouders niet gescreened worden, dat zou niet ‘mogen’. Wat de achtergronden zijn en hoe ze in het leven staan is onduidelijk. Gaandeweg het experiment wordt duidelijk dat er onder deze groep verwarde mensen rond lopen, er geweldsincidenten zijn en een verkrachting plaats vindt en later nog een tweede gemeld wordt en een groepsverkrachting zou hebben plaats gevonden.,

Wat is er zo onthutsend in dit verhaal? Teveel om op te noemen. Maar ik kan het wel samenvatten. Alle netwerkpartners die bij het experiment betrokken zijn weten dat er complexe, lees onveilige, situaties kunnen optreden en dat direct ingrijpen moeilijk c.q. onmogelijk is. Eenvoudig gezegd, het moet wel erg uit de hand lopen wil er acuut ingegrepen kunnen worden. En precies dat is wat me schokte in deze documentaire. Lees even mee met een aantal uitspraken die ik noteerde.

Dat het intens zou worden wisten we vooraf.
Bij een reeks noodmeldingen; “We gaan in overleg’”. {3 maanden later een bijeenkomst om er over te praten]
We waren niet bij machte in te grijpen, afhankelijk van te veel netwerkpartners .
We hebben geen instrument om direct te kunnen ingrijpen.

Al deze kennis was vooraf bekend bij alle partijen die betrokken waren!

Waar zit ik dan naar te kijken in deze documentaire? Naar mijn mening naar mensen die wisten dat het tricky zou worden, en dat wordt benadrukt door te zeggen dat er 36 uur per week iemand was aangesteld om het experiment te volgen, maar het bewust aan zijn gegaan met de kennis dat bij ontsporing ingrijpen moeilijk was of lang zou duren.

Ik kijk naar een experiment waarin jonge studenten aan een onveilige omgeving zijn bloot gesteld en er geen steun bestond, ondanks de zalvende woorden van de betrokkenen. om acuut te kunnen ingrijpen.

Een onderzoek dat stelt dat de verhouding statushouders / studenten teruggeschroefd moet worden vindt geen steun omdat een van de Gemeentelijke betrokkene niet gelooft dat dat de situatie zal verbeteren…..

Maar waarom dit experiment is opgezet geeft aan waarom het al bij aanvang gedoemd was te mislukken. Er is een taakstelling m,b.t. tot plaatsing van statushouders en grote woningnood onder studenten, zo plat was de argumentatie. Dit kon snel opgezet worden. Ofwel, we hebben een probleem dat we snel willen oplossen en onder het mom van een experiment kan dat tot stand komen.

Een aantal betrokkenen raad ik nog eens aan de uitzending terug te kijken. Er is een incident…en we gaan gesprekken aan. Dat hoor ik een aantal keren te veel terugkomen in deze uitzending. Niet praten maar handelen zou ik zeggen, daar ligt de prioriteit.

Er is alles aan gedaan om de injecties ‘tegen’ covid als vaccins te verkopen, de definitie van het begrip is aanloop naar die campagne gewoon in een newspeak verpakking aan de man gebracht.

Nu, jaren later, vele ervaringen en onderzoeken verder, blijkt dat in tegenstelling tot de in Nederland nog steeds beweerde voordelen er een ongelooflijk aantal aanwijzingen ligt dat de injecties schadelijke bijwerkingen hadden en nog hebben en de oversterfte in de nasleep van de herhaal-injecties jaar op jaar een piek vertoont.

Wat zijn de gevolgen? Veel kritische mensen gaan zich verdiepen in de mogelijke schadelijke gevolgen van alle vaccins. En zo ontstaat kijk op het imago ‘veilig en betrouwbaar’

De V.S. is ons voorland, Het vaccin-schema is drastisch ingeperkt en dat scheelt meer dan 55 injecties voor jongeren ! En de vaccin makers kijken in de spiegel van hun eigen ‘listige’ uitwegen om de corona vaccins te verkopen.

Het vee wordt opgevreten, ze lopen door de bewoonde wereld en we zullen zien wanneer de eerste wolf een mens dodelijk verwondt. Het lijkt een kwestie van tijd.

Dat we hier te maken hebben met een natuurlijke trek van de wolf richting Nederland zal toch niemand meer geloven na het lezen van de substack bijdrage van bomen en bos.

Het huidige totale verbruik van energie in Nederland is blijkens energieplatform.nl 3000 petaJoule. Omdat veel artikelen praten of TWh heb ik dat omgerekend en kom ik op 833 Twh uit.

Op de site van Gartner vond ik een voorspelling, en die hangt af van de snelheid waarmee AI om zich heen grijpt dat we dan in 2030, en dat zal dus een conservatieve schatting zijn, 1479 TWh nodig hebben.

