De kerken liepen leeg, er lijkt een kentering plaats te vinden in protestantse hoek, want onze oren laten hangen naar een Instituut c.q. het werkelijke geloof in een God bleek te veel invloed uit te oefenen op onze vrijheid dan wel begrip van de wereld om ons heen. Maar zoals je vrijwel altijd ziet is de mens gevoelig voor nieuwe profeten. Het oude wordt simpelweg ingeruild voor nieuwe Goden. Niet de God in spirituele zin maar de God van klimaat, inclusiviteit of de technologie als oplossing van alle problemen.
Blijkbaar is het moeilijk om te begrijpen dat grijpen naar een boei in een alsmaar voortgaand proces dat ‘leven’ heet slechts tijdelijk vervulling geeft. Telkens zullen we ontdekken dat het nieuwe geloof ook zijn zwarte keerzijde kent. Het rad van het leven is een aaneenschakeling van hoop/geloof, grijpen en onderdompelen, bovenkomen en inzien dat niets houdbaar dan wel werkelijk waar is.
Geef een reactie