Auteur: reporter

  • Hoe misbruik van het woord ‘vaccin’ nu tegen de pharma werkt

    Er is alles aan gedaan om de injecties ‘tegen’ covid als vaccins te verkopen, de definitie van het begrip is aanloop naar die campagne gewoon in een newspeak verpakking aan de man gebracht.

    Nu, jaren later, vele ervaringen en onderzoeken verder, blijkt dat in tegenstelling tot de in Nederland nog steeds beweerde voordelen er een ongelooflijk aantal aanwijzingen ligt dat de injecties schadelijke bijwerkingen hadden en nog hebben en de oversterfte in de nasleep van de herhaal-injecties jaar op jaar een piek vertoont.

    Wat zijn de gevolgen? Veel kritische mensen gaan zich verdiepen in de mogelijke schadelijke gevolgen van alle vaccins. En zo ontstaat kijk op het imago ‘veilig en betrouwbaar’

    De V.S. is ons voorland, Het vaccin-schema is drastisch ingeperkt en dat scheelt meer dan 55 injecties voor jongeren ! En de vaccin makers kijken in de spiegel van hun eigen ‘listige’ uitwegen om de corona vaccins te verkopen.

  • De wolf op natuurlijke wijze hier beland ? Het is een sprookje…

    Het vee wordt opgevreten, ze lopen door de bewoonde wereld en we zullen zien wanneer de eerste wolf een mens dodelijk verwondt. Het lijkt een kwestie van tijd.

    Dat we hier te maken hebben met een natuurlijke trek van de wolf richting Nederland zal toch niemand meer geloven na het lezen van de substack bijdrage van bomen en bos.

  • In 2030 gebruiken alle datacentra in de wereld 2 keer de totale energie consumptie van Nederland

    Het huidige totale verbruik van energie in Nederland is blijkens energieplatform.nl 3000 petaJoule. Omdat veel artikelen praten of TWh heb ik dat omgerekend en kom ik op 833 Twh uit.

    Op de site van Gartner vond ik een voorspelling, en die hangt af van de snelheid waarmee AI om zich heen grijpt dat we dan in 2030, en dat zal dus een conservatieve schatting zijn, 1479 TWh nodig hebben.

    Ofwel, in 2030 zal naar schatting twee keer de totale jaarlijkse Nederlandse energie-behoefte opgaan aan data centra.

    Wat ontbreekt in die cijfers is dat er een compleet veranderende infra structuur nodig is om dit alles te faciliteren en daar zal ongelooflijk veel extra energie in gestoken moeten worden.

    Bedenk het volgende;

    37% van die energie gaat op aan koeling .

    10-20% van die energie gaat op aan de AI bewerkingen .

  • Energie besparing dient alleen de digitale revolutie

    De digitale revolutie vergt niet alleen een ongelooflijke hoeveelheid data-centers maar zal via AI en block-chain technologie in toenemende mate een beslag leggen op onze energie-voorziening. Ik denk dat weinig mensen mij geloven als ik zeg dat een van de redenen dat de klimaat-hype is gepromoot te maken heeft met de ambitie de wereld te transformeren in een digitale kluis.

    Data centers weigeren gegevens over water- en energieverbruik openbaar te maken. En dat leidt tot wonderlijke zaken. Jij mag geen water meer gebruiken voor je gazon of wordt geacht je wasmachine op een ander tijdstip in te schakelen en iets verderop verbruikt een data center giga hoeveelheden water om te koelen. Een publicatie omtrent het Microsoft data centrum in de Wieringermeer rept over 84 miljoen liter koelwater!

    Het energie-verbruik heeft een enorme impact op onze samenleving. Onderstaande quotes komen uit dat artikel;

     Zo kan een nieuw gebouw van de Hogeschool Windesheim geen elektriciteitsaansluiting krijgen in Almere, omdat een nieuw datacenter een enorm beslag gaat leggen op het stroomnet. Het datacenter gaat evenveel stroom gebruiken als 80.000 huishoudens en kon nog worden aangesloten doordat de aanvraag eerder was ingediend.

    De strijd om het stroomnet en water gaat niet zo zeer over wat u en ik verbruiken maar vooral over de keuzes die we maken m.b.t. automatisering. De digitale ambitie wordt niet ter discussie gesteld maar vreet als een monster door onze samenleving.

  • (Ritueel) kindermisbruik

    Er is een zeer indringende documentaire online gezet door hartenvrouw , die deze heeft kunnen maken door samenwerking met David Icke. Het onderwerp is buitengewoon indringend, (satanisch) kindermisbruik.

    In dit verhaal komen een aantal lijnen samen die het mogelijk moeten maken te geloven dat dit (op grote schaal) gebeurt.

