Een leuze van deze strekking zag ik enige tijd geleden in beeld verschijnen tijdens een demonstratie in Duitsland. De retoriek van de EU en de Nationale politici schuift steeds meer in 1 richting, het afwendbare realiseren door steeds meer verbonden en werveven te raken met de oorlog in de Oekraine. De uitgaven worden bijgehouden en bedragen (peildatum 2 mei) al meer dan 315 miljard en zal met toezeggingen in de pijplijn naar meer dan 530 miljard stijgen. Als Nederland gaven we al meer dan 9 miljard euro steun en middels de EU ‘lening” zijn we mede-verantwoordelijk voor een collectieve schuld van 90 miljard euro.
De retoriek wordt steeds krachtiger en moet blijkbaar de Nederlandse bevolking voorbereiden op een oorlog waar zijn bovendien een fysieke bijdrage aan zullen moeten leveren.
Ik kom werkelijk niemand tegen die zijn of haar kind naar deze mogelijke oorlog wil sturen. De jeugd wil een toekomst, Maar zoals we in de corona-tijd zagen werd er geen rekening gehouden met die jeugd. Schaamteloos werden ze net als de ouderen geisoleerd en moesten te grote offers brengen. De aansturing op de oorlog rept niet van de jeugd en hun dromen. Het gaat om autonome destructieve uitingen en grote woorden van mensen die geen idee hebben wat een oorlog is.