Het is een telkens oplaaiende discussie of windturbines dan wel warmtepompen ziekmakend kunnen zijn. En de parameter geluid in dBA is daarbij het meest misbruikte getal. Misbruikt omdat het een inadequate parameter is die niets zegt over het frequentie-spectrum. Het is een normgetal dat is aangepast op geluiden in het hoorbare gebied. Vooral lagere frequenties worden a.h.w. uitgefilterd uit de dBA waarde. Hoe raar is dat?
Wie naar onderstaande lezing van Mariana Alves-Pereira luistert, die meer dan 30 jaar onderzoek doet naar de invloed van laag frequent geluid op organen c.q. het hele lichaam gaat wellicht inzien dat er wel degelijk een heel reëel probleem bestaat rondom de windturbines (en ook de warmtepompen) en het ziekmakend werkt op mensen die daar dag en nacht in leven. De invloed van geluidsdruk van repeterende laagfrequente geluiden is de oorzaak van wat zij een syndroom is gaan noemen.
Over die warmtepompen nog meer. U weet dat er ook bij die apparaten geschermd wordt met dBA’s. Maar de producenten zijn zich er wel degelijk van bewust dat ook deze machines vooral ook in het laagfrequente spectrum ronken. Ze geven ook aan dat dit zeker niet onverdacht is en wijzen (nogal beperkt vind ik ) naar verstoorde slaappatronen. Maar wie de video bekeek weet dat het tot ernstige lichamelijke problemen leidt.
Het syndroom waar Marianne-Alves Pereira meer dan 30 jaar onderzoek deed, en begon op een luchtmachtbasis waar bij het testen van motoren gedragspatronen opvielen bij de groep die de test bijwoonde, ontstond het inzicht dat de periodieke luchtdrukverplaatsingen van laag-frequent geluid tot veranderingen leidt in het gehele systeem van de mens. Opvallend aspect is verdikking van vaatwanden. Op grond daarvan erkennen zij een ‘vibro-acoustic disease”. De symptomen lijst en meer achtergrond kunt u hier vinden.
Een van de meest opvallende aspecten in dit verhaal is dat de schade die je bij herhaalde blootstelling ondervindt een cumulatief effect heeft. Zo bezien kun je je afvragen of het herhaald vliegen, werken met trillende apparatuur zoals kettingzagen, misschien wel ook het bijwonen van dance-feesten met veel geluidsdruk, onderworpen zijn aan repetitieve geluiden in het werk (fabrieken) of een lawaaiige omgeving een aspect is dat veel meer aandacht zou moeten krijgen. Dit zijn ook complicerende factoren in onderzoeken van populaties in de omgeving van windturbines want eenieder heeft zijn eigen levensgeschiedenis en sensitiviteit.
Hoe ‘waar’ is het verhaal over VAD? Daar kun je vraagtekens bij zetten en dat vind je in deze publicatie terug.
En toch zijn er interessante inzichten te halen uit de verhalen van Alves Pereira. Ons lichaam zit vol met vibro-acoustische sensoren , zie hier een kort overzicht. Het lijkt mij geen punt van discussie dat ons hele systeem een voortdurende communicatie behelst van interne receptoren (en de hersenen) en uitwendige signalen. Onze organen, onze spieren en onze zenuwen zijn in een voortdurende uitwisseling met elkaar. Hoe dan ook zal een repeterend signaal van buiten, hoorbaar geluid dan wel trillingen van windmolens, ons systeem continu triggeren. De manier waarop we met deze triggers omgaan en in hoeverre ze stress in het lichaam veroorzaken zal per persoon verschillend zijn maar de interactie is er hoe dan ook. Het is niet ondenkbaar dat mensen zo’n afkeer hebben tegen windmolens dat ze daardoor in een stress-reactie geraken. Het is niet anders dan interactie in een sociale groep waarin gedrag van mensen die je onprettig vindt meer opvalt en je kan irriteren.