Angst en kwaadheid, triggers voor ziekte patronen

Wat iedere arts kan weten, zou moeten weten, gewoonweg weet is dat gevoelens van angst, machteloosheid en kwaadheid triggers zijn voor acute ziektepatronen of de laatste druppel kunnen zijn die de emmer doet overlopen en een auto immuunziekte in gang kan zetten. Een samenleving waarin de genoemde emoties voortdurend of acuut op een hoog niveau aanwezig zijn veroorzaakt vanzelfsprekend een toename van ziektebeelden bij een groot deel van de bevolking.

Terugkijkend naar de corona tijd was het vanaf de eerste dag dat er vanuit de politiek , de NCTV en het OMT over gesproken werd sprake van “de ernst van de situatie”, beelden van doden en lijkzakken op t.v. getoond wreden, er over een hoge kans op infectie en dodelijkheid werd gesproken en ging men over tot isolatie, testen en quarantaine en lockdowns.

Wie “when the body says No”, en er zijn ongetwijfeld veel meer boeken die daar aandacht aan besteden, leest realiseert zich dat de insteek van Overheid en ‘deskundigen” een insteek was om deze kennis te negeren. Het adviesorgaan, noch de ‘deskundigen” leken zich bewust van dit ‘weten’ of negeerden het.

Als samenleving werd eenieder van ons geconfronteerd met grote onzekerheid, was de angst voelbaar, ging men over tot uitsluiting en vermijden van elkaar , en kwamen groepen tegenover elkaar te staan. Bovendien was het een tijd waarin critici, ik heb het sindsdien niet meer gezien, bij vreedzame protesten benaderd werden door anonieme handhavers met bivakmutsen op.

Het is een gotspe dat tot op de dag van vandaag geen enkele reflectie plaats vindt op de gekozen routes, men volhardt in het verdedigen van het gevoerde beleid, en nog erger men steun wil geven aan de WHO pandemie verdrag dat nog stringenter lijkt te willen ingrijpen bij een volgende crisis.

Wie de substack “ bomen en bos” leest, de WOO verzoeken onthulden die kennis, weet dat er een draaiboek gevolg is waarin die angst bewust gecultiveerd is, critici de mond gesnoerd werden, en influencers betaald werden om de ernst van de situatie aan te dikken. Ik ontkom niet aan de conclusie dat er een georganiseerd angst-campagne gevoerd is en er dus sprake is van verwijtbaar gedrag van vele hoofdrolspelers in dit dossier.