    De eerste lijn die ik wil presenteren is hoe ongelooflijk complex het schaakbord is waarop ‘de elite’ kan functioneren. Het boek “The devil’s chessboard’ van onderzoeksjournalist David Talbot leest als een avonturen roman en beschrijft een tijdsbeeld van meer dan 30 jaar waarin Allan Dulles de spil wordt van de CIA. Maar de aanloop van dit verhaal begint al in de jaren 20 van de vorige eeuw namelijk de aanloop naar en de gruweldaden tijdens de tweede wereldoorlog. Het is ongelooflijk hoe allerlei verhaallijnen, belangen in dit geval, door elkaar lopen en een daarvan is Allan Dulles b.v. jarenlang de al lang bekend zijnde gruweldaden in de vernietigingskampen buiten beeld van president Rooseveld houdt. In de jaren 60 werd Kennedy vermoordt en laat Talbot je begrijpen dat het goed denkbaar is dat ook hier Dulles spin in het web is geweest. Waar het om gaat is dat dit boek laat zien hoe schaamteloos, zonder scrupules over levens en de koers van naties besluiten genomen worden die zich buiten het zicht van iedereen afspelen. Zelfs bij het Neurenberg Tribunaal zijn de belangen van velen afwijkend, zo moeten hoge inlichtingen officieren van de Nazi’s behouden worden om de geheime Dienst in Duitsland te bemensen.

    Of Dulles een psychopaat was? Wie het boek van Talbot leest ontkomt niet aan die typering. Geen empathie, geen schuld en schaamte, en zo openlijk opereren dat het anderen niet opvalt. Dat laatste is een bijzonder aspect aan psychopaten. Ze opereren niet alleen in het duister maar zijn vaak bewust in het licht omdat ze weten dat mensen zien wat ze willen zien.

    Een tweede lijn die in deze documentaire te vinden is betreft de ‘gate-keepers’. Er zijn mensen of Organisaties aangesteld om te zorgen dat wanneer onwelgevallige publiciteit optreedt er voor gezorgd wordt dat het wordt weggemasseerd.

    De derde lijn moet voor iedereen goed te volgen zijn. Er worden veel kinderen misbruikt en geregeld komen zaken aan het licht waarin massaal kinderen zijn onderworpen aan gruwelijke rituelen. Het recente proces tegen de man uit Barendrecht is afgrijselijk, en dan is dat nog gebaseerd op berichtgeving die aangepast is omdat de werkelijkheid nog donkerder was.

    Een vierde lijn, en dat is ook te vinden voor iedereen die het internet afschuimt, is dat er grote aantallen kinderen verdwijnen en nooit teruggevonden worden, en dat wereldwijd. Ik herinner me nog verhalen uit een opvang voor minderjarige asielzoekers in Nederland waar jonge meisjes/vrouwen plots verdwenen. De gedachte dat zij in de prostitutie terecht kwamen was breed gedragen.

    Een vijfde lijn omtrent dit verhaal kunnen we opbouwen rondom de casus van Epstein. Vandaag de dag weten we nog steeds niet precies wat zich daar heeft afgespeeld en is zeker dat machtige mensen die daar geregeld kwamen tot nu toe buiten schot zijn gebleven. Prins Andrew, dader, is geslachtofferd en tot zondebok gemaakt. Ik ervaar dat als een offer om de anderen niet in het licht te hoeven stellen.

    Wie AI vraagt hoeveel kinderen er jaarlijks in Europa verdwijnen leest dat naar schatting 10.000-30.000 immigranten kinderen die hier onbegeleid naar toe komen verdwijnen. Niemand die kan zeggen waar die kinderen nu zijn en of ze nog leven.

    De documentaire schetst een beeld dat minder onwaarschijnlijk is als je een groot aantal feiten, de lijnen die ik hiervoor noemde, in ogenschouw neemt, maar daarmee kan ik niet concluderen dat het allemaal waar zou zijn noch dat het niet klopt. En gezien de mechanismen die werkzaam zijn om ontdekking tegen te houden is het moeilijk voor een kijker om te beoordelen hoe werkelijk dit is. Om je nog meer te verdiepen raad ik je aan interviews met Roelie Post te gaan bekijken, zij is een klokkenluider, en uitgerangeerd om haar onthullingen.



  • “Human affairs can not be without some inconvenience”, Hobbes is nooit weggeweest.

