In een intrigerend artikel, te kort naar mijn smaak maar toch inzichtelijk ,lees ik dat men de vraag naar hulp en de kosten opeens in de hand heeft. Wat zijn de kritische succes-factoren blijkens het artikel
Een klein aantal samenwerkende organisaties
Men ging van 80 ! aanbieders naar 6.
Directe beschikbaarheid van geschoolde professionals
Bij huisarts posten een directe ingang en directe triage. Snel onderscheid maken welke problematiek aan de orde is.
E en gezamenlijke verantwoordelijkheid voor zowel kwaliteit als kosten.
Het lijkt me zo logisch dat ik niet kan geloven dat ik het lees. Maar goed, met 80 aanbieders kun je dat nooit bereiken, dat begrijpt naar ik aanneem iedereen. Ieder jaar weer onderhandeling, iedere keer weer hopen dat er kwaliteit geleverd wordt,
We lezen hier , gelukkig, niets meer over concurrentie of laagste prijs. We zien het model van samenwerking en verantwoordelijkheid geven en leggen bij die kleine groep. Het lijkt voor mij ongelooflijk op het model van zelfsturing. Vertrouwen geven aan eenieder in de keten en beseffen dat een onderling afhankelijke groep heel goed weet dat ze allemaal de verantwoordelijkheid dragen voor de uitgaven en moeten streven naar een optimaal resultaat.