Auteur: reporter

Ach ja, ook ik grijp maar eens naar een Engelse term om de aandacht te vestigen op een aantal zaken die mij soms bezig houden. Laat ik beginnen met een verhaal dat ik hoorde van een kennis. Zij kent iemand die in opdracht [wie?] meehelpt om demonstraties te sturen c.q. te verstoren. Het verhaal vermeldt helaas geen details over wie dat initieert, wat ze betaald krijgen, en wat de beweegredenen zijn om dit te doen.

Een tweede verhaal is een korte bijdrage van John Leake. Zoals ik een tijd geleden ook al schreef is het soms een doelbewuste strategie om een clown, een bedrieger of gewoonweg dom iemand voor een baan in te huren. Daarmee kan een groter belang gediend zijn.

Een derde verhaal is niet meer dan een vermoeden. De Triodos bank heeft zijn certificaathouders enorm in de steek gelaten. Tijdens de corona tijd beweerden ze dat vraag en aanbod zo uit balans waren dat de handel jaren gestopt werd en veel deelnemers met een ongekende strop te maken hebben, een daling van 93 euro naar rond de 28 euro per certificaat!. Er kwamen twee Stichtingen op voor de belangen van de gedupeerden. Gaandeweg het proces blijkt de ene Stichting genoegen te nemen met een compensatie van 10 euro per certificaat en zich, zonder dat overigens te melden aan de deelnemers, wilde voegen in een proces tegen de meer activistische Stichting aan de zijde van de Triodos bank. Wat speelt hier? Nu ik het boek “Worst bank scenario” van Hester Bais lees zou ik er niet van opkijken als hier ook sprake is van ‘controlled opposition” en we te wellicht te maken hebben met een dubieuze rol van de AFM die geen thuis geeft in dit verhaal.

Vandaag kwam ik in een kort bericht op een nieuws-site de link tegen naar “Make Sunsets”. Een bedrijfje waar je credits kunt kopen om reflecterende deeltjes in de stratosfeer te laten brengen via ballonnen. Het betreft een mengsel dat overeenkomt met wat een vulkaan uitstoot (gruwel gruwel). Het illustreert maar weer eens dat de mens zichzelf te groot vindt en maar doet wat ie wil. En de complotdenkers op het gebied van geo-engineering zaten juist. Het gebeurt open en bloot.

Kijkt u zelf maar even en wellicht dat u zich ook geroepen voelt aan dit experiment mee te werken.

We zijn getuige van een, zo lijkt het, ongebreidelde reeks initiatieven van individuele dan wel georganiseerde groepen mensen die onze stratosfeer en ook buiten de dampkring middels satellieten de ruimte vullen. Ieder met zijn eigen misplaatste overtuiging dat te kunnen doen zonder de aarde te schaden.

Soms heb je de ervaring bij het lezen van een boek , het luisteren naar een podcast of het bekijken van een interview dat er een deur in je open gaat naar een nieuwe werkelijkheid. Dat was het geval bij het luisteren van een uitzending op Focalpoints waar James Lee zijn kennis over beinvloeding van weer en geo-engineering met de luisteraar deelt. Zijn verhaal gaat over contrails (chemtrails), bewuste beïnvloeding van instraling door de zon en het laten ontstaan en verdwijnen van cirrus wolken. Ik ben zo vrij geweest, het is m.i, belangrijk het te delen, om screenshots te maken van een online presentatie op de substack van focalpoint.

Laat ik beginnen met een eigen constatering die vele anderen met mij deden in de corona tijd. De luchten ware blauwer dan ooit en we zagen (vrijwel) geen contrails.

Alle vliegtuigen stoten grote hoeveelheden giftige stoffen uit. Lee laat zien dat het totaal aantal vluchten maar blijft stijgen en niet genegeerd mag worden. Hoewel we in de Corona tijd het aantal vluchten zagen dalen zitten we nu weer op het pre-corona niveau.

De uitstoot van die vliegtuigen bevat een groot aantal metalen. Lee komt met het volgende overzicht.

Over de hoeveelheden roet en carbon black die uitgestoten werden bestond lang geen eenduidigheid maar een onderzoek uit 2009 constateerde het volgende en geeft aan dat er al dan niet bewust ongelooflijk gunstige cijfers de ronde deden over deze uitstoot. Dit geeft aan dat we te maken hebben met een sector die extreem vervuilend is.