    Thomas Hobbes was een van de grote denkers omtrent de verhouding tussen Staat en burger en de mate waarin de laatste er bij gebaat was zich vergaand aan te passen om chaos te voorkomen. De natuur van de mens (state of nature) leidde tot wat hij een “war of every man against every man” noemde. De mens was niet in staat zichzelf te leiden, het leidde hoe dan ook tot oorlogen en strijd, en een absoluut leiderschap was een betere oplossing. En dat de mens daaronder kon lijden was verre te prefereren boven die chaotische natuurlijke staat . Kortom, een nogal donker beeld t.o.v. van wat we een democratie zouden noemen met een parlement en een controlerend orgaan. De titel van zijn boek “Leviathan’ geeft dat overigens ook aan. Hobbes werd uiteraard sterk beïnvloed door de burgeroorlogen in Engeland waar het een strijd betrof tussen Koning en parlement, maar ook tussen gebieden zoals Wales en Schotland. Hij zocht naar een bestendiger samenlevingsvorm en sprak over een ’sociaal contract’. De vraag is hoe ver zo’n contract gaat en wanneer het nogal absolute leiderschap ter verantwoording geroepen mag worden.

    Dat contract betekende wel een breuk met de tot dan toe geldende “divine rights of the king” , de Goddelijke leiding waar feitelijk geen verantwoording aan het volk hoefde te worden afgelegd.

    Het vraagstuk van Hobbes is tot op de dag van vandaag actueel. De ‘divine rights of the king’ interpreteer ik meer in de context van de gedwongen kerstening, de adel die zich op cruciale plaatsen positioneerde in het machtsbolwerk dat kerk heette, en is een slogan dan wel een bewust gekozen beïnvloeding van de menselijke Geest. De macht kon zich met deze Goddelijke inspiratie onaantastbaar maken, geld innen, gebieden verwerven en vooral de mens geestelijk knechten.

    Het hele klimaatbeleid is niets anders dan het optuigen van een nieuwe machtsstructuur waarin onder een andere noemer dezelfde wreedheden c.q. controle kan plaats vinden als het Instituut kerk. En het gedachtegoed van Hobbes kan opnieuw gebruikt worden om het volk te laten inzien dat lijden onderdeel is van de transitie waarin het Klimaatbeleid ons onderwerpt, terugwerpt en onvrij maakt. L’histoire se répète. Het doet denken aan b.v. het ‘book of common prayer” dat men rond 1637 wilde opleggen aan de gelovigen in Schotland en tot heel veel weerstand leidde.

    En Hobbes verschaft veel op macht en invloed beluste mensen een geweldig kader om zich zelf te verschonen, want laten we eerlijk zijn, als zij het niet doen gebeurt het niet of vervallen we in chaos vanwege die ’natuur van de mens’. Wij weten wat goed voor u is !



  • De EU wetteloos?

    U wordt wakker en ontdekt dat uw rekeningen geblokkeerd zijn, u niet meer mag reizen, alle sociale media u hebben uitgesloten en geen enkele wettelijke, gegronde reden, wordt gegeven aan U. Bovendien , omdat het een administratieve handeling betreft, echt waar, kunt u nergens beroep aan tekenen. Welkom in de EU, het samenwerkingsverband dat trekken gaat vertonen van autocratische regimes en daarmee zijn eigen geloofwaardigheid om andere regimes als onderdrukkend weg te zetten verliest. Zonder een fan te zijn van J.D. vance en Trump hadden ze gelijk dat Europa een censuur-gebied wordt.

    De Andere krant heeft het er ook al over zie ik vanmorgen en daar leest u aanvullende dingen op wat ik zelf in een voorgaand bericht schreef.

  • De EU isoleert onwelgevallige informatie bronnen (personen) maar meet met 2 maten.

    De EU praat al meerdere jaren over het bannen van elke gekleurde informatie-bron in het Russisch-Oekraiense conflict. Om mis- en desinformatie te voorkomen. Het betreft hier niet alleen het bannen van informatie-kanalen via het internet maar in toenemende mate ook het uitsluiten van individuen.

    Een actueel overzicht vindt u hier. Waar het in 2024 nog om 16 personen ging betreft het in 2025 al 43 natuurlijke personen. Als het om journalisten gaat grijpt men o.a. terug op een verordening van de EU die de volgende titel draagt; “ Couuncil Decision (CFSP) 2024/2643 of 8 October 2024 concerning restrictive measures in view of Russia’s destabilising activities”. Het klinkt prachtig maar wie de volgende zin uit artikel 3 tot zich laat doordringen begrijpt hoe dubieus men hier aan het werk is;

     The European Parliament underlined that Russia is one of the countries which have targeted journalists and opponents in the Union.

