Als 60-er voelt het alsof er ruige tijden aangebroken zijn. Waar er nooit enige discussie bestond rondom het feit wie er man dan wel vrouw was begrijp ik na een interview bij blckbx.tv van donderdag 20 november , een onderdeel was een gesprek met lyda Daniel, dat er wonderlijke dingen plaats vinden. Ze noemde een voorbeeld, ik kon het niet geloven eerlijk gezegd, dat een man van begin dertig zich identificeerde als een jong meisje en in een jeugd-voetbalteam ging meespelen. In mijn jonge jaren werd dit als een afwijking gezien, ik betwijfel ook of het had kunnen plaats vinden, maar blijkbaar is de wind gedraaid . Stichting voorzij laat via zijn web-site zien dat het tot zeer problematische situaties leidt voor vrouwen. Mannen die zich identificeren als vrouw, en het recht aan hun kant hebben, komen in ruimtes waar vrouwen zich moeten omkleden. En het is ongelooflijk goed invoelbaar hoe naar , zelfs bedreigend, het kan voelen als je in situaties hebt verkeert of nog bent waarin er sprake is van geweld tussen mannen en vrouwen. De reactie, oh er staat een man in deze ruimte, is begrijpelijk, ongeacht wat de wet daarvan vindt, en het is daarom ook goed dat zij zich vocaal blijven roeren.
Het is in mijn ogen erg problematisch dat de banken een organisatie als deze ‘de-bankt’ waardoor ze op andere manieren hun financiering moeten rond krijgen. Een verslag daarover vindt u hier.
Hoe eenieder zich kleedt, wat je voorkeur ook is m.b.t. geslacht of hoe je je wilt uiten, is mij persoonlijk worst. Maar een tegengeluid, dat zeer goed te begrijpen valt, totaal cancelen of ridiculiseren is een teken van de huidige tijd. Wat goed is of waarheid is wordt definitief vastgesteld en wie zich er tegen verzet, met argumenten, wordt weggezet als idioot of ‘dom’ dan wel conservatief of extreem rechts. Die kwalificaties zijn bij uitstek woorden die het debat doen verstommen. Geen wijsheid wat mij betreft.
Mijn grootste bezwaar tegen de m.i. eenzijdige campagnes rondom gender zijn die gevallen waarin trans/mannen/vrouwen hormoon-behandelingen ondergaan. De meeste studies naar de effecten bedragen rond de twee jaar, de langste is er een van vijf jaar in Zweden, maar er staan naar mijn mening een hoop seinen op oranje. Een uitgebreid artikel van Lauren Schwartz, een samenvatting is hier te vinden, rept over onvruchtbaarheid dan wel veranderingen in het sperma, vergrote kans op bloedproppen, indicatoren na het verwijderen van testes die kunnen wijzen op een vergrote kans op kanker, aanwijzingen dat er vroeger cognitieve veranderingen (ten negatieve) plaats vinden, maar het meest opvallende is wellicht de vergrote kans op een vroege dood. Ik citeer ;
Perhaps the most alarming finding cited in the paper is the increased risk of early death. Schwartz and colleagues reference a Dutch cohort study of patients treated at a major gender identity clinic, which found that “the overall mortality risk of [trans-identifying men] . . . was higher compared to men in the general population . . . and even higher compared to women.” Leading causes of death included heart disease, cancer, and suicide. An earlier study found a 51 percent higher mortality rate in trans-identifying males than the general population. Notably, current estrogen use, rather than past use, was linked to these increased risks, suggesting long-term exposure to feminizing hormones may amplify health risks over time.
De opsomming hier is niet volledig dus verwijs ik opnieuw naar deze samenvatting. Het is stuitend te moeten constateren dat jonge kinderen de keuze mogen maken om zich te laten opereren terwijl we weten dat er een bom onder de toekomstige gezondheid wordt gelegd.