Of deze uitstoot tot chem-trails leidt heeft te maken met de hoogte waarop gevlogen wordt en de aanwezigheid van waterdamp. Dat we denken aan bewuste creatie van deze contrails is volgens Lee onzin. De stijging in het aantal vliegbewegingen verklaart dat we ze meer dan ooit zien. Toch wijst hij ook op militaire en commerciele programma’s waarin men bewust aan geo-engineering doet. De chemtrails leiden vaak tot cirrus wolken. 

De transitie naar bio-kerosine levert volgens Lee niets op. Sterker nog, door het gebruik van nieuwe gewassen i.p.v. reststromen legt het een groot beslag op ons landbouw areaal en het aantal additieven in deze brandstoffen is ook enorm. Bovendien roepen ideeën in deze tak van sport dan weer nieuwe vragen op zoals onderstaande schermafbeelding toont. Nano-deeltjes (waar kennen we ze van?) toevoegen!

In termen van geo-engineers zijn contrails overdag productief c.q. gunstig omdat ze bij de vorming van cirrus wolken reflectie van zonlicht tot stand brengen. In de nacht zouden ze bij voorkeur niet aanwezig moeten zijn om zo de aarde optimaal te koelen. Er zijn grote bedrijven , o.a. gefinancieerd door Bill Gates, bezig om tot een gecontroleerd systeem te komen dat kan sturen op die cirrus wolken en dat zou b.v. kunnen gebeuren d.m.v. real-time monitoring van vliegtuigen en ze aan te sturen naar de gewenste hoogte om al dan niet tot wolk-vorming te komen. De volgende afbeeldingen tonen aan dat en wat er zoal op dat gebied gaande is.

In de stratosfeer, een hoogte waar vrijwel geen commercieel vliegtuig kan komen, stikt het momenteel al van de ‘carbon black’ deeltjes, meer dan 10.000 per cm3. Hoewel ‘men’ zegt dat de carbon black uit vliegtuigen neerdwarrelt op aarde vonden Indiase onderzoekers iets heel anders.

Die deeltjes komen daar door bewuste injectie of het naar grotere hoogte stijgen van die deeltjes bij uitstoot van de vliegtuigen en dan is de theorie dat ze op de aarde neerdwarrelen onzin. Het ideaal van geo-engineers lijkt te zijn om in de stratosfeer deeltjes te injecteren om reflectie van zonlicht te vergroten en daarmee het klimaat te beïnvloeden. Lee geeft aan dat slechts 14 omgebouwde boeings per dag nodig zijn om dit permanent tot stand te brengen. Op een wereldwijd aantal van meer dan 100.000 vliegtuigen is het meteen duidelijk dat we over een kleine inspanning praten. Het is zo’n kleine inspanning dat hiermee duidelijk is dat als een machtig land besluit dit te gaan doen het werkelijkheid wordt ongeacht de verklaringen van landen of staten (V.S.) om het te verbieden. En dat vond ik persoonlijk een ongemakkelijke waarheid. Overigens betekent het injecteren van deeltjes in deze stratosfeer dat ze daar 2-4 jaar blijven. We spreken dus niet over een experiment dat je zomaar kunt terugdraaien.

Jim Lee, hij noemt zichzelf acitivist, beheert drie websites waar je echt alles (denk ik 🙂 ) kan vinden op het gebied van bevinloeding van weer en klimaat. Het mooie is dat het een ongekende collectie is en je zo zelf een beeld vormen van wat er allemaal op dit gebied gebeurt. En dat is niet iets van recente datum want in 1919 deed men er al experimenten mee.  Wie de sites niet wil bezoeken maar snel inzicht wil krijgen verwijs is naar een interview. Het is een verbazingwekkend verhaal wat hij vertelt, alles onderbouwd met zijn waanzinnige gedetailleerde sites. Om een voorbeeld te noemen. Op het plateau van Tibet staan 100.000 ‘cloud seeding generators” om er water aan de wolken te onttrekken. Zijdelings heeft Lee het ook over AgI injecties in wolken om hagel kleiner te maken. Dat is in het belang van verzekeringsmaatschappijen. In essentie spreken we , de woorden van Jim Lees, over een technologie die zich afspeelt op het gebied van oorlogsvoering. Hij haalt in zijn interview het voorbeeld aan dat cirrus wolken bewust gecreëerd worden om zichtbaarheid te verminderen, de maan te blokkeren, zonlicht te reflecteren. Interessant, er wordt reeds lange tijd op grote schaal van alles en nog wat gedaan m.b.t. beïnvloeding, er zijn al 25 staten in de V.S. die dit soort interventies willen verbieden, en we lezen er nada, niets over, er wordt wat gezwetst aan de publieke praattafels maar niet over dit onderwerp en ondertussen wordt het verhaal verkocht dat wij individueel een bijdrage leveren aan de klimaat-verandering. Na het grasduinen op deze sites is het waarschijnlijk dat je er op een aantal punten toch anders over gaat denken. https://climateviewer.com/ https://weathermodificationhistory.com/ https://climateviewer.org/