    Alleen een niet geïnformeerde burger denkt dat de West-Europese journalistiek onafhankelijk werkt. Voor Nederland geld dat al niet omdat de AIVD erkent dat journalisten benaderd worden door die dienst. De minister erkent dat, want dat was al bekend, maar wat het zo dubieus maakt is dat er naar een controle instituut wordt verwezen dat zou controleren of dat rechtmatig is. Nu weten we al meer dan 10 jaar dat deze dienst onderbezet is en zijn verantwoordelijkheden niet kan waarmaken.

    Maar ten principale gaat het hier om; “ Als de Staat invloed uitoefent op je eigen journalisten m.b.t. de berichtgeving, hoe rechtvaardig is het om vervolgens op Europees niveau mensen vanwege beïnvloeding door een externe partij volledig te isoleren? Leg het mij maar uit !
    En dit is natuurlijk niet het hele verhaal. Wie kijkt en luistert naar Rob de Wijk die voortdurend op t.v. komt en oprichter is van The Hague Centre for Strategic Studies (HCSS) moet zich er bewust van zijn dat deze voor een groot deel door onze Overheid gefinancierd wordt.

    En laten we niet naïef zijn over onze media. Hoe meer kanalen in een hand komen, en dat is in toenemende mate zo, kan zich afvragen hoe divers de informatie is die richting de lezer komt. Wie zich afvraagt of dat alleen in Nederland gebeurt leest hier maar eens over de Duitse media waarvan bekend is dat ze door de Overheid zijn omgekocht.

    Het mag niemand verbazen dat de voortdurende oorlog om de ‘juiste’ informatie zal blijven bestaan. In dat licht bezien individuen uitsluiten van alles is disproportioneel. In een ongelijk speelveld van landen die beschikken over in theorie oneindige budgetten kan de waarheid alleen maar sneuvelen als we steeds meer mensen gaan uitsluiten.

    Het is schokkend dat de EU zonder opgaaf van redenen mensen uitsluit. Ze geen uitweg biedt op grond van welke wet dan ook en de tijdsduur van uitsluiting onbekend is. Het is ongekend in een samenwerkingsverband te leven dat zo te werk gaat en het gezond verstand tart als het om deze uitsluiting gaat.

  • Klimaatstress onder jongeren onderzoeken en ‘behandelen”? Nee! Een realistisch verhaal vertellen is wat nodig is.

    Ik trad vandaag een heel nieuw kennisveld binnen en sta nog maar aan het begin van een langer durend onderzoek. En meteen het eerst rapport waar ik op stuitte geeft aan dat men een handelingsperspectief aan jongeren die aan ‘eco-anxiety’ lijden wil bieden waar het m.i. juist om iets heel anders gaan; stoppen met verspreiden van angst-porno rondom het klimaat.

    Ik verwijs de lezer naar een rapport van de HVA. Dit rapport heeft een aanvliegroute die m.i. vreemd c.q. onjuist is. De klimaatstress van jongeren gaat over hun mogelijke onmacht dan wel schuldgevoelens m.b.t. klimaatverandering c.q. ‘de’ klimaatcrisis.

    Maar wacht eens, dat kan niet waar zijn! Klimaat verandering is van alle tijden. Ook ik leerde vroeger over alle stadia in de ontwikkeling van de aarde met hoge en lage termperaturen, schuivende continenten, de warme golfstroom etc. Klimaatverandering , dat was de neutrale boodschap, is er altijd.

    De politiek heeft er voor gekozen te spreken over een klimaatcrisis want de onzinnige boodschap dat wij de verandering van het klimaat zouden kunnen stoppen of fixeren is natuurlijk lachwekkend. Coen Vermeeren legt het hier nog maar eens uit.

    Dat er consensus zou zijn over wat onze invloed op ‘het klimaat’ is betreft prietpraat, het elkaar napraten. De crisis is een construct dat een eigen leven is gaan leiden en door de oneindige financiering vanuit vele bronnen in de hoofden van onze kinderen gepompt wordt.

    In plaats van het schrijven van een rapport om jongeren te begeleiden op het gebied van hun angsten zouden de pijlen van de onderzoekers zich moeten richten op het bestrijden van het geldende narratief. En dat jongeren angst hebben vanwege klimaatverandering , een ongekende misser in de rapporten die ik tot noch toe las, klopt niet. De kinderen hebben last van de angst-verhalen die politici en gremia zoals veel NGO’s verspreiden. Goed onderwijs, ik heb dat nog kunnen krijgen in de jaren 60 en 70, leert ons dat het klimaat voortdurend verandert en we ons al heel lang goed kunnen aanpassen.

    Wie mijn scepsis niet deelt heeft wellicht wat aan de “Failed Climate Prediction Timeline” van Anthony Watts.