De oorlog

Ik keek dit jaar naar het Sinterklaasjournaal. Het verbaasde me niet dat ik ook daar de inzet van ons leger zag en het aanleggen van een noot-pakket (noodpakket?) werd benoemd alsmede een waarschuwing dat catastrofes kunnen plaats vinden. Persoonlijk vond ik het een dieptepunt in een overigens heerlijke serie uitzendingen.
Al eerder zagen we de inzet van onze kroonprinses om ons blijkbaar duidelijk te maken dat het echt ergens om gaat.

De huidige generatie politici heeft blijkbaar nooit de kans aangegrepen om met hun opa’s en oma’s te spreken of hebben de draagwijdte van hun ervaringen niet naar waarde weten te schatten. Oorlog trekt diepe groeven in de ziel van mensen. De gevolgen daarvan werken generaties door.

Maar veel belangrijker, de oorlogen worden gevoerd voor platte redenen als macht, gekwetste ego’s, verdedigen of uitbreiden van economische posities, over campagnes waarin eenzijdige beeldvorming c.q. herhaling van ongefundeerde beschuldigingen de hoofdrol spelen. Het is een toonbeeld van een beschaving die de gordijnen optrekt en laat zien dat een beperkte groep invloedrijke mensen een jonge generatie mensen laat opdraaien voor hun onmachtige handelingen. Wie de oorlogsgraven bezocht of de geschiedenisboeken leest ziet de leeftijden op de kruisen staan. De jonge generatie, niet betrokken bij enig besluit van importantie tot aan die leeftijd, gaat vechten voor een zinloos doel.

Het steekt me ongelooflijk in een samenleving te vertoeven waarin opnieuw de verdwazing grote vormen aanneemt.