Twee keer achter elkaar spraken mensen mij aan; ‘ Ben jij een influencer?”. Ik vond het een opmerkelijke vraag en legde geduldig uit dat iedereen een beïnvloeder is. Overal waar mensen elkaar ontmoeten, ook al spreken ze niet, is er sprake van beïnvloeding. Tot mijn verbazing ging mijn boodschap er in als zoete koek. 

Het duurde enige weken voordat ik me eens echt ging verdiepen in die zogenaamde influencers en dat leverde een schraal beeld op. Het zijn mensen die bereid zijn producten tegen betaling door de strot van anderen te drukken. De ouderwetse deurverkoper is in het digitale tijdperk gepromoveerd tot een influencer c.q. JOETOEBER. En de succesvollen onder hen zijn geen anonieme hardwerkende mensen meer maar blijkbaar (voor mij onbekende) bekende Nederlanders. 

Nu stikt het in deze tijd van de “bekende’ Nederlanders die om welke vage reden dan ook die benaming kregen. Het lijkt wel of er een lintjesregen plaats vindt die zich onttrekt aan de activiteiten van het Koninklijk Huis. Misschien verklaart deze ontwikkeling wel de tanende aandacht voor ons koningspaar. Het is wellicht een kwestie van tijd dat Maxima en Willem ook een reality serie starten en ons deelgenoot maakt van hun dagelijkse beslommeringen. 

Toch is het opmerkelijk dat al die bekende mensen zich ook echt ‘beinvloeders” zijn gaan voelen en overal zonder gêne aanschuiven en in praat-shows publiekelijk hun mening ventileren. Ik noem de omroepen die zo te werk gaan ordinaire babbelboxen, er komt niet veel zinnigs en origineels uit de monden van die mensen. 

We zijn getuige van een tijd waarin de vroegere deurverkoper ruim baan krijgt om zijn blijkbaar belangrijke mening in het publiek debat te verkondigen. Wie zich afvraagt waarom het publiek debat ernstig verschraald is vindt het antwoord in voorgaande zin. 

Het woord consensus zie ik in veel debatten terugkomen. Eén gezamenlijke mening gedragen door de hele groep die een besluit moet nemen lijkt een makkelijk misbruikt begrip om eigen besluiten te rechtvaardigen. In de geschiedenis zijn veel vreselijke besluiten genomen die wellicht , moeilijk te achterhalen achteraf, onder de noemer consensus vallen maar oorlogen ontketenden met nare gevolgen. De druk van het moment, de emoties en persoonlijke trauma’s, kunnen een beslissing forceren waarvan de individu buiten de groep moet constateren dat het toch niet de zijne was. Onvolledige of bewust gefilterde informatie scheppen een situatie waarin niet alle factoren meegewogen worden. Valse dilemma’s kunnen besluiten genereren die niets met de werkelijkheid te maken hebben. Algemeenheden c.q. vermeende causaliteiten sturen de gedachten in één richting. Wie zijn de selectief gekozen souffleurs die de beslissers van hun informatie voorzien? 

Hoewel er naar buiten toe sprake kan zijn van consensus, letterlijk een telling waarbij de stem van de meerderheid ‘waar’ wordt, zegt dat dus door allerlei factoren niets over de kwaliteit en validiteit van het besluit.

Consensus is zo’n prachtig woord dat dagelijks meegedragen kan worden en als vaststaand gegeven iedere discussie a priori onmogelijk maakt. Consensus als woord is beeld geworden en wordt aanbeden en verheerlijkt. Een diffuus begrip wordt als leidraad gebruikt voor het scheppen van een nieuwe realiteit. 

