Projecties, lijden, verticaal leven en het bruidsvertrek

We menen de buitenwereld te begrijpen. Dat be-grijpen is letterlijk grijpen. We verankeren een beeld van hoe we ‘de wereld’ zien en handelen daar naar. We zetten op grond daarvan een koers uit en worden letterlijk bekogeld met slogans, beelden en verhalen. Het is onze goedgelovigheid of de bekwaamheid onszelf te bedotten die de rechtvaardiging biedt voor alles wat we doen. We buitelen van de ene in de andere situatie en er komt geen eind aan de aaneenschakeling van gebeurtenissen. Soms, het evangelie van Thomas rept daar concreet ook over, overkomt ons een groot lijden. En niet zelden is dat de aanzet tot inzichten die de tot dan toe veronderstelde werkelijkheid doen verbleken. 

Letterlijk lees ik in dat evangelie; “ Gelukzalig de mens die geleden heeft, hij heeft het leven gevonden”.

Van binnenuit creëren we toekomstbeelden en verlangen er naar dat te realiseren. Eindeloos is de stroom van verwachtingen naar mensen om ons heen, instituties, de wereld als geheel. Bijna dwingend verlangen we naar vervolmaking in de door ons gedroomde wereld om ons heen. Teleurstelling op teleurstelling overkomt ons. Overkomt het ons? Nee, wij zijn diegene die de teleurstelling vorm gaven door ons misplaatste beeld van waar we zijn en waarin we ons bewegen. Konden we ons denken maar stop zetten! Datzelfde Thomas evangelie verwijst naar dat feit. 

Letterlijk lees ik in dat evangelie; “ Gelukzalig zijn de armen, want voor jullie is het Koninkrijk der hemelen”.

Wie in het horizontale vlak leeft , zich voortdurend laaft aan kennis en onzinnige verhalen, zal zich realiseren in een poel van ellende te leven. Ook daarover staat weer een mooie verwijzing in het evangelie.

Letterlijk lees ik ; “ Wie de wereld heeft leren kennen heeft een lijk gevonden; en wie een lijk heeft gevonden, hem is de wereld niet waardig”.

Wie de verticale as van het kruis onderzoek, de verbinding tussen boven en onder herstelt, leeft vanuit het midden, de bron, die zal een transformatie ondergaan. Maar het zijn er slechts weinigen.

Letterlijk lees ik ; “ Velen staan bij de deur, maar het zijn de eenlingen die het bruidsvertrek zullen binnengaan”.

Wie het verticale pad bewandelt verbindt de ziel met de Geest , heeft een open hart, en zal geen wet schenden omdat het hart de weg wijst. 

Citaten zijn afkomstig uit “ Nag Hammdai geschriften I van J, Slavenburg en W.G. Glaudemans”.