In plaats van oorlogstaal en vernietiging het verdriet voelen

Wat mij betreft hulde aan Marcel van Silfhout die in een op 22 maart uitgezonden interview bij blackbx.tv praat over zijn ‘weltschmertz’. Het is zo herkenbaar wat hij daar zegt. Hij voelde zich ziek toen o.a. de oorlog tegen Iran ontketend werd. En dat is de meest zuivere reactie die bestaat op zo’n daad van agressie.

De reactie van verdriet is mijns inziens een natuurlijke reactie van eenieder die verbonden is met het geheel. Diegenen die deze agressieve daad uitvoeren interesseert het blijkbaar niets dat mensen moeten lijden onder hun bizarre luchtspiegelingen waarin een land zonder aanleiding wordt aangevallen, men mensen en cultuur aan het vernietigen is en het voor zich zelf weet te rechtvaardigen. Zij zijn losgezongen van de eenheid, van de samenhang en denken en handelen gefragmenteerd.

We zijn hier naar mijn mening getuige van mensen die toch wel een zieke geest moeten hebben om zulke verwerpelijke oorlogen te ontketenen.

Als burger van Nederland herken ik mij dan ook niet in de reactie van de politiek. Zo’n daad van agressie zou je subiet moeten afkeuren en als we een gezond zelfbesef hadden zouden we onafhankelijk van de EU meteen diplomatieke inspanningen hebben moeten plegen. Maar niets is minder waar. We hebben te maken met een machinerie die zich op militaire middelen richt en agressieve taal bezigt. Ik raad deze mensen aan eens een dag in te ruimen om zich via youtube over te geven aan prachtige documentaires over een land dat zo geweldig mooi en divers is.