Als ik in de politiek of wetenschap deze term tegenkom is het onmogelijk dat serieus te nemen. Het is een signaal dat je als individu je eigen huiswerk moet gaan doen om de complexiteit van het achterliggende probleem te doorgronden. Consensus is daarom bij ingewikkelde zaken een signaal dat er na een intens proces een besluit is genomen. Dat hoeft geenszins het juiste te zijn.

Wie zich hecht aan een narratief en het zonder twijfel aanhangt knielt voor een beeld en verafgood het. Zou het zo kunnen zijn dat demonen dat beeld maakten om de mens op een dwaalspoor te brengen? Met welke geestelijke ruimte verbind je je dan en stel je alles van en in jezelf ten dienste van dat beeld? 

Wie het woord, het narratief, tot beeld maakt haalt het leven er uit. Een versteende realiteit wordt aangehangen. Het beeld zal mensen van zeer verschillende achtergronden binden en zij verlenen met hun eigen energie steeds meer kracht aan het beeld.

Het woord kan makkelijk verkeerd begrepen worden. Taal kent diepte, verhult en onthult, zet in beweging, trekt aan en stoot af, roept oude patronen wakker, kan hoop geven. Maar wordt het in steen gehouwen dan is de dood het deel van de aanhangers. Op lange termijn zal het merendeel begrijpen in dwaling te zijn geweest.

De mens laat zich graag bedotten, haakt graag aan, hangt een geloof c.q. narratief aan, geeft zijn kracht weg aan anderen of iets anders. Zo makkelijk is het om het eigen pad te verlaten en je lot in handen van anderen of iets anders te leggen. De solitaire weg is een weg waarin je door de gordijnen van illusie snijdt. De weg naar het diepste vinden kan slechts alleen gegaan worden. Taal is daarin beperkend en soms ondersteunend maar nooit volledig. De solitaire weg hecht zich niet aan beelden en aanbidt ze niet. Moed is nodig om ‘af te wijken’ wat in werkelijkheid geen afwijken is maar de eigen werkelijkheid te leven en diversiteit te omarmen. Taal, dat wat tot je komt en door je gesproken wordt, scheidt op die weg , duwt mensen van je af of trekt mensen naar je toe. Authenticiteit in leven, voorleven en spreken kan zalvend en vernietigend tegelijk zijn. Nooit mag je van die weg afwijken.

Het covid vaccin was een ‘niet steriliserende” injectie. Het bood en biedt geen 100% bescherming. In zo’n geval is het duidelijk dat je het virus kunt doorgeven en je eigen lichaam een kraamkamer wordt waarin mutaties plaats gaan vinden. Vaccinatie is in die gevallen dubieus omdat het vermoeden bestaat dat dit gevaarlijkere varianten kan opleveren. Peter McCullough, een arts uit de V.S., volgt de discussie al langere tijd en schreef in augustus 2024 al dat het verstandiger leek de immuniteit van de beperkte groep kippen waarop het virus geen vat krijgt te benutten. Klinkt logisch? In Nederland gaat men beginnen met de vaccinatie middels zo’n vaccin dat overigens een spoed-beoordeling kreeg en als ‘veilig’ wordt bestempeld. Overdracht vindt dus nog steeds plaats, ook na vaccinatie en echt betrouwbare cijfers zijn er (nog) niet. 

Hoe anders is de situatie in de V.S. waarin juist het besluit is genomen voorlopig af te zien van dit vaccin. Belangrijkste overweging is het mogelijke risico op het ontstaan van varianten die overspringen van dier op mens.

Ik ben geen deskundige. Wel zie ik opnieuw een fundamentele scheidslijn die door de wereldwijde groep deskundigen , virologen en epidemiologen, loopt zoals we in de corona tijd zagen. Ik herhaal, ik ben geen deskundige, maar vindt het met een grote groep mensen die zich over de statistieken buigt (Maurice de Hond, Prof. Meester, Prof. Schetters) opvallend dat we blijvende oversterfte zien onder voornamelijk gevaccineerden. (Zie daarvoor een interview onder deze link).

