Met een sombere blik kijk ik vanmorgen naar de berichten op diverse sites. In 2027 wil Donald Trump het defensiebudget met nog eens 500 miljard dollar verhogen, kan ik het niet nalaten een trieste video-clip te bekijken waarin ICE- agenten uit het niets een 37-jarige vrouw dood schieten , zijn de dreigingen aan Cuba, Mexico, Colombia en Groenland nog niet uit de lucht. Ik kan me niet aan de indruk te onttrekken dat we een ongekende come-back van de neocons zien. Het lijken imperialistische neigingen om de wereld goed op zijn kop te zetten.
Daarentegen begrijp ik Trump’s terugtrekking uit alle gremia waar de klimaat-hype bon ton is weer wel. Er zijn voldoende betrouwbare tegengeluiden die aantonen dat dit een politieke beweging betreft in plaats van den door de wetenschap gestuurde richting. Zijn aanstelling van Kennedy als minister van gezondheid lijkt mij ook een goede zet waarin een deel van de macht van het farmaceutisch complex vertraagd kan worden. De rem op de instroom van migranten is blijkbaar succesvol.
Toch heb ik het idee naar een continent te kijken dat moreel failliet is. Het voortdurende gesteggel over indeling van kiesdistricten om de eigen partij meer kansen te geven, de schijnbaar op politieke redenen gesteunde Somalische gemeenschap rondom Portland waarbij wellicht meer dan 11 miljard dollar is uitgegeven om politieke steun te verwerven, de inzet van troepen om in de grote steden criminaliteit te bestrijden.
Tijdens de eerste aanstelling van Trump las ik al signalen dat het zijn ambitie was als een autoritair leider te mogen regeren en die kant van zijn persoonlijkheid wordt uitgebuit door de haviken rondom hem.
Het problematische aan deze veranderingen in het gedrag van Trump is dat dit wetten breekt en andere landen tot vergelijkbaar gedrag kan aanzetten. Een tandeloze VN die ook bij het conflict in Gaza en de Westoever geen vuist kan maken lijkt er op de duiden dat we in een nieuwe tijd komen waarin onzekerheid troef geworden is.