Lokaal zie ik steeds meer gegraaf , oneindig veel tractoren met overvolle bakken met topgrond rijden al jaren voor mijn huis langs, en verdwijnen open stukken in het landschap omdat ze omgevormd worden tot bos. In het licht van de paniek omtrent bosbranden is het laten verdwijnen van de open stukken, die immers de verspreiding van brand kunnen vertragen, ronduit komisch te noemen. In het licht van de ambitie, zo lijkt het daadwerkelijk te zijn, om de oorlog met Rusland aan te gaan is het laten verdwijnen van dit soort gronden ook geen wijs besluit,. Beter zou zijn om plannen te maken hoe we zo veel mogelijk in staat zouden zijn onze eigen gewassen te telen. Voeg daarbij dat we de boeren willen verjagen omdat Stikstof tot parameter geworden is waaraan we de kwaliteit van natuur afmeten en mij bekruipt het gevoel in een slechte film beland te zijn.
Toch is het zo dat ik steeds beter begrijp hoe dit soort zaken kan ontstaan en uit de hand lopen. We worden geregeerd door mensen die niet de vaardigheden bezitten im complexe problemen voor hun geestesoog te toveren en de samenhang tussen diverse aspecten van een samenleving te doorgronden. De hoger opgeleide is een tunnel-denker geworden die met spreadsheets de werkelijkheid denkt te kunnen begrijpen. De stikstof index staat gelijk aan goede dan wel slechte natuur en gaat volledig voorbij aan de sociaal economische ontwikkelingen die van grote invloed zijn op de lokale manier van natuuronderhoud, de toenemende druk van grotere aantallen mensen in de omgeving en is bovendien gebaseerd op een model waarvan maar weinig mensen beseffen dat dit niet meer dan een benadering van de werkelijkheid kan zijn. Bovendien zijn de mensen die het beleid uitzetten zich steeds meer op hun plek gaan voelen in een homogene cultuur van gelijkgestemden en hebben zij vrijwel geen binding meer met mensen die in de praktijk werkzaam zijn.