Ik kan geen zinnig woord uitbrengen rondom de stikstof cijfers. De getallen en opinies vliegen je om de oren. Een standpunt innemen over wie er gelijk zou hebben vind ik zinloos.
Waar ik wel een mening over heb is de tunnelvisie die ontstaan is op dit gebied. De cijfers zijn inzet van de strijd geworden en hebben tot een ongekende polarisatie geleid.
Het zou erg vruchtbaar zijn als we de boeren en hun vaardigheden en ondernemerszin gaan inzetten in een breder debat. Globalisatie leert ons dat politieke verhoudingen en politiek opportunisme ons in een situatie manoeuvreren waarbij de meest elementaire levensbehoeften (energie en voedsel) in het gedrang komen.
Hoe mooi zou het zijn als we in een maatschappelijk debat een weg zoeken waarin we het talent en de inzet van boeren en hun land gaan benutten voor een koers waarin een divers aanbod van voedsel centraal staat en we in plaats van focus op export onze blik naar binnen keren en aan onze nationale belangen gaan denken.
We vergooien op die manier geen talenten maar maken ze inzetbaar voor het algemeen nut. Maar gek genoeg is er slechts een klein deel van de boeren die dat geluid laat horen en nog gekker is dat in politiek den Haag men onwillig of onbekwaam is om deze richting in te slaan.
Wie o wie doorbreekt deze impasse en helpt daarmee te voorkomen dat ook in politiek stemgedrag de one-issue-vote de dominante factor wordt?
Geef een reactie