Cognitieve dissonantie, gevoed door een ideologisch denken, stuurt de transitie. Mijn insteek m.b.t. een ideologie is gevat in de uitleg dat het een ‘vals bewustzijn’ betreft die een bepaalde groep of klasse beheerst. Het heeft dus niets met logica of ‘weten’ te maken.
De transitie ideologen beloven , geloven, dat we volledig kunnen overschakelen op wind- , zonne- en kern-energie, met in Nederland vooralsnog een focus op de eerste twee bronnen.
De werkelijkheid is dat wereldwijd slechts 3% van onze energie behoefte wordt gedekt door deze bronnen. Het gegoochel met cijfers dat een groot deel van onze elektriciteit opgewekt wordt door deze bronnen is een maskering van het ongenoeglijke feit dat niet meer dan 3% van onze energie op wereldschaal daaruit voort komt.
Doen wij het als Nederland beter? In een verslag van het CBS zien we dat in Nederland rond de 11% van onze totale behoefte uit deze bronnen komt maar ten koste van wat? Sinds 2015 is dit aandeel gestegen van 2,1 naar 11 % en dat lijkt mooi. Maar de kosten daarvan zijn ongekend hoog en trekken een zware wissel op onze begroting. Het is moeilijk om exacte bedragen te vinden en nog moeilijker om er een duiding aan te geven. Ik vond een artikel waarin gesteld wordt dat er al 80 miljard is uitgegeven en tot 2050 nog 500 tot 700 miljard wordt uitgegeven. Wat we daarmee bereiken is mij nog niet duidelijk.
Wie wil weten hoe onwetenschappelijk en ronduit gevaarlijk de ambitie voor wind-ernergie is leest dit stuk van Maarten van Andel over de onverantwoorde investeringen in zeewind-energie die gebouwd zijn op irreele aannames.