De (kwaadaardige) elite

Jaarlijks verschijnen talloze lijstjes met een rangschikking van de meest invloedrijke mensen. Het is evident dat we daarmee bedoelen dat zij een stempel op veel processen drukken waarvan wij als buitenstaander alleen maar kunnen gissen in hoeverre dat recht doet aan democratische processen. Als de Epstein files ons iets duidelijk kunnen maken is hoe er een totaal andere realiteit bestaat onder veel van die invloedrijke mensen. Er gelden andere regels voor deze mensen en dat op zich zou je (licht) kwaadaardig kunnen noemen.

Wie het kunstwerk , waterworks of money, van Carlijn Kingma bestudeert valt op dat de gelden makkelijk uit grote vaten (de grootste spelers) naar beneden druppelen en vervolgens weer uitbundig terugvloeien naar die grote vaten. Onderaan de pyramide van dit kunstwerk zijn er met moeite nog druppels levenswater te bemachtigen. Het werk is de weerslag van jaren studie en laat zien hoe ongelijk de toegang tot geld verdeeld is.Ook dat zou je (licht) kwaadaardig kunnen noemen.

Wie de discussies, duidingen om precies te zijn, aanhoort van talloze (oud) hoog-geplaatste politici vanuit de hele wereld (o.a. te beluisteren bij Glenn Diessen) kan zijn mening nuanceren maar komt nooit tot de kern. Wat er nu werkelijk speelt is onduidelijk. Ook dat zou je (licht)kwaadaardig kunnen noemen.

Als alle sociale aspecten van een samenleving ondergeschikt gemaakt worden aan uitgaven die defensie betreffen en de EU daarmee tot grootste wapen-inkoper ter wereld maken (meer dan 80% van de wereldwijde uitgaven) dan mag je dat letterlijk kwaadaardig noemen. De samenhang en leefbaarheid van onze samenleving worden ondergeschikt gemaakt aan een dubieuze, niet onderbouwde, dreiging van een oorlog met Rusland.

Als de lokale verkiezingen iets duidelijk maken is dat er lokaal op de meeste plaatsen ongelooflijk anders gestemd wordt op grote dossiers dan de landelijke politiek voorstaat. Zowel de energie-transitie als de komst van AZC’s alsmede parkeer-maatregelen maken duidelijk dat er een politieke c.q. ambtelijke elite is die (licht) kwaadaardig opereert.

Ondanks deze beperkte opsomming is onze NCTV er nog steeds van overtuigd dat mensen die zich opwinden over de verborgen invloed op alle niveaus complot denkers zijn. Dat zou ik als (licht) kwaadaardig durven te karakteriseren. De NCTV kan op dit punt alleen gelijk hebben in gevallen waar (groepjes)mensen op een gewelddadige manier kijken naar de ongelijkheid van invloed en bereid zijn daarop te acteren. De constatering dat er ongelijke invloed bestaat en je als burger daar last van hebt is een valide gevoel. Wie zoiets ontkent dan wel actief gaat bestrijden kwalificeert zich daar zelf mee als een kwaadaardig actor die bovendien in geval van de NCTV ook niet onderhevig is aan parlementaire controle en daarmee zichzelf feitelijk buiten deze discussie plaatst omdat ze vanuit hun functioneren een elite vormen.