Ofwel, in 2030 zal naar schatting twee keer de totale jaarlijkse Nederlandse energie-behoefte opgaan aan data centra.

Wat ontbreekt in die cijfers is dat er een compleet veranderende infra structuur nodig is om dit alles te faciliteren en daar zal ongelooflijk veel extra energie in gestoken moeten worden.

Bedenk het volgende;

37% van die energie gaat op aan koeling .

10-20% van die energie gaat op aan de AI bewerkingen .

De digitale revolutie vergt niet alleen een ongelooflijke hoeveelheid data-centers maar zal via AI en block-chain technologie in toenemende mate een beslag leggen op onze energie-voorziening. Ik denk dat weinig mensen mij geloven als ik zeg dat een van de redenen dat de klimaat-hype is gepromoot te maken heeft met de ambitie de wereld te transformeren in een digitale kluis.

Data centers weigeren gegevens over water- en energieverbruik openbaar te maken. En dat leidt tot wonderlijke zaken. Jij mag geen water meer gebruiken voor je gazon of wordt geacht je wasmachine op een ander tijdstip in te schakelen en iets verderop verbruikt een data center giga hoeveelheden water om te koelen. Een publicatie omtrent het Microsoft data centrum in de Wieringermeer rept over 84 miljoen liter koelwater!

Het energie-verbruik heeft een enorme impact op onze samenleving. Onderstaande quotes komen uit dat artikel;

 Zo kan een nieuw gebouw van de Hogeschool Windesheim geen elektriciteitsaansluiting krijgen in Almere, omdat een nieuw datacenter een enorm beslag gaat leggen op het stroomnet. Het datacenter gaat evenveel stroom gebruiken als 80.000 huishoudens en kon nog worden aangesloten doordat de aanvraag eerder was ingediend.

De strijd om het stroomnet en water gaat niet zo zeer over wat u en ik verbruiken maar vooral over de keuzes die we maken m.b.t. automatisering. De digitale ambitie wordt niet ter discussie gesteld maar vreet als een monster door onze samenleving.

Er is een zeer indringende documentaire online gezet door hartenvrouw , die deze heeft kunnen maken door samenwerking met David Icke. Het onderwerp is buitengewoon indringend, (satanisch) kindermisbruik.

In dit verhaal komen een aantal lijnen samen die het mogelijk moeten maken te geloven dat dit (op grote schaal) gebeurt.

De eerste lijn die ik wil presenteren is hoe ongelooflijk complex het schaakbord is waarop ‘de elite’ kan functioneren. Het boek “The devil’s chessboard’ van onderzoeksjournalist David Talbot leest als een avonturen roman en beschrijft een tijdsbeeld van meer dan 30 jaar waarin Allan Dulles de spil wordt van de CIA. Maar de aanloop van dit verhaal begint al in de jaren 20 van de vorige eeuw namelijk de aanloop naar en de gruweldaden tijdens de tweede wereldoorlog. Het is ongelooflijk hoe allerlei verhaallijnen, belangen in dit geval, door elkaar lopen en een daarvan is Allan Dulles b.v. jarenlang de al lang bekend zijnde gruweldaden in de vernietigingskampen buiten beeld van president Rooseveld houdt. In de jaren 60 werd Kennedy vermoordt en laat Talbot je begrijpen dat het goed denkbaar is dat ook hier Dulles spin in het web is geweest. Waar het om gaat is dat dit boek laat zien hoe schaamteloos, zonder scrupules over levens en de koers van naties besluiten genomen worden die zich buiten het zicht van iedereen afspelen. Zelfs bij het Neurenberg Tribunaal zijn de belangen van velen afwijkend, zo moeten hoge inlichtingen officieren van de Nazi’s behouden worden om de geheime Dienst in Duitsland te bemensen.

Of Dulles een psychopaat was? Wie het boek van Talbot leest ontkomt niet aan die typering. Geen empathie, geen schuld en schaamte, en zo openlijk opereren dat het anderen niet opvalt. Dat laatste is een bijzonder aspect aan psychopaten. Ze opereren niet alleen in het duister maar zijn vaak bewust in het licht omdat ze weten dat mensen zien wat ze willen zien.

Een tweede lijn die in deze documentaire te vinden is betreft de ‘gate-keepers’. Er zijn mensen of Organisaties aangesteld om te zorgen dat wanneer onwelgevallige publiciteit optreedt er voor gezorgd wordt dat het wordt weggemasseerd.

De derde lijn moet voor iedereen goed te volgen zijn. Er worden veel kinderen misbruikt en geregeld komen zaken aan het licht waarin massaal kinderen zijn onderworpen aan gruwelijke rituelen. Het recente proces tegen de man uit Barendrecht is afgrijselijk, en dan is dat nog gebaseerd op berichtgeving die aangepast is omdat de werkelijkheid nog donkerder was.

