In economische slechte tijden zullen de ogen van beleidsmakers vallen op potten met geld. En als ze die zelf niet hebben of te veel ten laste komen van de begroting is het verleidelijk naar pensioenen en spaargelden te kijken. En precies dat laatste is wat ‘de experts’ doen. We zouden veel meer mogen gaan beleggen.
Waarom ik dat zelf een minder fris idee vind zal ik uitleggen. Er staat veel spaargeld op rekeningen bij banken die , o.a. door te weinig concurrentie, een schamele rente vergoeden. Toch stallen mensen graag hun geld daar omdat beleggen alleen een goed idee is als er echte reserves bestaan en klappen opgevangen kunnen worden.
Nu is het spaargeld ongelijk verdeeld over de leeftijdsgroepen.
Deze cijfers zeggen niets omdat een relatief klein deel van de mensen het meeste spaargeld bezit. Volgens het Nibud heeft 1 op de 5 huishoudens minder dan 1000 euro spaargeld !
De vraag is of het verstandig is al die groepen te vragen een groter deel van hun geld te investeren in risico-volle beleggingen. Zelf denk ik dat het een zeer onfris idee is. De pensioenen van de groepen die het meeste spaargeld hebben worden voor het grootste deel belegd in aandelen en staatsobligaties. Beiden kennen hun eigen risico-profiel. Onze pensioenen gaan meebewegen met de beurskoersen. De afgelopen jaren waren de ontwikkelingen daar zeer positief maar dat gaat niet tot in de oneindigheid door. Mochten er grote dalingen plaats vinden (denk aan 2008/2009) dan zijn de rapen gaar. We mogen als samenleving dan in onze handjes knijpen als er nog spaargeld beschikbaar is om de inkomens klappen op te vangen.