Onze zintuigen nemen waar dat alles komt en gaat, geboren wordt en sterft. Hoewel we vaak hardnekkig proberen een stabiele compositie te maken van onze persona is zij een tot mislukking gedoemde poging in een voortgaand proces een stabiel iets neer te zetten. Dat proces zal de fundamenten eerdaags doen eroderen en tot opgave van gekoesterde (zelf) beeld leiden. Wie observeert begrijpt dat instituten die ooit een nuttige functie hadden zoals de VN, de WHO en ons rechtssysteem op een gegeven moment aan herziening toe zijn. Een echte actor, of meerdere factoren , zijn vaak moeilijk aan te wijzen. Wat de teloorgang of grote verandering in gang zet is afhankelijk van zo veel actoren dat het de menselijke cognitie niet gegeven is het te voorzien. Slechts in retrospectief kunnen we een poging doen het te verklaren. Maar dat is een theoretische en nooit de werkelijkheid gelijkende oefening.
Verandering, onderlinge afhankelijkheid, verzet tegen de stroom in, het is zo menselijk als wat maar ontkent de ware natuur. Zij stroomt, gaat, (ver)vormt en slaat altijd een gat in onze illusie van stabiliteit.
Geef een reactie