Een vierde lijn, en dat is ook te vinden voor iedereen die het internet afschuimt, is dat er grote aantallen kinderen verdwijnen en nooit teruggevonden worden, en dat wereldwijd. Ik herinner me nog verhalen uit een opvang voor minderjarige asielzoekers in Nederland waar jonge meisjes/vrouwen plots verdwenen. De gedachte dat zij in de prostitutie terecht kwamen was breed gedragen.

Een vijfde lijn omtrent dit verhaal kunnen we opbouwen rondom de casus van Epstein. Vandaag de dag weten we nog steeds niet precies wat zich daar heeft afgespeeld en is zeker dat machtige mensen die daar geregeld kwamen tot nu toe buiten schot zijn gebleven. Prins Andrew, dader, is geslachtofferd en tot zondebok gemaakt. Ik ervaar dat als een offer om de anderen niet in het licht te hoeven stellen.

Wie AI vraagt hoeveel kinderen er jaarlijks in Europa verdwijnen leest dat naar schatting 10.000-30.000 immigranten kinderen die hier onbegeleid naar toe komen verdwijnen. Niemand die kan zeggen waar die kinderen nu zijn en of ze nog leven.

De documentaire schetst een beeld dat minder onwaarschijnlijk is als je een groot aantal feiten, de lijnen die ik hiervoor noemde, in ogenschouw neemt, maar daarmee kan ik niet concluderen dat het allemaal waar zou zijn noch dat het niet klopt. En gezien de mechanismen die werkzaam zijn om ontdekking tegen te houden is het moeilijk voor een kijker om te beoordelen hoe werkelijk dit is. Om je nog meer te verdiepen raad ik je aan interviews met Roelie Post te gaan bekijken, zij is een klokkenluider, en uitgerangeerd om haar onthullingen.

Thomas Hobbes was een van de grote denkers omtrent de verhouding tussen Staat en burger en de mate waarin de laatste er bij gebaat was zich vergaand aan te passen om chaos te voorkomen. De natuur van de mens (state of nature) leidde tot wat hij een “war of every man against every man” noemde. De mens was niet in staat zichzelf te leiden, het leidde hoe dan ook tot oorlogen en strijd, en een absoluut leiderschap was een betere oplossing. En dat de mens daaronder kon lijden was verre te prefereren boven die chaotische natuurlijke staat . Kortom, een nogal donker beeld t.o.v. van wat we een democratie zouden noemen met een parlement en een controlerend orgaan. De titel van zijn boek “Leviathan’ geeft dat overigens ook aan. Hobbes werd uiteraard sterk beïnvloed door de burgeroorlogen in Engeland waar het een strijd betrof tussen Koning en parlement, maar ook tussen gebieden zoals Wales en Schotland. Hij zocht naar een bestendiger samenlevingsvorm en sprak over een ’sociaal contract’. De vraag is hoe ver zo’n contract gaat en wanneer het nogal absolute leiderschap ter verantwoording geroepen mag worden.

Dat contract betekende wel een breuk met de tot dan toe geldende “divine rights of the king” , de Goddelijke leiding waar feitelijk geen verantwoording aan het volk hoefde te worden afgelegd.

Het vraagstuk van Hobbes is tot op de dag van vandaag actueel. De ‘divine rights of the king’ interpreteer ik meer in de context van de gedwongen kerstening, de adel die zich op cruciale plaatsen positioneerde in het machtsbolwerk dat kerk heette, en is een slogan dan wel een bewust gekozen beïnvloeding van de menselijke Geest. De macht kon zich met deze Goddelijke inspiratie onaantastbaar maken, geld innen, gebieden verwerven en vooral de mens geestelijk knechten.

Het hele klimaatbeleid is niets anders dan het optuigen van een nieuwe machtsstructuur waarin onder een andere noemer dezelfde wreedheden c.q. controle kan plaats vinden als het Instituut kerk. En het gedachtegoed van Hobbes kan opnieuw gebruikt worden om het volk te laten inzien dat lijden onderdeel is van de transitie waarin het Klimaatbeleid ons onderwerpt, terugwerpt en onvrij maakt. L’histoire se répète. Het doet denken aan b.v. het ‘book of common prayer” dat men rond 1637 wilde opleggen aan de gelovigen in Schotland en tot heel veel weerstand leidde.

En Hobbes verschaft veel op macht en invloed beluste mensen een geweldig kader om zich zelf te verschonen, want laten we eerlijk zijn, als zij het niet doen gebeurt het niet of vervallen we in chaos vanwege die ’natuur van de mens’. Wij weten wat goed voor u is !