Herhaaldelijk heb ik het er met een vriend over dat de jonge generatie wel erg in zijn hoofd zit en de binding met de prakijk vaak mist. Een mooi voorbeeld van de gevolgen kwam ik tegen op vakantie. Een grote camping zonder sfeer, dat was de eerste indruk. Eenieder kreeg een 5 cijferige code om het service gebouw in te kunnen. Die code bleek een terugkerende frustratie te zijn, zo beaamde de receptioniste, maar dat kon je ook zien en horen aan het vruchteloos proberen om de gebouwen te betreden. Op een doorsnee camping heb je een aantal water-tappunten en kun je er nog eens gezellig aan de praat komen met anderen. Op deze camping was er per 2 campers een waterplaats. Er was duidelijk niet beknibbeld op de investeringen en de overweging dat ontmoetingen bij waterplaatsen de vreugde kunnen verhogen was blijkbaar bij de bedenker niet opgekomen. Een beetje camping doet moeite om de plaatsen vlak te krijgen. Hier was dat anders, je had behoorlijke levelers nodig en menig camper stond alsnog scheef. Onbegrijpelijk dat zoiets kan. Een kamertje met wasmachines en drogers was zo ingericht dat de instructies achter je rug hingen en je telkens moest draaien van de beschrijving naar de display. Een code, ook hier weer 5 cijferig kon je kopen middels een QR-scan maar dan was je 4 stappen verder en moest je nog je credit card gegevens invullen. Automatisering die niets toevoegt maar het proces alleen maar gecompliceerder en vooral trager maakt. In een tijd van data verzameling had men besloten dat eenieder zijn eigen code kreeg. Ongetwijfeld zit iemand die data te analyseren en kan leeftijden en prostaat problemen correleren en in de toekomst voorspellen of een gast meer gebruik van de faciliteiten gaat maken en daarom een hoger tarief berekend kan worden. of Geen idee of die data ook nog te verkopen valt maar mij lijkt het onnodig en onzinnig. In de douche-cabines had men , heel gemakkelijk, vloerwissers opgehangen die een steel van 1 meter hadden en voorzien waren van een design-handvat en dus niet hanteerbaar bleken en bovendien door hun kwetsbaarheid niet overal meer voorhanden waren. Blijkbaar had de bedenker van deze camper niet de ervaring opgedaan dat een aantal stevige wissers met lange stelen de beste optie zijn.
Het is irritant om in je dagelijkse omgeving steeds meer van dit soort plekken tegen te komen met als gezamenlijke noemer dat de menselijke interacties verdwijnen, automatisering de gebruiker alleen maar last bezorgt en als klap op de vuurpijl, want er kon bespaard worden, ging de receptie pas open om 10 uur. En juist in de vroege uurtjes zijn er nog veel vragen en gaan mensen weg.