Zonder enige vorm van democratische besluitvorming worden overal de surveillance systemen opgetuigd. Er zijn talloze steden waarin lantaarnpalen uitgerust zijn met camera’s , geluidssensoren en wie weet wat nog meer. Welk probleem dat gaat oplossen, wie er toegang en controle heeft over de data-stromen, het wordt ons niet verteld. Dit proces ontvouwt zich op de achtergrond en wie naar de diepere redenen vraagt op b.v. lokaal niveau krijgt niets zinvols te horen.
Een tweede aspect dat velen bezig houdt is de ongebreidelde immigratie. Geen zinnig mens die weet waarom dat allemaal moet plaats vinden en als het debat zich een-dimensionaal ontwikkelt met termen als racisme, white supremacy, of fascist weet je dat er niet meer op inhoud gedebatteerd wordt maar een bovenliggende partij er belang bij heeft andere meningen verdacht te maken. Dat deze snelle instroom tot sociale spanningen en toenemend geweld leidt wordt voortdurend ontkend hoewel de cijfers in veel landen wel in die richting wijzen.
Jakob Nordangard, een Zweedse journalist en schrijver, komt met een verhaal waarin beide voornoemde aspecten hun plek krijgen. Door de chaos die ontstaat door de snelle en behoorlijk massale immigratie ontstaat er chaos en geweld. De enige oplossing die daarvoor geboden wordt is niet te sleutelen aan de instroom maar een surveillance staat op te tuigen, en dat gebeurt dus al, zodat er een totale controle uitgeoefend kan worden op de handel en wandel van ieder individueel persoon.
Het merendeel van de mensen zal zo’n revolutie ondersteunen en daarmee vrijwillig afstand doen van zijn privacy en totaal onder controle komen te staan van partijen die wereldwijd opereren en op geen enkele wijze te controleren zijn.
Ik raad eenieder aan het artikel te lezen op de substack van Jacob Nordangard dat gaat over ded swedish gang wars as a trigger to een surveillance society.