Wie goed oplet leest dat de stikstof doelen in 2030 gehaald moeten worden en b.v. de digitale ID van de Europese Unie dan ingeburgerd moet zijn. Bij voorkeur koopt u dan ook geen auto op benzine en eet u vrijwel geen vlees meer
Deze doelen komen uit de koker van de VN. In Nederland kunt u een gelukkige ondersteuner worden op meer dan 17 gebieden. (link) Op het eerste gezicht is er niets mis met deze doelen. Velen met mij zullen een ideaal koesteren en een ferme ja voelen in hun binnenste.De realiteit van ons land is vandaag de dag dat we op geen van de geschetste dossiers kunnen beamen dat we op de goede weg zijn. We zijn een land in crisis en op elk van de 17 doelen zal er een godswonder moeten plaats vinden als we er binnen 8 jaar komen. Een korte opsomming volstaat. Een toenemend tekort aan leraren maar wel beter onderwijs, snijden in de ouderenzorg maar wel betere zorg, energie-neutraal worden maar daarmee mensen in de armoede storten, oppervlakte water dat van slechte kwaliteit is maar wel veel goed water willen bieden, vleesconsumptie ontmoedigen maar een alternatief bieden dat energie-slurpend is en gebruik maakt van foetale stamcellen , een energietransitie maar door automatisering steeds meer energie gaan gebruiken, gendergelijkheid maar steeds meer hokjes.
Onder (tijds)druk wordt alles vloeibaar. Maar als je een sociaal economische structuur onder druk zet maak je het bestaande kapot en weet je niet hoe de mensen in hun context gaan bewegen. De kosten die met deze ongekende ambities gepaard gaan zijn fenomenaal. We worden al voorbereid op 10 zware jaren maar wat het ons gaat opleveren weten we niet.
Bovendien moeten we niet vergeten dat de onderliggende gedachten bij deze transitie (op alle domeinen) vooral gestuurd wordt door een alliantie van machtige en rijke partijen die in deze transitie een kans zien hun technologische dromen onder het mom van ‘inclusieve’ doelen te verwezenlijken.
Er zijn doelen geformuleerd die ieder jong kind op de basisschool zal aanspreken. Maar de weg naar de doelen en de voor- en nadelen op deze weg zijn nergens in kaart gebracht. Het is een ranzige werkwijze waarbij je op de emoties van mensen inspeelt zonder ze te vertellen dat de gevolgen niet te overzien zijn.
Een doorsnee gezin met een modaal of lager inkomen kan met de huidige ontwikkelingen al niet meer de broek ophouden. Is het verborgen motief onder deze transitie een steeds grotere groep mensen afhankelijk te maken? Is het WEF ideaal van een bezitloze maatschappij wat er werkelijk gaande is achter deze doelstellingen?