In toenemende mate neemt de invloed van de burger af. Het komt door een veelheid aan factoren en heeft niets te maken met de propagandistische taal dat rechts extremen in opkomst zijn.
De verdeelde belangen c.q. ondermijning van beleid
Het boek van David Talbot is een van die boeken begrippen als democratie, rechtvaardigheid, moraliteit aan ons terugspiegelt in een andere gedaante dan velen van ons voor mogelijke houden. Spionage, contra-spionage, conflicterende belangen en negeren van afspraken staan centraal in het verhaal van Alan Dulles, die in de Tweede Wereldoorlog er een eigen agenda op na hield die veelal afweek van de Amerikaanse officiele standpunten. Dat de CIA vergaand ingreep in talrijke regimes en als een van de belangrijkste onderdelen van wat de ‘deep state’ is gaan heten wordt boven elke twijfel verheven als dit boek gelezen is. Wie dit boek leest begrijpt dat o.a. de Neurenberg rechtszaak niet per-se de grootste vissen ving, sterker nog die werden via een vluchtroute geholpen weg te komen dan wel gewoon weer ingezet om de linie tegen het kwaad uit Rusland vorm te geven. Karl Wolf is zo iemand geweest die zonder twijfel veroordeeld had moeten worden maar feitelijk de dans ontsprong.
Een kakofonie van geluiden door een web van NGO’s creeert verwarring
In het huidig tijdsgewricht zijn we getuige van een ondoorzichtig netwerk aan NGO’s. De titel ‘non-gouvernmenteel’ getuigt weer van een listige keuze omdat het in veel gevallen verdoezelt dat ze meer dan ooit lobby-werk doen dan wel deels ook gefinancierd worden door Overheden. En precies dat punt kun je verbinden met de term ‘verantwoordelijkheid dragen en nemen’ en aanspreekbaak zijn. De engelse term ‘accountability’ dekt de lading beter van de voorgaande zin. Het stikt van de filantropen, een rijke elite die ‘goed’ zou willen doen maar die meer lijkt op een elite die middels de filantropie beleid beinvloedt.
Angst als stuurmiddel
Angst verblindt, leidt tot blikvernauwing, en is om die redenen een effectief middel om mensen in een ander gedragspatroon te duwen. De roep om duidelijkheid, een sterk beleid c.q. een sterke leider, is dan een verleidelijk perspectief voor eenieder die mety deze angst geen raad weet. Als een wereldwijde stroming in gang wordt gezet waarvan de onderstroom angst is dan is kan er op grote schaal gemanipuleerd worden. Stress doet ons ook besluiten nemen die niet meer voldoende realistich zijn afgewogen.
Hoe het de mensen aan de onderkant van de samenleving gaat boeit ze totaal niet
Het boek van Barbara Ehrenreich dat in 2001 onder de titel . Nickel and Dimed: On (Not) Getting By in America verscheen doet het licht schijnen op het leven van de mensen aan de onderkant van de samenleving die ondanks hard werken en flexibel inzetbaar te zijn geen volwaardig bestaan kunnen opbouwen. De rauwe werkelijkheid van werkgever en een ‘nummer’ dat een wegwerpartikel is komt hard binnen. Stuitend is dan ook om te zien hoe een figuur als Bezos schatje hemeltje rijk wordt maar uiteraard voor een groot deel door uitbuiting van de flexibel inzetbare mensen in en rondom de distributiecentra. Een formule als Ueber leidt ook tot schrijnende werkomstandigheden, veel uren maken maar vrijwel niets verdienen.
De kloof tussen de hoger- en lager- dan wel ongeschoolden
Een van de meest inzichtelijke studies die ii ook verbind met een inkijkje in onze democratie is het onderzoek van Mark Bovens en Anchrit Wille is de groep hoger opgeleiden sinds begin jaren zestig ongekend gegroeid. In de politiek zijn de lager opgeleiden vrijwel niet meer vertegenwoordigd. Er onstaat een grote bubbel van hoger opgeleiden die steeds meer naar elkaar toe trekken.
Ongeletterdheid
Meer dan 50% van de jongeren is laag-geletterd na afronding van hun opleiding. Ze zijn vrijwel niet meer in staat begrijpend te lezen. Dat dit een desastreus effect heeft op maatschappelijke participatie is evident. Hoe kunnen we van deze groep mensen verwachten dat ze een geinformeerde keuze kunnen maken, niet dus. En ook dat aspect tast de basis van een democratie aan.
De overstijgende SDG doelen
De SDG doelen zijn leidend in beleid geworden. Het is ronduit vreemd dat in geen enkel debat of interview op de mainstream media aandacht wordt geschonken aan deze doelen. Ze leggen een raamwerk over ons land met allerlei doelen c.q. verplichtingen. Kijk ook eens naar de internationale verbanden die tussen grote steden zijn gesmeed om aan die doelen te werken. Hier vind je b.v. een rapportage van de Gemeente Amsterdam.
Bestaande netwerken zijn moeilijk/niet te doorbreken
Ben je een oud PVV-er en heb je de ambitie in het bestuurlijk veld een mooie baan te bemachtigen dan weten we dat die niet toegelaten zullen worden. Het openlijk negeren van politici van de FVD voorspelt reeds dat zij na hun politieke baan niet hoeven te denken aan een rol in de banencaroussel.
De Europese regels boven de Nederlandse wet
Het is meer regel dan uitzondering dat staand beleid verdedigd/gerechtvaardigd wordt door te verwijzen naar de regels van de EU dan wel mondiale afspraken. Een niet democratisch gecontroleerd orgaan als de Europese Commissie biedt ons geen democratische weg om daar op in te grijpen.
Ongeoorloofde beinvloeding
Het is van alle tijden dat externe partijen invloed willen uitoefenen op regimes waar dan ook ter wereld. Recent zien we een ingreep in Venezuela maar ook in de jaren 50 gingen miljoenen dollars, naar verluidt door de Nazi’s geroofd geld, op illegale wijze naar Italie om daar het Communistische spook te bestrijden.
Geen transparantie
Wie via de wet WOO documenten opvraagt krijgt vaak voornamelijk zwart gelakte documenten in huis. Erger is dat de Overheid levering blokkeert, frustreerd, boetes betaalt om zo te voorkomen dat de burger zijn recht kan halen. De sms-jes van von der Leyen met de topman van Pfizer om vaccins te bestellen zijn nooit boven water gekomen. Inbterviews op tv aan de bekende praattafels zijn van tevoren gearrangeerd en zelden zie je dat een top politicus dan wel een captain of industry in diepgravende interviews aan de tand gevoeld worden. Ten tijde van dit schrijven mag Klaas Dijkhof op de NPO interviews houden met VVD-ers zonder krtische vragen te stellen. Met een sausje van onafhankelijkheid en betrokkenheid leent een VVD politicus, want dat is hij nog steeds, zich om zijn partijgenoot Brekelmans over de dreiging van oorlog te praten. Uiteraard levert zulke gekleurde journalistiek de burger niets op.
Het WEF
Het was deze week weer WEF showtime. Onder het mom van stakeholders zijn de burgers grote afwezigen bij een feestje van de miljardairs en politici. Geen mens gelooft dat dit slechts een gezellig praatclubje is en dat blijkt ook wel uit de missie van deze club. Ongekozen mensen beslissen waar het naar toe moet gaan met de mensheid.