Vandaag keek ik een mooie documentaire over Henry Kissinger. Bekend geworden door zijn handelen in de geest van de realpolitik, soms ook wel vertaald met de uitspraak “ het doel heiligt de middelen”. Veel van de mannen die met of in de nabijheid van Kissinger werkten komen aan het woord. En niet alleen politici maar ook journalisten. Wat mij vooral bijblijft is de vanzelfsprekendheid waarmee van alles en nog wat door de CIA werd geregeld d.m.v. de zogenaamd ‘covert actions” (geheime operaties) zoals de bombardementen op Cambodja tijdens de Vietnam oorlog of het ingrijpen in Chili waar men ten koste van alles wilde voorkomen dat Allende na zijn verkiezing kon slagen. Generaal Schneider, een Chileen, weigerde in te grijpen , werd ontvoerd en moest het leven laten. Opmerkelijke opnames zijn te zien met de mannen die daar commentaar op geven. Wie gezichten goed kan lezen ziet dat er mooie verhalen verkocht worden. Kissinger wordt afgeschilderd als een man die geen scrupules kende en inderdaad het maximaal haalbare resultaat in onderhandelingen centraal stelde. Deze documentaire is een mooi voorbeeld dat je kan doen begrijpen hoe ‘normaal’ het wellicht in de ogen van de gewone man ‘abnormale’ is. Ik ervaar het als een kloof tussen sprookjes (in het goede geloven) en de realiteit.