Plantaardig voedsel eten; een door groot geld gestuurde beweging. Moeten wij het Goddelijke dieet uit de tuin van Eden eten?

Ik zag een intrigerend interview met Dr. Jordan Vaughan (link), die zijn kant van het verhaal mocht laten horen in de verhoren die de VS vanuit het congres voert rondom het Covid beleid. Deze Canadese arts had zijn eigen lijn getrokken in die periode en verwoorde het mooi. De uitspraak “science is settled” is een zeer onjuist en gevaarlijk uitgangspunt. Er zijn altijd momenten dat het oude inzicht vervangen wordt door een nieuwe visie. Hij gaf zijn medewerkers mee dat ze hun eigen professionele weg moesten gaan en zich niet moesten laten leiden door wat ‘de wetenschap’ c.q. de politiek voorschreef. Persoonlijk zie ik die keuze voor de term ‘the science is settled’ als een listige keuze om ieder inhoudelijk debat uit de weg te kunnen gaan. Het is m.i. een politieke keuze.

Er is al jaren een ronkende machine op weg om de mensheid over te laten schakelen op plantaardig voedsel. Woont u in een van de C40 steden dan zult u niet alleen een SMART city worden maar ook onderworpen zijn aan een globaal initiatief waarin de voedsel systemen getransformeerd gaan worden. De C40 site is daar duidelijk over. Onder het mom van verspilling verminderen wordt o.a. het “plant-based” food onder de aandacht gebracht.

“Plant-based” is een relatief nieuwe term die denkelijk gekozen is omdat het een vriendelijkere klank heeft. Wie is er immers tegen planten? Het is een prachtige maskerade om de nu zo bekritiseerde soja velden voor diervoeder te kunnen omzetten in oneindige velden , wellicht gemanipuleerde, planten die middels allerhande anti-schimmel en antibacteriële middelen in stand gehouden worden en de lokale bio-diversiteit ook verwoesten. 

Deze transitie werd geïnitieerd via een ongekend aantal podia. Dat is een strategie die je ook ziet rondom zaken als elektrisch rijden, de klimaat angst en de campagnes rondom vaccinaties of de noodzakelijkheid van fact-checking. Er is grof geld beschikbaar via allerhande NGO’s waarvan de herkomst niet anders te achterhalen valt dan talloze uren, en wie doet dat?, aan onderzoek te besteden.

Het zal u wellicht ook opgevallen zijn dat het woord inclusiviteit in de samenleving verspreid is, waarvan ik persoonlijk de indruk heb dat dit een bewuste keuze is omdat je in alle nieuwe initiatieven ziet dat deze inclusiviteit , een schone, veilige en gezonde omgeving voor iedereen ongeloof afkomst etc., terug te vinden is. Naast de term ‘plant-based” is ook de keuze van ‘inclusiviteit’ een term die weinigen niet zullen omarmen. 

Wie het boek van Jayne Buxton (The plant based con) leest komt een opmerkelijk hoofdstuk tegen. In haar boek toont zij overtuigend aan dat in de V.S., maar met doorwerking op internationale schaal, de Zevende Dags Adventisten een grote stempel op deze ontwikkeling drukten op de proppen. (hoofdstuk 11 in haar boek). Ellen White kreeg in 1833 visioenen en was er van overtuigd dat God tot haar sprak. In 1863 beweerde ze dat God tot haar had gesproken en aangaf dat het eten uit de tuin van Eden , dat zou bestaan uit noten, zaden, fruit en groente, het door God gekozen dieet was om te volgen.In dat zelfde jaar was zij mede-oprichter van de Zevende dags adventisten en werd dit dieet onderdeel van deze religieuze stroming. Mede oprichter van deze kerk, John Harvey Kellogg, bouwde, u weet het , een imperium op rondom (ontbijt)granen. Zij maakten eind 20^e eeuw al vleesvervangers zoals Nuttose (ja, pinda’s als ingredient). Het uitgebreide verhaal vertel ik hier niet, maar in essentie komt het er op aan dat het ‘dieet” van deze kerk ten koste van alles verdedigd moest worden. Een drietal vrouwen uit deze kring kreeg grote invloed op wat ‘diëtisten’ leerden (via Lenna Cooper) via de in 1917 door haar opgerichte diëtisten vereniging (met behulp van o.a. de Kellog’s ). Dr. Harry Miller, een missionaris voor de kerk in China, bracht soja mee en introduceerde het als kindermelk. Hij stichtte in 1953 het “new nutrition research laboratory” dat wetenschappelijk zou aantonen dat het religieuze dieet het meeste optimale was. Uiteindelijk zien we in 1988 dat de American Dietetics Organization” vegetarisch eten als een reële optie gaat uitdragen. In de groep mensen die het besluit namen waren 5 personen lid van de kerk, 3 vegetariër zonder lid te zijn en een stem kwam van het ILSI , een stichting die door Coca-Cola was opgericht, waarvan ongeveer 400 grote invloedrijke voedselbedrijven lid waren. 

De zevende dags adventisten, opnieuw uit het boek overgenomen, bezitten meer dan twintig bedrijven met een geschatte omzet van 650 miljoen dollar in de voedingsindustrie (veganistisch) . Ze bezitten eigen ziekenhuizen, klinieken en zorgcomplexen. Het is een speler met grote invloed, zo stelt Buxton gebaseerd op niet alleen haar eigen onderzoek.

Uiteraard zijn er veel meer krachten werkzaam in het veld om ons planten te laten eten. Niettemin is het inzichtelijk om te kijken , en dat heb ik hier niet beschreven, welke invloed NGO’s kunnen hebben op onderzoeken.