Hoe kan het dat we geen publiek debat tussen voor-en tegenstanders zien? Wat is toch de reden dat we geen spetterende discussies zien op onze publieke omroep maar dag aan dag de ene na de andere talkshow gevuld wordt met inhoudsloze discussies van steeds dezelfde mensen? Het is een teken aan de wand dat we een grote groep critici van het beleid niet op de publieke omroep zien. Het woord concensus, als zou er een eensluidende visie bestaan, zie ik te vaak voorkomen in een rechtvaardiging van deze eenzijdige benadering.

We mogen ook kritisch zijn op de versnelde toelating voor een periode van 2 jaar. Wie het evaluatie rapport leest ontkomt , zo vermoed ik , net als mij overkwam niet aan de indruk dat er heel veel mitsen en maren zijn en vooral de ‘urgentie’ leidend is geweest bij de voorlopige goedkeuring. Als we niet willen leren van de covid periode, en dat doen we niet m.i. gaan we opnieuw een pad van onzekerheden op. We moeten maar geloven dat het eindproduct van de kp , het ei op ons bord, geen veranderingen heeft ondergaan. Zoiets werd ook beloofd bij de covid vaccins en als we een ding zeker weten is dat het vergaande invloed kan hebben op de gezondheid van mensen. 

Heel wonderlijk is het om te lezen dat er in Canada onderzoek plaats vond bij struisvogels om juist het ruimen als gevolg van de vogelgriep te voorkomen en kijken hoe er natuurlijke immuniteit ontstaat te stoppen. Juist dat onderzoek zou een heel ander licht op vaccinatie bieden.

Ik luister met afgrijzen naar een generatie politici die blijkbaar niet naar hun ouders of grootouders geluisterd hebben. Die hadden hun de verschrikkingen van de tweede wereldoorlog kunnen vertellen. Ik ben zelf afkomstig uit een gezin waarin het onderduiken, illegale krantjes verspreiden en andere onbekende activiteiten geleid hebben tot een diepliggend trauma. Het noodlot wilde dat beide ouders in 1959 de inleidende schermutselingen van de CIA m.b.t. hun steun aan de rebellen in Kalimantan meemaakten door een bombardement op een olie-tanker in de haven van Balikpapan. Ja, de beruchte CIA reet oude wonden open daar en dat leidde tot een overhaaste vlucht naar Singapore. Die oude wonden leidden tot etterende problematiek. En als kind van die ouders heb ik daar mee te maken gehad.

De huidige generatie politici moet zich schamen. Ik noem ze momenteel de ‘game generation” omdat ik ze verdenk van een vergaande oppervlakkigheid, naïeve beelden m.b.t. de impact van werkelijke gevechten. Ze speelden wellicht call of duty en geloven dat het echt is. Geloven ze wellicht dat ze kunnen re-setten en opnieuw beginnen? Deze game generatie is wellicht gaan geloven dat je zonder consequenties alles kapot kunt maken en een druk op de knop iedereen weer tot leven wekt.

Het groepsdenken is niet alleen het probleem. Ik zie een verbetenheid en onbegrijpelijk geloof in het kunnen ‘winnen’ van de oorlog. Niet praten met de opponent maar wel weten hoe het zit. Geen enkel diplomatiek initiatief heeft deze generatie politici genomen om Poetin te benaderen. Ze kunnen eindeloos op hun mobieltje kijken en twitteren, elkaar in de haren vliegen, maar communiceren? Ho maar! Het zijn eenlingen, dolende zielen, niet tot staat in verbinding te komen met Rusland, niet in staat om de wens van de bevolking te lezen. De hoog opgeleide generatie die uit boeken leerde hoe te leven. Geen binding met zichzelf en een groot deel van de bevolking. Modellen kleuren hun leven en zijn hun leefomgeving geworden.

Het wordt tijd voor een reset. Niet die van het WEF. Nee, deze hele generatie politici mag terug naar de schoolbanken. Niet om kennis te verwerven maar wijsheid.

Bestaat de innerlijke vlam? Is die in eenieder aanwezig? Manifesteert zij het Goddelijke op deze aarde? Zijn wij de belichaming van iets groots? 

De vlam bestaat. Zij kan het licht in jou ontsteken. Het plaatst alles in een ander perspectief. Het denken wordt overstegen.

Elk leven is waard geleefd te worden. Ieder teken doet er toe. Het gaat hier niet om goed en kwaad. Het leven is licht zonder oordeel.

Als de vonk je in vuur en vlam zet is je leven “zijn” geworden.